Sukta 47

Mantra 1

आपो यं वः प्रथमं देवयन्त इन्द्रपानमूर्मिमकृण्वतेळः । तं वो वयं शुचिमरिप्रमद्य घृतप्रुषं मधुमन्तं वनेम ॥

ହେ ଆପଃ (ଜଳଦେବୀମାନେ), ଦେବୟନ୍ତ—ଦେବକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା—ଯେ ତୁମର ପ୍ରଥମ ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ)କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନରୂପେ ଗଢ଼ିଥିଲେ, ସେହିଟିକୁ ଆମେ ଆଜି ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ: ଶୁଚି, ନିର୍ମଳ, ଘୃତପ୍ରୁଷ (ଘୃତ ପରି ଝରୁଥିବା ଦୀପ୍ତି), ମଧୁମନ୍ତ (ମଧୁର ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ), ଆମ ଅନ୍ତର୍ଅର୍ପଣ ପାଇଁ।

Mantra 2

तमूर्मिमापो मधुमत्तमं वोऽपां नपादवत्वाशुहेमा । यस्मिन्निन्द्रो वसुभिर्मादयाते तमश्याम देवयन्तो वो अद्य ॥

ହେ ଆପଃ, ତୁମର ସର୍ବାଧିକ ମଧୁମନ୍ତ ଏହି ଊର୍ମିକୁ ଅପାଂ ନପାତ୍—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗତିରେ ଶୀଘ୍ରଚାରୀ—ତୁମ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବସୁମାନଙ୍କ ସହ ମଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେହିଟିକୁ ଆମେ ଦେବୟନ୍ତ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଲାଭ କରୁ।

Mantra 3

शतपवित्राः स्वधया मदन्तीर्देवीर्देवानामपि यन्ति पाथः । ता इन्द्रस्य न मिनन्ति व्रतानि सिन्धुभ्यो हव्यं घृतवज्जुहोत ॥

ଶତପବିତ୍ରାଃ—ଶତଗୁଣ ପବିତ୍ରକାରିଣୀ—ସ୍ୱଧାରେ ମଦିତ ଦେବୀମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ପଥରେ ଗମନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବ୍ରତମାନଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସିନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଘୃତବତ୍ ହବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କର।

Mantra 4

याः सूर्यो रश्मिभिराततान याभ्य इन्द्रो अरदद्गातुमूर्मिम् । ते सिन्धवो वरिवो धातना नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ଆପଃ (ଜଳମାନେ), ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ରଶ୍ମିଦ୍ୱାରା ଯାହାମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଗାତୁ (ପଥ) ଓ ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ) କୁ କାଟି ପଥ ଖୋଲିଛନ୍ତି—ହେ ସିନ୍ଧବଃ (ନଦୀମାନେ), ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ବରିବଃ (ମୁକ୍ତ ଅବକାଶ/ଆଶ୍ରୟ) ସ୍ଥାପନ କର। ତୁମେ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ (କଲ୍ୟାଣରେ) ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।