Sukta 47

Mantra 1

आपो यं वः प्रथमं देवयन्त इन्द्रपानमूर्मिमकृण्वतेळः । तं वो वयं शुचिमरिप्रमद्य घृतप्रुषं मधुमन्तं वनेम ॥

হে আপঃ (জলদেৱীসকল), তোমালোকৰ যি প্ৰথম উৰ্মি (তৰংগ) দেৱ-অন্বেষীসকলে ইন্দ্ৰৰ পানীয় (ইন্দ্ৰপান) ৰূপে গঢ়ি তুলিছিল—সেইটোকেই আজি আমি লাভ কৰিব খোজোঁ: শুচি, দাগ-দোষহীন, ঘৃত-প্ৰুষ (ঘৃতৰ দৰে স্বচ্ছ ৰসত টোপা টোপা সিক্ত), আৰু মধুমন্ত—আমাৰ অন্তৰ্যজ্ঞৰ বাবে।

Mantra 2

तमूर्मिमापो मधुमत्तमं वोऽपां नपादवत्वाशुहेमा । यस्मिन्निन्द्रो वसुभिर्मादयाते तमश्याम देवयन्तो वो अद्य ॥

হে আপঃ, তোমালোকৰ সেই অতি-মধুমন্ত উৰ্মিক আপাং নপাত্‌—সোনালী গতিৰে দ্ৰুত চলা—ৰক্ষা কৰক। য’ত ইন্দ্ৰ বসুসকলৰ সৈতে উল্লাসেৰে মত্ত হয়, সেই উৰ্মিকেই দেৱ-অন্বেষী আমি আজি তোমালোকৰ দ্বাৰাই লাভ কৰোঁ।

Mantra 3

शतपवित्राः स्वधया मदन्तीर्देवीर्देवानामपि यन्ति पाथः । ता इन्द्रस्य न मिनन्ति व्रतानि सिन्धुभ्यो हव्यं घृतवज्जुहोत ॥

শত-পবিত্ৰ (শতগুণে শোধনকাৰী) পবিত্ৰতাৰে, স্বধাৰ বলত আনন্দিত, দেৱীসকল দেৱসকলৰ পথত গমন কৰে। তেওঁলোকে ইন্দ্ৰৰ বিধি-ব্ৰত ভংগ নকৰে। সিন্ধুসকল (নদীসমূহ)লৈ ঘৃতৱৎ—ঘৃতসমৃদ্ধ—হব্য অৰ্পণ কৰা।

Mantra 4

याः सूर्यो रश्मिभिराततान याभ्य इन्द्रो अरदद्गातुमूर्मिम् । ते सिन्धवो वरिवो धातना नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

হে আপঃ—যি জলসমূহক সূৰ্যই নিজৰ ৰশ্মিৰে বিস্তাৰ কৰিলে, আৰু যাৰ দ্বাৰাই ইন্দ্ৰই গতি-পথ আৰু উৰ্মি (তৰংগ) খোদাই কৰিলে—হে সিন্ধৱঃ (নদীসমূহ), আমাৰ বাবে বিস্তৃত আশ্ৰয়-স্থান (ৱৰিবঃ) স্থাপন কৰা। তোমালোক সদায় স্বস্তিভিৰে (কল্যাণেৰে) আমাক ৰক্ষা কৰা।