Sukta 79

Mantra 1

अचोदसो नो धन्वन्त्विन्दवः प्र सुवानासो बृहद्दिवेषु हरयः । वि च नशन्न इषो अरातयोऽर्यो नशन्त सनिषन्त नो धियः ॥

எங்களுக்காக இவ்வசோதஸ (தானே உந்தப்படும்) சோமத் துளிகள்—பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட, ஒளிமிக்கவை—விரிந்த திவங்களில் முன்னே விரையட்டும். எங்கள் உந்துதல்களும் ஊட்டங்களும் விரியட்டும்; தானமளிக்காதோர் அந்நியரைப் போல அழியட்டும்; எங்கள் தீ (சிந்தனை-ஆற்றல்) லாபத்தை வெல்லட்டும்.

Mantra 2

प्र णो धन्वन्त्विन्दवो मदच्युतो धना वा येभिरर्वतो जुनीमसि । तिरो मर्तस्य कस्य चित्परिह्वृतिं वयं धनानि विश्वधा भरेमहि ॥

எங்களுக்காக சோமத் துளிகள் விரைந்து ஓடட்டும்—மதம் (ஆனந்த-உன்மாதம்) பொழிந்தவையாக—அந்தச் செல்வங்கள், அவற்றால் நாம் ஆவலான குதிரையை யோக்குகிறோம். எந்த மானிடனின் எந்தப் பரிஹ்வ்ருதி (வஞ்சகச் சுற்றிவளைப்பு/கோரிக்கை)யையும் தாண்டி, எல்லாவிதமாகவும் செல்வங்களை நாம் ஏந்தி/பெறுவோமாக.

Mantra 3

उत स्वस्या अरात्या अरिर्हि ष उतान्यस्या अरात्या वृको हि षः । धन्वन्न तृष्णा समरीत ताँ अभि सोम जहि पवमान दुराध्यः ॥

மேலும், ஒருவனுடைய சொந்த ‘அராதி’ (கஞ்சத்தனம்/தடுப்பு) பகையாகிறது; பிறனுடைய அராதி ஓநாய்போல். வறண்ட நிலத்தில் ஓடும் தாகம்போல் அவை ஒன்றுகூடி பரவுகின்றன—ஹே பவமான சோமா, தூய்மையடைந்து ஓடுகின்ற நீ, அந்த அடக்கமுடியாத (துராத்ய) சக்திகளைத் தாக்கி ஒழி.

Mantra 5

एवा त इन्दो सुभ्वं सुपेशसं रसं तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः । निदंनिदं पवमान नि तारिष आविस्ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः ॥

இவ்வாறே, ஹே இந்து, முதற் ‘அபிஶ்ரியः’ (முதற் பிரகாசங்கள்/மகிமைகள்) உன் ரசத்தைப் பிழிகின்றன—நலமிக்கது, நன்கு வடிவமைந்தது, அழகுருவுடையது. ஹே பவமானா, படிப்படியாக (நிதம்-நிதம்) எங்களை கடத்தி விடு; உன் ‘ஶுஷ்ம’ (வலிமை) வெளிப்படட்டும்; உன் பிரிய ‘மத’ (பரமானந்த மயக்கம்) எங்களுள் நிலவட்டும்.