Sukta 32

Mantra 1

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः ॥

മദം ഒഴുക്കുന്ന സോമങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പുറപ്പെടുന്നു—ഞങ്ങളുടെ ശ്രവണത്തിനും യശസ്സിനും, ഹേ ദാനവീരന്മാരേ; പിഴിഞ്ഞെടുത്തവർ, അവർ വിഡഥ എന്ന പവിത്രസഭയിലേക്കു കടക്കുന്നു.

Mantra 2

आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥

അപ്പോൾ ത്രിതന്റെ യോഷണകൾ അദ്രി (പീഡനക്കല്ലുകൾ) കൊണ്ട് ഹരിവർണ്ണ സോമത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—ആ ദീപ്തമായ ഇന്ദുവിനെ—ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യുവാൻ.

Mantra 3

आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । अत्यो न गोभिरज्यते ॥

അപ്പോൾ ഉയരങ്ങളുടെ ഹംസൻ സംഘത്തെ ഉണർത്തുന്നു, സർവ്വരുടെയും മതിയെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തുന്നു; അവൻ പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ വേഗശാലിയായ അശ്വംപോലെ അഭിഷിക്തനാകുന്നു.

Mantra 4

उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्नृतस्य योनिमा ॥

ഹേ സോമ, നീ ഇരുലോകങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; നന്നായി ഓടിപ്പിച്ച മൃഗംപോലെ നീ പാഞ്ഞു മുന്നേറുന്നു; പിന്നെ ഇരുന്ന് ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ നീ ആസനം സ്വീകരിക്കുന്നു.

Mantra 5

अभि गावो अनूषत योषा जारमिव प्रियम् । अगन्नाजिं यथा हितम् ॥

ആനന്ദനാദത്തോടെ കിരണങ്ങൾ അവനിലേക്കു പാഞ്ഞുചേരുന്നു—വധു തന്റെ പ്രിയ ജാരൻ (പ്രേമി) അടുക്കലേക്കെന്നപോലെ; അവ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കും നീങ്ങുന്നു, നിശ്ചിതവും യഥാസ്ഥാനത്തും വെച്ചിരിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തിലേക്കെന്നപോലെ.

Mantra 6

अस्मे धेहि द्युमद्यशो मघवद्भ्यश्च मह्यं च । सनिं मेधामुत श्रवः ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു ദീപ്തമായ യശസ്സു സ്ഥാപിക്കണമേ—ദാനശൂരന്മാരിലും എന്നിലും കൂടി; കൂടാതെ ജയലാഭം (സനി), പ്രചോദിതമായ മേധ, ആത്മാവിനെ വഹിക്കുന്ന വിശാല ശ്രവ (കീർത്തി) എന്നിവയും എനിക്കു ദയചെയ്യണമേ.