Sukta 32

Mantra 1

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः ॥

முன்னே செல்கின்றன சோமங்கள்—மதம் சிந்தும், பரவசம் பொழியும்—எங்கள் ஊக்கமுற்ற கேள்வி, புகழ், கீர்த்திக்காக, ஓ மகவன் (தானவான்) களே; பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட அவை விதத (யாக-சபை) நோக்கி முன்னேறின.

Mantra 2

आदीं त्रितस्य योषणो हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥

அப்போது திரிதாவின் கன்னியர், அரைக்கற்களால் ஹரிவர்ண சோமத்தைத் தூண்டுகின்றனர்—ஒளிமிகு இந்து—இந்திரன் பருகுவதற்காக. வெற்றியளிக்கும் ஒளிக்காக மறைந்த ஆனந்தம் மேலே கொண்டுவரப்படுகிறது.

Mantra 3

आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । अत्यो न गोभिरज्यते ॥

அப்போது உயரங்களின் ஹம்ஸன் கூட்டத்தை எழுப்பி, அனைவரின் மதியையும் விழிப்புறச் செய்கின்றான்; ஒளிக்கதிர்களால் அவன் வேகமிகு குதிரைபோல் அபிஷேகிக்கப்படுகின்றான்.

Mantra 4

उभे सोमावचाकशन्मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्नृतस्य योनिमा ॥

ஓ சோமா, நீ இரு உலகங்களையும் ஒளிரச் செய்கிறாய்; நன்றாகச் செலுத்தப்பட்ட மிருகம்போல் நீ வேகமாய் பாய்ந்து செல்கிறாய்; அமர்ந்து, ருதத்தின் யோனியில் நீ உன் ஆசனத்தை ஏற்கிறாய்.

Mantra 5

अभि गावो अनूषत योषा जारमिव प्रियम् । अगन्नाजिं यथा हितम् ॥

காவுகள் (கதிர்கள்) மகிழ் ஒலியுடன் அவனை நோக்கி பாய்கின்றன; மணமகள் தன் பிரிய ஜாரன் (காதலன்) நோக்கிச் செல்வதுபோல். அவை இலக்கை நோக்கி நகர்கின்றன—நியதமாகவும் உரிய இடத்தில் வைக்கப்பட்ட பரிசை நோக்கிச் செல்லுமாறே.

Mantra 6

अस्मे धेहि द्युमद्यशो मघवद्भ्यश्च मह्यं च । सनिं मेधामुत श्रवः ॥

எங்களுள் ஒளிமிகு யசஸை நிறுவு—தானம் செய்பவர்களிடமும் என்னிடமும். மேலும் வெற்றியளிக்கும் லாபம், மேதா, மற்றும் ஶ்ரவஸ் (பரந்த புகழ்) ஆகியவற்றையும் அருள்வாயாக.