
Sukta 7.62
Vasiṣṭha
Triṣṭubh (probable)
വസിഷ്ഠന്റെ ഈ ആറു ഋക്കുകളുള്ള സ്തോത്രം സൂര്യന്റെ ദിനംപ്രതി ഉദയത്തെ ഋതം (ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ ക്രമം) എന്നതിന്റെ ദൃശ്യചിഹ്നമായി സ്തുതിക്കുന്നു; അവൻ പക്ഷപാതമില്ലാത്ത പ്രകാശത്തോടെ മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ “ജന്മങ്ങളും” പ്രവർത്തനങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇത് ആദിത്യകേന്ദ്രിതമായ പ്രാർത്ഥനയായി വ്യാപിച്ച്, അദിതിയോടും ദ്യാവാപൃഥിവിയോടും (ആകാശം–ഭൂമി) നൈതിക ഭരണാധികാരികളായ മിത്ര–വരുണ–അര്യമൻമാരോടും അപരാധത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം, വിശാലമായ സ്വാതന്ത്ര്യം (വരിവസ്), കൂടാതെ സ്വയംക്കും സന്തതിക്കും സുരക്ഷിതവും മംഗളകരവുമായ പാതകൾ നൽകണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Mantra 1
उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् । समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत् ॥
സൂര്യൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു; തന്റെ വിശാല കിരണങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ അനേകം ജന്മങ്ങളെയും അവരുടെ സർവ്വ ‘ആകൽ’ (ഭവനം) യെയും അവൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. പകലിൽ സമമായി അവൻ ദീപ്തനായി ദൃശ്യമാകുന്നു; ക്രതു (കർമ്മ-ഇച്ഛ) യാൽ രൂപിതനായി, കർത്താക്കളാൽ ‘സുകൃത’—പരിപൂർണ്ണ നിർമ്മിതി—ആയിത്തീരുന്നു.
Mantra 2
स सूर्य प्रति पुरो न उद्गा एभिः स्तोमेभिरेतशेभिरेवैः । प्र नो मित्राय वरुणाय वोचोऽनागसो अर्यम्णे अग्नये च ॥
ഹേ സൂര്യാ, ഈ വേഗഗാമിയായ സ്തോത്രങ്ങളാലും പ്രേരണകളാലും ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ, പുരോവർത്തിയായി, ഗാനം ഉയർത്തുക. ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് മിത്രനോടും വരുണനോടും അര്യമനോടും അഗ്നിയോടും എത്തട്ടെ—ഞങ്ങൾ അനാഗസ (നിരപരാധി)രായി, ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ നടക്കേണ്ടതിന്.
Mantra 3
वि नः सहस्रं शुरुधो रदन्त्वृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कमा नः कामं पूपुरन्तु स्तवानाः ॥
ഋതവാന്മാരായ വരുണൻ, മിത്രൻ, അഗ്നി—ഞങ്ങൾക്കായി ആയിരം തടസ്സങ്ങളെ പൊളിച്ച് തുറക്കട്ടെ. ദീപ്തശക്തികൾ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രകാശത്തിന്റെ പരമ അർക്ക് (സ്തുതി-കിരണം) നല്കട്ടെ; ഞങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, അവർ ഞങ്ങളുടെ കാമം—പരിപൂർത്തിയിലേക്കുള്ള സത്യ ഇച്ഛ—നിറവേറ്റട്ടെ.
Mantra 4
द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे । मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम् ॥
ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ഹേ അദിതി, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ—നിങ്ങളുടെ ഉന്നത ‘സുജനിമാൻ’ (ശുഭജനന-സ്ഥിതി)യിൽ ജനിച്ച ഞങ്ങളെ. വരുണന്റെ കോപത്തിൽ ഞങ്ങൾ പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ; വായുവിന്റെ അപ്രസാദത്തിൽ പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ; മനുഷ്യർക്കെത്രയും പ്രിയനായ മിത്രന്റെ വേദനിപ്പിക്കൽ/അപമാനത്തിലും പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
Mantra 5
प्र बाहवा सिसृतं जीवसे न आ नो गव्यूतिमुक्षतं घृतेन । आ नो जने श्रवयतं युवाना श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमा ॥
ഞങ്ങളുടെ ജീവിക്കലിനായി നിങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങൾ മുന്നോട്ടു നീട്ടുക; ഘൃത (ശുദ്ധ നെയ്യ്)ത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയാൽ ഞങ്ങളിലേക്കു ‘ഗവ്യൂതി’—ഗോവുകളുടെ ദീപ്തമായ പഥ-പ്രാപ്തി—ചൊരിയുക. മനുഷ്യരിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ നാമം കേൾപ്പിക്കണമേ, ഹേ യുവശക്തികളേ; ഹേ മിത്ര-വരുണ, ഹവന/ആഹ്വാനത്തിൽ ഉച്ചരിച്ച എന്റെ ഈ വിളി കേൾക്കണമേ.
Mantra 6
नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ഇപ്പോൾ മിത്രനും വരുണനും അര്യമനും ഞങ്ങൾക്കായി—ഞങ്ങളുടെ ആത്മാവിനും സന്തതി/തോകത്തിനുമായി—വിശാലമായ ‘വരിവഃ’ (സ്വാതന്ത്ര്യ-ആശ്രയം) സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ഗമനങ്ങളും സുഗമമാകട്ടെ, എല്ലാ പഥങ്ങളും സുപഥമാകട്ടെ; നിങ്ങൾ സ്വസ്തി-ശക്തികളാൽ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കാത്തുരക്ഷിക്കണമേ.
Sūrya’s ascent: the Sun rises with vast rays, revealing and surveying all human becomings.
From cosmic visibility to ethical alignment: the hymn links shining order with will/work (kratu) and the ‘doers’ who make life rightly.
A protective plea to Dyāvā-Pṛthivī and Aditi, asking not to fall into the displeasure of Varuṇa, Vāyu, or Mitra—i.e., not to violate the powers that sustain order and life-breath.
A final benediction to Mitra–Varuṇa–Aryaman for wide freedom, easy journeys, good paths, and continual guarding by svasti (well-being).
उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् । समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत् ॥द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे । मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम् ॥sugā no viśvā supathāni santu
It links the Sun’s daily rising with cosmic order (ṛta) and asks the Ādityas to protect the worshipper from wrongdoing, granting well-being and “good paths” in life.
Because Sūrya’s light is the visible sign of order, and the Ādityas (especially Mitra–Varuṇa–Aryaman) govern truth, covenant, and social-moral harmony; the hymn seeks their guardianship and freedom (varivas).
It is suited for sunrise recitation, especially before duties or travel, as a prayer for clarity, ethical steadiness, protection from error, and safe, auspicious movement on life’s paths.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.