
Sukta 7.62
Vasiṣṭha
Sūrya (with implicit relation to Ādityas’ order)
Triṣṭubh (probable)
వసిష్ఠుని ఈ ఆరు ఋచల స్తోత్రం సూర్యుని దినదినోదయాన్ని ఋతం (సార్వత్రిక క్రమం) యొక్క దృశ్య సూచకంగా స్తుతిస్తుంది; ఆయన పక్షపాతం లేని కాంతితో మనుషుల అన్ని “జన్మలను” మరియు కార్యాచరణలను పరిశీలిస్తాడు. అనంతరం ఇది ఆదిత్యకేంద్రిత ప్రార్థనగా విస్తరించి, అదితి, ద్యావాపృథివి (ఆకాశం–భూమి), అలాగే నైతిక నియంత్రకులు మిత్ర–వరుణ–అర్యమన్లను ఆశ్రయించి—అపరాధం నుండి రక్షణ, విశాల స్వేచ్ఛ (వరివస్), మరియు తనకూ సంతానానికీ సురక్షితమైన, శుభప్రదమైన మార్గాలను ప్రసాదించమని వేడుకుంటుంది.
Mantra 1
उत्सूर्यो बृहदर्चींष्यश्रेत्पुरु विश्वा जनिम मानुषाणाम् । समो दिवा ददृशे रोचमानः क्रत्वा कृतः सुकृतः कर्तृभिर्भूत् ॥
సూర్యుడు ఉదయించి తన విశాలమైన కాంతికిరణాలను వ్యాపింపజేస్తాడు; మనుష్యుల అనేక జన్మల్ని, సమస్త ‘భవ’ (అవడం-మారడం) స్థితిని అతడు దర్శిస్తాడు. దినంలో సమంగా అతడు ప్రకాశిస్తూ కనిపిస్తాడు; క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) చేత నిర్మితుడై, కర్తలచే ‘సుకృత’—పూర్ణమైన శుభకృతి—గా అవతరిస్తాడు.
Mantra 2
स सूर्य प्रति पुरो न उद्गा एभिः स्तोमेभिरेतशेभिरेवैः । प्र नो मित्राय वरुणाय वोचोऽनागसो अर्यम्णे अग्नये च ॥
ఓ సూర్యా, ఈ వేగవంతమైన స్తోత్రాలు, ప్రేరణాత్మక ఉత్సాహాలతో మా ముందర—అగ్రంగా—ఉద్గానం చేయుము. మా వాక్కు మిత్ర, వరుణ, ఆర్యమన్, అగ్ని వారి వద్దకు చేరుగాక—మేము అనాఘ (నిర్దోషులు)గా ఉండి, ఋత క్రమంలో నడవడానికి.
Mantra 3
वि नः सहस्रं शुरुधो रदन्त्वृतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कमा नः कामं पूपुरन्तु स्तवानाः ॥
మాకు సహస్ర అడ్డంకులు విరిగి తెరచబడుగాక—ఋతవంతులైన వరుణ, మిత్ర, అగ్ని వారి చేత. చంద్రప్రభ వంటి ప్రకాశశక్తులు మాకు కాంతి యొక్క పరమ ‘అర్క’ (శ్రేష్ఠ స్తుతి)ని అనుగ్రహించుగాక; మా స్తుతితో ప్రసన్నులై, వారు మా కామం—సత్య సంకల్పం—పూర్ణంగా నింపుగాక.
Mantra 4
द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नो ये वां जज्ञुः सुजनिमान ऋष्वे । मा हेळे भूम वरुणस्य वायोर्मा मित्रस्य प्रियतमस्य नृणाम् ॥
హే ద్యావా-భూమీ, హే అదితి, మమ్మల్ని రక్షించండి—మీ మహత్తర ప్రకటనలో జన్మించిన మమ్మల్ని, హే ఋష్వే. వరుణుని కోపంలో మేము పడకూడదు; వాయువు అసంతృప్తిలోనూ కాదు; మనుష్యులకు అత్యంత ప్రియమైన మిత్రుని ఆఘాతంలోనూ కాదు.
Mantra 5
प्र बाहवा सिसृतं जीवसे न आ नो गव्यूतिमुक्षतं घृतेन । आ नो जने श्रवयतं युवाना श्रुतं मे मित्रावरुणा हवेमा ॥
మా జీవనార్థం మీ బాహువులను ముందుకు చాపండి; ఘృతంతో మా మీద గోమార్గాన్ని (గవ్యూతి) ప్రవహింపజేయండి. జనుల మధ్య మా కీర్తిని వినిపించండి, హే యువాన శక్తులారా; హే మిత్రావరుణా, నా ఈ హవన-ఆహ్వానాన్ని వినండి.
Mantra 6
नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस्त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ఇప్పుడు మిత్రుడు, వరుణుడు, అర్యమన్ మా కోసం—మా స్వరూపానికి మరియు మా సంతానానికి—విస్తారమైన స్వేచ్ఛ/అవకాశాన్ని స్థాపించుగాక. మా అన్ని గమనాలు సుగమమగుగాక, మా అన్ని మార్గాలు సుపథాలగుగాక; మీ స్వస్తి-శక్తులతో మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడండి.
It links the Sun’s daily rising with cosmic order (ṛta) and asks the Ādityas to protect the worshipper from wrongdoing, granting well-being and “good paths” in life.
Because Sūrya’s light is the visible sign of order, and the Ādityas (especially Mitra–Varuṇa–Aryaman) govern truth, covenant, and social-moral harmony; the hymn seeks their guardianship and freedom (varivas).
It is suited for sunrise recitation, especially before duties or travel, as a prayer for clarity, ethical steadiness, protection from error, and safe, auspicious movement on life’s paths.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.