
Sukta 7.57
Vasiṣṭha (traditional attribution for much of Maṇḍala 7)
Triṣṭubh (probable for RV 7.57; verse appears in 4 pādas of ~11 syllables)
ഈ സൂക്തം മധുനാമധേയരായ, ശക്തിസമ്പന്നരായ മാരുതന്മാരെ—യജ്ഞത്തിൽ ഉന്മേഷത്തോടെ പാഞ്ഞെത്തുന്ന, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും കുലുക്കുന്ന, മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സമൃദ്ധിയുടെ ഉറവകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുദേവന്മാരെ—സ്തുതിക്കുന്നു. ഉല്ലാസഭരിതമായ ആഹ്വാനത്തോടൊപ്പം മനുഷ്യപിഴവുകൾക്ക് ക്ഷമയാചനയും ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു; അവരുടെ മിന്നലും കോപവും അകറ്റി നിർത്തി, അവരുടെ അചഞ്ചലമായ സദ്ഭാവം ആരാധകരെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവസാനം, എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെത്തി സമൂഹത്തിന്റെ നേതാക്കളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും എല്ലാവരെയും ദീർഘകാല ക്ഷേമത്തോടെ കാത്തുരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നു മാരുതന്മാരോട് വിളിച്ചുപറയുന്നു.
Mantra 1
मध्वो वो नाम मारुतं यजत्राः प्र यज्ञेषु शवसा मदन्ति । ये रेजयन्ति रोदसी चिदुर्वी पिन्वन्त्युत्सं यदयासुरुग्राः ॥
ഹേ യജത്ര മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളുടെ നാമം തന്നേ മധ്വ (മധുരരസം) പോലെ ആനന്ദകരം; യജ്ഞങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ ശവസാ (ബല-തേജസ്സാൽ) മദിച്ച് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുയരുന്നു. വിശാലമായ രണ്ടു രോദസീ (ദ്യാവാ-പൃഥിവി)കളെയും നിങ്ങൾ കുലുക്കുന്നവർ; ഉഗ്രരായ നിങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ഊർജങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഉത്സ (അന്തരസ്രോതസ്സ്) വീർപ്പിച്ചു പൊങ്ങിക്കുന്നു.
Mantra 2
निचेतारो हि मरुतो गृणन्तं प्रणेतारो यजमानस्य मन्म । अस्माकमद्य विदथेषु बर्हिरा वीतये सदत पिप्रियाणाः ॥
മരുത്തുകൾ നിശ്ചയമായും നീചേതാരഃ (സൂക്ഷ്മബോധമുള്ള മാർഗ്ഗദർശകർ) ആകുന്നു; പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന യജമാനന്റെ മന്മ (ചിന്ത-സങ്കൽപ്പം) അവർ പ്രണേതാരഃ (മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നവർ) ആയി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇന്ന് നമ്മുടെ വിദഥേഷു (സഭാ-യജ്ഞങ്ങളിൽ) ബർഹിഃ (പവിത്രാസനം)മേൽ, പിപ്രിയാണാഃ (പ്രസന്നരായി), വീതയേ (ആസ്വാദത്തിനായി) ഇരിക്കുവിൻ.
Mantra 3
नैतावदन्ये मरुतो यथेमे भ्राजन्ते रुक्मैरायुधैस्तनूभिः । आ रोदसी विश्वपिशः पिशानाः समानमञ्ज्यञ्जते शुभे कम् ॥
ഇവരെപ്പോലെ മറ്റൊരു മരുത്തന്മാർ ഇല്ല; ഇവർ സ്വർണ്ണരുക്മങ്ങളുടെ തേജസ്സാൽ, ആയുധങ്ങളാൽ, തങ്ങളുടെ ദേഹധാരിത ശക്തികളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. സർവ്വരൂപങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നവർ, സർവ്വവർണ്ണികൾ—ഒരേ സമാന ശോഭയാൽ രണ്ടു ലോകങ്ങളെ (രോദസീ) അലങ്കരിച്ച്, ദീപ്തമായ ആനന്ദത്തിനായി തിളങ്ങുന്നു.
Mantra 4
ऋधक्सा वो मरुतो दिद्युदस्तु यद्व आगः पुरुषता कराम । मा वस्तस्यामपि भूमा यजत्रा अस्मे वो अस्तु सुमतिश्चनिष्ठा ॥
ഹേ മരുത്തന്മാരേ, മനുഷ്യപിഴവാൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു വിരോധമായി കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ മിന്നൽ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെ നിൽക്കട്ടെ. ഹേ യജത്ര (ആരാധ്യ) ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ അതിലേക്കു വീഴരുതേ. ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും സ്ഥിരമായ സുമതി—സദ്ബുദ്ധി—ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 5
कृते चिदत्र मरुतो रणन्तानवद्यासः शुचयः पावकाः । प्र णोऽवत सुमतिभिर्यजत्राः प्र वाजेभिस्तिरत पुष्यसे नः ॥
കർമ്മം പൂർത്തിയായാലും ഇവിടെ മരുത്തന്മാർ ഗർജിക്കട്ടെ—അനവദ്യർ, ശുചികൾ, പാവകർ. ഹേ യജത്ര ദേവന്മാരേ, സുമതിയാൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക; ബലസമൃദ്ധികളായ വാജങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ അതീതത്തിലേക്ക് കടത്തുക, ഞങ്ങളുടെ പോഷണം—അസ്തിത്വം—പൂർണ്ണതയിൽ വളരുവാൻ.
Mantra 6
उत स्तुतासो मरुतो व्यन्तु विश्वेभिर्नामभिर्नरो हवींषि । ददात नो अमृतस्य प्रजायै जिगृत रायः सूनृता मघानि ॥
സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മരുത്തന്മാർ, ഹേ നരോ (വീരന്മാരേ), എല്ലാ നാമങ്ങളോടും (ശക്തികളോടും) കൂടി നമ്മുടെ ഹവിഷ്യ-ആഹുതികളെ വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ. അമൃതത്വത്തിന്റെ പ്രജയ്ക്കായി (ജനനത്തിനായി) ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം തരിക; ഞങ്ങൾക്കായി റായഃ—സൂനൃതാ (സത്യവാക്ക്)യും മഘാനി (ഉദാര സമൃദ്ധികൾ)യും—പിടിച്ചു നിലനിർത്തുക.
Mantra 7
आ स्तुतासो मरुतो विश्व ऊती अच्छा सूरीन्त्सर्वताता जिगात । ये नस्त्मना शतिनो वर्धयन्ति यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ഹേ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മരുത്തന്മാരേ, സർവ്വവിധ ഊതി (സഹായം) സഹിതം, എല്ലാദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള നമ്മുടെ സൂരീൻ (പ്രകാശിത നേതാക്കൾ) അടുക്കൽ വരിക. നിങ്ങൾ, സ്വബലത്താൽ നമ്മുടെ ശക്തികളെ ശതഗുണമായി വർധിപ്പിക്കുന്നവർ—സ്വസ്തിഭിഃ (ക്ഷേമ-രക്ഷകൾ) കൊണ്ട് എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാക്കുക.
The Maruts are invoked as ‘honey-named’ and delightful, surging through the sacrifice with conscious force and world-shaking energy.
Their cosmic potency is celebrated (shaking the two worlds, swelling hidden fountains), then the hymn turns inward to ethical-ritual caution: human error may offend, so their lightning should be set apart and their goodwill secured.
The appeasement and request for enduring ‘sumati’ (right-minded favor) crystallizes the relationship: power must be harmonized, not merely admired.
A final all-sides invitation asks the praised Maruts to aid the illumined leaders, multiply strength a hundredfold, and guard the people always with svasti (well-being).
madhvo vo nāma mārutam
ṛdhak sā vo maruto didyud astu
yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Maruts are a shining troop of storm and wind deities, known for thunder, lightning, swift movement, and protective help when properly invoked in the sacrifice.
Because their power is intense: the hymn admits that humans may err, and it seeks forgiveness and a safe, benevolent form of their energy rather than destructive force.
It asks them to come with help from every side, strengthen the community and its leaders, increase strength greatly, and protect everyone continually with well-being (svasti).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.