Sukta 56

Mantra 1

क ईं व्यक्ता नरः सनीळा रुद्रस्य मर्या अध स्वश्वाः ॥

ആരാണ് അവർ—പ്രകടമായ ശക്തികൾ, രുദ്രന്റെ വീരപുരുഷന്മാർ, ഒരേ കൂടിൽ ഒരുമിച്ച് വസിക്കുന്നവർ, ഇപ്പോൾ തങ്ങളുടേതായ വേഗശാലി അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ? ഒരൊറ്റ ബലമായി വരുന്നതവർ ആരാണ്?

Mantra 2

नकिर्ह्येषां जनूंषि वेद ते अङ्ग विद्रे मिथो जनित्रम् ॥

ആരും സത്യത്തിൽ അവരുടെ ജന്മങ്ങളെ അറിയുന്നില്ല; എങ്കിലും, ഹേ സഖാ, അവർ പരസ്പരം ഒരുവനൊരുവനിന്റെ ജനനത്തെ അറിയുന്നു. രഹസ്യത്തിൽ ജനിച്ച ആ ബലങ്ങൾ പരസ്പരജ്ഞാനത്തിലും ഏകമതത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 3

अभि स्वपूभिर्मिथो वपन्त वातस्वनसः श्येना अस्पृध्रन् ॥

സ്വന്തമായ ശുദ്ധീകരണശക്തികളാൽ അവർ പരസ്പരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു; കാറ്റിന്റെ ഗർജ്ജനസദൃശ നാദമുള്ള ശ്യേനകളെപ്പോലെ അവർ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു—അസ്പൃധ്ര, അപ്രതിഹത. ദീപ്തവും വേഗവുമായ ആക്രാന്തിയുടെ ഊർജങ്ങൾ പാതയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

Mantra 4

एतानि धीरो निण्या चिकेत पृश्निर्यदूधो मही जभार ॥

ഈ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള ധീര ഋഷി ഈ തത്ത്വങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നു—വിശാലമായ മാതാവായ പൃശ്നി ആ അകിട് (പോഷണത്തിന്റെ ഉറവിടം) ധരിച്ചപ്പോൾ.

Mantra 5

सा विट् सुवीरा मरुद्भिरस्तु सनात्सहन्ती पुष्यन्ती नृम्णम् ॥

മരുതുകളോടുകൂടെ ആ വിറ്റ് (കുല-നിവാസം) സുവീരമാകട്ടെ—വീരപുത്രസമ്പന്നമാകട്ടെ; പണ്ടുമുതൽ സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നവളായി, ജയിക്കുന്നവളായി, നൃമ്ണം (പുരുഷബലവും തേജസ്സുള്ള പരാക്രമവും) പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 6

यामं येष्ठाः शुभा शोभिष्ठाः श्रिया सम्मिश्ला ओजोभिरुग्राः ॥

ഹേ മരുതുകളേ, യാത്രയുടെ യാമത്തിൽ നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് അഗ്രഗണ്യർ—ശുഭന്മാർ, അത്യന്തം ശോഭനന്മാർ; ശ്രീ (ഐശ്വര്യ-തേജസ്) യോടു ചേർന്നവർ, ഓജസ്സാൽ ഉഗ്രരും ഭയങ്കരരുമാണ്.

Mantra 7

उग्रं व ओजः स्थिरा शवांस्यधा मरुद्भिर्गणस्तुविष्मान् ॥

ഹേ (മരുത്തുകളേ), നിങ്ങളുടെ തേജസ് ഉഗ്രമാണ്; നിങ്ങളുടെ ബലങ്ങൾ സ്ഥിരമാണ്. അപ്പോൾ മരുത്തുകളോടൊപ്പം നിങ്ങളുടെ ഗണം അത്യന്തം പ്രബലമാകുന്നു.

Mantra 8

शुभ्रो वः शुष्मः क्रुध्मी मनांसि धुनिर्मुनिरिव शर्धस्य धृष्णोः ॥

ഹേ (മരുത്തുകളേ), നിങ്ങളുടെ ശുഷ്മ (പ്രേരകബലം) ശുദ്ധ-പ്രകാശമാനം, ക്രോധഭരിതവും വേഗവുമാണ്; അത് ധൃഷ്ണ (ധൈര്യശാലി) ശർധ (സൈന്യം)യുടെ മനസ്സുകളെ ധുനി-മുനിയെപ്പോലെ—ഉന്മാദത്തിലുള്ള ഋഷിയെപ്പോലെ—കുലുക്കുന്നു.

Mantra 9

सनेम्यस्मद्युयोत दिद्युं मा वो दुर्मतिरिह प्रणङ्नः ॥

ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കി ഓടിക്കളയുക ആ മിന്നുന്ന പ്രഹാരം; ഇവിടെ ദുർമതി (ദുർഭാവം) ഞങ്ങളിലേക്കു വീണു ഞങ്ങളെ തകർക്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 10

प्रिया वो नाम हुवे तुराणामा यत्तृपन्मरुतो वावशानाः ॥

ഹേ വേഗികളേ! നിങ്ങളുടെ പ്രിയനാമം വിളിച്ചു ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; നിങ്ങൾ വരുവാൻ—ഹേ മരുത്തുകളേ, ആനന്ദത്തിൽ ഉത്സുകരായി—തൃപ്തരാകുവാൻ.

Mantra 11

स्वायुधास इष्मिणः सुनिष्का उत स्वयं तन्वः शुम्भमानाः ॥

സ്വന്തം ആയുധങ്ങളാൽ സജ്ജരായി, ഉഗ്രവേഗികളായി, സ്വർണ്ണ നിഷ്കങ്ങളാൽ സുന്ദരമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരായി; അവർ തന്നേ തങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങളെ ശോഭിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 12

शुची वो हव्या मरुतः शुचीनां शुचिं हिनोम्यध्वरं शुचिभ्यः । ऋतेन सत्यमृतसाप आयञ्छुचिजन्मानः शुचयः पावकाः ॥

ഹേ മരുത്തുകളേ! ശുചികളുടേ ശുചിയായ ഹവ്യങ്ങൾ നിങ്ങളുടേതാണ്; ശുചികൾക്കായി ഞാൻ ശുചിയായ അധ്വര (യജ്ഞകർമ്മം) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഋതംകൊണ്ട് നിങ്ങൾ സത്യത്തിലേക്ക് വരുന്നു—ഹേ ഋതസാപ (ഋതംകൊണ്ട് ജയിക്കുന്നവരേ)—ശുചിജന്മന്മാർ, ശുചികൾ, പാവകമായ ജ്വലിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരകർ.

Mantra 13

अंसेष्वा मरुतः खादयो वो वक्षस्सु रुक्मा उपशिश्रियाणाः । वि विद्युतो न वृष्टिभी रुचाना अनु स्वधामायुधैर्यच्छमानाः ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങളിൽ കടിക്കുന്ന (ആയുധങ്ങൾ) ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ വക്ഷസ്സിൽ സ്വർണ്ണതേജസ്സുകൾ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. മഴയോടൊപ്പം മിന്നലുപോലെ ദീപ്തരായി, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വധാ/സ്വധർമ്മപ്രകാരം സഞ്ചരിച്ചു, ആയുധങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് മുന്നേറുന്നു.

Mantra 14

प्र बुध्न्या व ईरते महांसि प्र नामानि प्रयज्यवस्तिरध्वम् । सहस्रियं दम्यं भागमेतं गृहमेधीयं मरुतो जुषध्वम् ॥

നിങ്ങളുടെ ആഴത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ മഹിമകൾ മുന്നോട്ട് ഉയരുന്നു; ഹേ യജ്ഞപ്രിയരേ, നിങ്ങളുടെ നാമങ്ങൾ എല്ലാടവും പരന്നു പോകുന്നു. ഹേ മരുതന്മാരേ, ഗൃഹമേധത്തിന് യോജ്യമായ, ആയിരമടങ്ങ് പൂർണ്ണതകളാൽ സമൃദ്ധമായ ഈ ഗൃഹസ്ഥ-ഭാഗം സ്വീകരിക്കുവിൻ.

Mantra 15

यदि स्तुतस्य मरुतो अधीथेत्था विप्रस्य वाजिनो हवीमन् । मक्षू रायः सुवीर्यस्य दात नू चिद्यमन्य आदभदरावा ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവന്റെ—പ്രചോദിതനും വാജിവാനുമായ യജമാനന്റെ ഹവിസ്സിനെ—ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, ഉടൻ തന്നെ ശൂരവീര്യസമൃദ്ധിയുടെ ധനം ദാനമരുളുവിൻ; ദാനശീലനെ ഇപ്പോഴും മറ്റാരും ക്ഷയിപ്പിക്കുകയില്ല.

Mantra 16

अत्यासो न ये मरुतः स्वञ्चो यक्षदृशो न शुभयन्त मर्याः । ते हर्म्येष्ठाः शिशवो न शुभ्रा वत्सासो न प्रक्रीळिनः पयोधाः ॥

വേഗമേറിയ ഓട്ടക്കാരെപ്പോലെ, സ്വേച്ഛയായി സഞ്ചരിക്കുന്ന മരുതന്മാർ അത്ഭുതദർശനങ്ങളുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു; യുവവീരന്മാർ ഭാവത്തെ മനോഹരമാക്കുന്നു. വീട്ടിലെ തെളിഞ്ഞ കുട്ടികളെപ്പോലെ, പാലിൽ സമൃദ്ധമായ കളിക്കുന്ന കിടാക്കളെപ്പോലെ, അവർ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ പോഷകശക്തി ഒഴുക്കുന്നു.

Mantra 17

दशस्यन्तो नो मरुतो मृळन्तु वरिवस्यन्तो रोदसी सुमेके । आरे गोहा नृहा वधो वो अस्तु सुम्नेभिरस्मे वसवो नमध्वम् ॥

ഞങ്ങളെ ആദരിക്കുകയും നമ്മുടെ പാത വിശാലമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മരുതന്മാർ ഞങ്ങളോട് കൃപ കാണിക്കട്ടെ; രണ്ടു ലോകങ്ങളായ രോദസീയെ സേവിക്കുന്ന ആ സുന്ദരന്മാർ. ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകട്ടെ ഗോഹാ (പ്രകാശഹന്താവ്)യും നൃഹാ (പ്രാണ/ആത്മഹന്താവ്)യും ആയ വധം; ഹേ വസുക്കളേ, നിങ്ങളുടെ സുമ്ന—മംഗളപ്രേരണകളാൽ—ഞങ്ങളിലേക്കു സഹായമായി നമിയുക.

Mantra 18

आ वो होता जोहवीति सत्तः सत्राचीं रातिं मरुतो गृणानः । य ईवतो वृषणो अस्ति गोपाः सो अद्वयावी हवते व उक्थैः ॥

സത്യത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി, യജ്ഞത്തിൽ ആസീനനായ ഹോതൃ നിങ്ങളെ—ഹേ മരുതന്മാരേ—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; നേരെ പോകുന്ന രാതി (ദാനം)ക്കായി നിങ്ങളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്. പ്രേരകമായ വൃഷണ-ബലം, ഗോ (കിരണങ്ങൾ/ഗോവുകൾ)യുടെ ഗോപാ—രക്ഷകൻ—ആയവൻ, ആ അദ്വയാവി അന്വേഷകൻ പ്രചോദിത ഉക്തികളാൽ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.

Mantra 19

इमे तुरं मरुतो रामयन्तीमे सहः सहस आ नमन्ति । इमे शंसं वनुष्यतो नि पान्ति गुरु द्वेषो अररुषे दधन्ति ॥

ഈ മരു‍ത്തന്മാർ വേഗമുള്ള ശക്തിയെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു; ഈ സഹസ്രബലങ്ങൾ മഹാബലത്തേയ്ക്കുതന്നെ നമസ്കരിച്ചു വണങ്ങുന്നു. ഇവർ അന്വേഷകന്റെ സ്തുതിയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; ശത്രുവിനും ക്രോധിതനുമേൽ ഭാരമേറിയ ദ്വേഷം—വൈരിയെ തകർക്കുന്ന ഭാരമായി—ചുമത്തുന്നു.

Mantra 20

इमे रध्रं चिन्मरुतो जुनन्ति भृमिं चिद्यथा वसवो जुषन्त । अप बाधध्वं वृषणस्तमांसि धत्त विश्वं तनयं तोकमस्मे ॥

ഈ മരു‍ത്തന്മാർ മന്ദനായവനെയും ഇടറുന്നവനെയും പോലും മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു—വസുക്കൾ ശരിയായ ഗതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ. ഹേ വൃഷണന്മാരേ (ബലവാന്മാരേ), അന്ധകാരങ്ങളെ അകറ്റിത്തള്ളുക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സമഗ്ര രൂപീകരണം സ്ഥാപിക്കുക—ഞങ്ങളുടെ വംശവും വളരുന്ന ശക്തികളും.

Mantra 21

मा वो दात्रान्मरुतो निरराम मा पश्चाद्दघ्म रथ्यो विभागे । आ नः स्पार्हे भजतना वसव्ये यदीं सुजातं वृषणो वो अस्ति ॥

ഹേ മരു‍ത്തന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ദാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ വേർപെടുത്തരുതേ; രഥമാർഗ്ഗത്തിലെ വിഭജനത്തിൽ ഞങ്ങളെ പിന്നിലാക്കരുതേ. ഹേ വൃഷണന്മാരേ, വസുക്കളുടെ ആഗ്രഹ്യമായ സമ്പത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കും പങ്കു തരുക—കാരണം നിങ്ങളിൽ സുജാത (സുജന്മ) ദാനശക്തി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 22

सं यद्धनन्त मन्युभिर्जनासः शूरा यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । अध स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रातारो भूत पृतनास्वर्यः ॥

മനുഷ്യർ ക്രോധം പ്രേരിപ്പിച്ച് ഒരുമിച്ച് പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ—ശക്തമായ പ്രവാഹങ്ങളിലെയും ഔഷധികളിലെയും കുല-ജനങ്ങളിലെയും വീരന്മാരായി—അപ്പോൾ, ഹേ മരുതുകളേ, രുദ്രജന്യരേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകരാകുവിൻ, ഹേ ആര്യ (ഉദാര) ജനങ്ങളേ.

Mantra 23

भूरि चक्र मरुतः पित्र्याण्युक्थानि या वः शस्यन्ते पुरा चित् । मरुद्भिरुग्रः पृतनासु साळ्हा मरुद्भिरित्सनिता वाजमर्वा ॥

ഹേ മരുതുകളേ, നിങ്ങൾ വളരെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു—നിങ്ങൾക്കായി പിതൃപരമ്പരയായ ഉക്തങ്ങൾ, പുരാതനകാലം മുതലേ നിങ്ങളെ പുകഴ്ത്തി പാടപ്പെട്ടവ. മരുതുകളോടൊപ്പം ഉഗ്രൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയകനാകുന്നു; മരുതുകളോടൊപ്പം തന്നേ അശ്വൻ ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി—വാജ—നേടുന്നു.

Mantra 24

अस्मे वीरो मरुतः शुष्म्यस्तु जनानां यो असुरो विधर्ता । अपो येन सुक्षितये तरेमाध स्वमोको अभि वः स्याम ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ഞങ്ങളിലൊരു ബലസമ്പന്നനായ വീരൻ ഉണ്ടാകട്ടെ—മനുഷ്യരിൽ ക്രമം നിശ്ചയിക്കുന്ന ആ അസുര (പ്രഭു). അവനാൽ നല്ല വാസസ്ഥലത്തേക്കായി ഞങ്ങൾ ജലങ്ങളെ കടക്കട്ടെ; പിന്നെ നിങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ സ്വന്തം ഗൃഹത്തിലെത്തട്ടെ.

Mantra 25

तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्त्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ, അഗ്നി, ആപഃ (ജലങ്ങൾ), ഔഷധികൾ, വനി‌നഃ (വനാധിപന്മാർ) — ഇവർ എല്ലാവരും ഞങ്ങള്ക്കായി ഈ അർപ്പണം പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. മരു‍ത്തുകളുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശർമ (ശാന്തി-ആശ്രയം) പ്രാപിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ സ്വസ്തിഭിഃ (മംഗളകരമായ ക്ഷേമങ്ങളാൽ) എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.