Sukta 58

Mantra 1

प्र साकमुक्षे अर्चता गणाय यो दैव्यस्य धाम्नस्तुविष्मान् । उत क्षोदन्ति रोदसी महित्वा नक्षन्ते नाकं निॠतेरवंशात् ॥

ഒരുമിച്ച് പാടുവിൻ—ദൈവ്യ ധാമത്തിൽ തുവിഷ്മാൻ (അത്യന്തം ബലവാൻ) ആയ ആ ശക്തിയുള്ള, ഏകീകൃത ഗണത്തിനായി. അവരുടെ മഹത്വം കൊണ്ട് അവർ രണ്ടു ലോകങ്ങളെ (രോദസീ) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; നിർൃതി (വിഘടനം/നാശം) യുടെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് അവർ നാകം (സ്വർഗ്ഗം) എത്തുന്നു.

Mantra 2

जनूश्चिद्वो मरुतस्त्वेष्येण भीमासस्तुविमन्यवोऽयासः । प्र ये महोभिरोजसोत सन्ति विश्वो वो यामन्भयते स्वर्दृक् ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ മുട്ടുകളോളം പോലും നിങ്ങളുടെ ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സാൽ ഭയങ്കരമാണ്—ഭീമന്മാർ, മഹാ-ഉത്സാഹമുള്ളവർ, ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവർ. നിങ്ങൾ മഹിമയും ശക്തിയുംകൊണ്ട് പുറപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വർ (സ്വർഗ്ഗ) പ്രകാശം കാണുന്ന എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ ഗമനം ഭയപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

बृहद्वयो मघवद्भ्यो दधात जुजोषन्निन्मरुतः सुष्टुतिं नः । गतो नाध्वा वि तिराति जन्तुं प्र णः स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेत ॥

ദാനശീല മഹന്മാർക്കു വിശാലമായ പോഷകബലം നല്കുവിൻ; ഹേ മരുതന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ നന്നായി തീർത്ത സ്തുതിയിൽ ആനന്ദിക്കുവിൻ. പാത യാത്രക്കാരന്റെ വഴി തുറക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ അഭിലഷണീയമായ സഹായങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ കടത്തിവിട്ട് അതീതത്തിലേക്കും നയിക്കുവിൻ.

Mantra 4

युष्मोतो विप्रो मरुतः शतस्वी युष्मोतो अर्वा सहुरिः सहस्री । युष्मोतः सम्राळुत हन्ति वृत्रं प्र तद्वो अस्तु धूतयो देष्णम् ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ പോഷണശക്തിയാൽ വിപ്രൻ (ഋഷി) നൂറുകളായി സമ്പത്തിൽ സമൃദ്ധനാകുന്നു; നിങ്ങളുടെ പോഷണശക്തിയാൽ അർവാ (വേഗശാലി അശ്വം) ആയിരമടങ്ങ് ബലവാനാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ പോഷണശക്തിയാൽ സാമ്രാട്ട്-ശക്തിയും വൃത്രനെ—അവരോധകനെ—വധിക്കുന്നു. ഹേ ധൂതയഃ (കുലുക്കുന്നവരേ), അത് ഞങ്ങൾക്കായി മുന്നോട്ടു പോകുന്ന നിങ്ങളുടെ ദാനം—നിയത അംശം—ആകട്ടെ.

Mantra 5

ताँ आ रुद्रस्य मीळ्हुषो विवासे कुविन्नंसन्ते मरुतः पुनर्नः । यत्सस्वर्ता जिहीळिरे यदाविरव तदेन ईमहे तुराणाम् ॥

രുദ്രന്റെ ദാനശീലമായ മരുതുകളെ ഞാൻ എന്റെ സേവാ-സ്തുതിയാൽ സമീപിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—അവർ വീണ്ടും ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയുകയില്ലേ? അവരുടെ സ്വയം-നാദിത ശക്തികൾ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ, അവർ പ്രത്യക്ഷരാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: ആ തുരാണ (വേഗികൾ) ഞങ്ങളിലുള്ള ദോഷം താഴെയിറക്കി അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

Mantra 6

प्र सा वाचि सुष्टुतिर्मघोनामिदं सूक्तं मरुतो जुषन्त । आराच्चिद्द्वेषो वृषणो युयोत यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

വാക്കിൽ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു ദാതാക്കളുടെ ഈ സുന്ദരമായ സ്തുതി—ഈ സൂക്തത്തിൽ മരുതുകൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഹേ വൃഷണന്മാരേ (ബലവാന്മാരേ), ദ്വേഷത്തെ ദൂരത്തേക്കും തുരത്തിക്കളയുക; നിങ്ങളോ—സ്വസ്തിഭിഃ, ക്ഷേമത്തിന്റെ വിശാല ആശീർവാദങ്ങളാൽ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.