
Sukta 7.57
Vasiṣṭha (traditional attribution for much of Maṇḍala 7; specific hymn-level r̥ṣi not supplied in input)
Marutāḥ (the Maruts)
Triṣṭubh (probable for RV 7.57; verse appears in 4 pādas of ~11 syllables)
हे सूक्त मधुनामधारी, बलसंपन्न वादळदेव असलेल्या मरुतांचे स्तवन करते. ते यज्ञात वेगाने धावून येतात, द्यावा-पृथ्वीला हादरवू शकतात आणि लपलेल्या समृद्धीच्या स्रोतांना उघड करतात. उत्स्फूर्त आवाहनाबरोबरच मानवी चुकांसाठी क्षमायाचना करणारी सावध विनंतीही यात आहे—त्यांची वीज व क्रोध दूर राहो, आणि त्यांची अढळ सद्भावना उपासकांचे रक्षण करो अशी प्रार्थना केली आहे. सूक्ताचा शेवट असा आवाहनाने होतो की मरुतांनी सर्व दिशांनी येऊन समुदायाच्या नेत्यांना बळ द्यावे आणि सर्वांना दीर्घकालीन कल्याणाने सुरक्षित ठेवावे.
Mantra 1
मध्वो वो नाम मारुतं यजत्राः प्र यज्ञेषु शवसा मदन्ति । ये रेजयन्ति रोदसी चिदुर्वी पिन्वन्त्युत्सं यदयासुरुग्राः ॥
हे यजनीय मरुतांनो, तुमचे नावच मधुर मधु आहे; यज्ञांत तुम्ही आपल्या शवसाने मत्त होऊन पुढे धावता. उग्र होऊन दोन विशाल लोकांनाही कंपविणारे तुम्ही—जेव्हा तुम्ही आपल्या शक्ती प्रवृत्त करता, तेव्हा लपलेला स्रोत फुगवून, उफाळवून भरून काढता.
Mantra 2
निचेतारो हि मरुतो गृणन्तं प्रणेतारो यजमानस्य मन्म । अस्माकमद्य विदथेषु बर्हिरा वीतये सदत पिप्रियाणाः ॥
कारण मरुत खरोखरच विवेकी मार्गदर्शक आहेत; स्तुती गाणाऱ्या यजमानाच्या मनोभावाला ते पुढे नेतात. आज आमच्या विदथांत (सभांत), आम्हांवर प्रीती ठेवून, तुमच्या वीति (आनंद-ग्रहण) साठी बर्हि (यज्ञासन)ावर येऊन बसा.
Mantra 3
नैतावदन्ये मरुतो यथेमे भ्राजन्ते रुक्मैरायुधैस्तनूभिः । आ रोदसी विश्वपिशः पिशानाः समानमञ्ज्यञ्जते शुभे कम् ॥
यांच्यासारखे दुसरे मरुत नाहीत—हे सुवर्ण रुक्मांनी, आयुधांनी आणि आपल्या देहगत शक्तींनी तेजस्वी होतात. सर्वरूप घडवीत, एकाच शोभेने ते दोन्ही लोक (रोदसी) अलंकृत करतात—दीप्त आनंदासाठी.
Mantra 4
ऋधक्सा वो मरुतो दिद्युदस्तु यद्व आगः पुरुषता कराम । मा वस्तस्यामपि भूमा यजत्रा अस्मे वो अस्तु सुमतिश्चनिष्ठा ॥
हे मरुतांनो, मानवी चुकांमुळे आम्ही तुमच्याविरुद्ध अपराध केला असेल, तर तुमची विद्युत् आमच्यापासून दूर राहो. हे यजनीयांनो, आम्ही त्यात पडू नये; आमच्यासाठी तुमची अत्यंत स्थिर सुमति (सद्बुद्धी) असो.
Mantra 5
कृते चिदत्र मरुतो रणन्तानवद्यासः शुचयः पावकाः । प्र णोऽवत सुमतिभिर्यजत्राः प्र वाजेभिस्तिरत पुष्यसे नः ॥
कार्य पूर्ण झाले तरीही, येथे मरुत गाजत राहोत—निर्दोष, शुचि, पावक. हे यजनीयांनो, सुमतींनी आमचे रक्षण करा; बल-समृद्धींनी आम्हाला पार नेा, जेणेकरून आमचे पोषण व परिपूर्णता वाढो.
Mantra 6
उत स्तुतासो मरुतो व्यन्तु विश्वेभिर्नामभिर्नरो हवींषि । ददात नो अमृतस्य प्रजायै जिगृत रायः सूनृता मघानि ॥
आणि स्तुती झाल्यावर, हे मरुतो, ते वीर आपल्या सर्व नामांसह आमची हवींषि (आहुती) विस्तारोत. अमृतत्वाच्या प्रजेसाठी (संतती/वृद्धीसाठी) आम्हांस द्या; आमच्यासाठी रायः (धन)—सूनृता (सत्य-वाणी) आणि मघानि (उदार दान-समृद्धी)—धरीत स्थिर करा.
Mantra 7
आ स्तुतासो मरुतो विश्व ऊती अच्छा सूरीन्त्सर्वताता जिगात । ये नस्त्मना शतिनो वर्धयन्ति यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
हे स्तुत मरुतो, सर्व सहाय्यासह, सर्व बाजूंनी, आमच्या सूरीन् (प्रकाशित नेते/ऋषी) यांच्याकडे या. जे आपल्या आत्मबलाने आमची शक्ती शतपटीने वाढविता—तुम्ही स्वस्तिभिः (कल्याण-समन्वयांनी) सदैव आमचे रक्षण करा.
The Maruts are a shining troop of storm and wind deities, known for thunder, lightning, swift movement, and protective help when properly invoked in the sacrifice.
Because their power is intense: the hymn admits that humans may err, and it seeks forgiveness and a safe, benevolent form of their energy rather than destructive force.
It asks them to come with help from every side, strengthen the community and its leaders, increase strength greatly, and protect everyone continually with well-being (svasti).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.