Sukta 58

Mantra 1

शुक्रं ते अन्यद्यजतं ते अन्यद्विषुरूपे अहनी द्यौरिवासि । विश्वा हि माया अवसि स्वधावो भद्रा ते पूषन्निह रातिरस्तु ॥

ഹേ പൂഷൻ, നിന്റെ ഒരു ശക്തി ശുക്രം—തേജോമയം; മറ്റൊന്ന് യജതം—ആരാധ്യവും പൂജ്യവും. വിവിധരൂപങ്ങളായ അഹനീ ദ്വയത്തിൽ നീ ദ്യൗരിവ പ്രകാശിക്കുന്നു. സ്വധാവനേ, നീ സർവ്വ മായകളെയും നിന്റെ സ്വധർമ്മത്താൽ കാക്കുന്നു. ഹേ പൂഷൻ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്കായി നിന്റെ ഭദ്ര രാതി—കൃപാപൂർണ്ണമായ ദാനം—ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 2

अजाश्वः पशुपा वाजपस्त्यो धियंजिन्वो भुवने विश्वे अर्पितः । अष्ट्रां पूषा शिथिरामुद्वरीवृजत्संचक्षाणो भुवना देव ईयते ॥

അജാശ്വ, പശുപാ, വാജപസ്ത്യ—സമൃദ്ധികളുടെ അധിപതി—പൂഷാ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളിലും അർപ്പിതനായി ധിയെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു ഉണർത്തുന്നു. അവൻ അഷ്ട്രാം (കെട്ട്/ബന്ധനം) ശിഥിലമാക്കി, ചുരുക്കം തുറക്കുന്നു; ഭുവനങ്ങളെ സംചക്ഷാണ—ഒരുമിച്ച് കണ്ടുകൊണ്ട്—ദേവൻ മുന്നേറുന്നു.

Mantra 3

यास्ते पूषन्नावो अन्तः समुद्रे हिरण्ययीरन्तरिक्षे चरन्ति । ताभिर्यासि दूत्यां सूर्यस्य कामेन कृत श्रव इच्छमानः ॥

ഹേ പൂഷൻ, സമുദ്രത്തിനുള്ളിലും അന്തരിക്ഷത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന നിന്റെ ഹിരണ്യയീ നാവുകൾ—അവയാൽ നീ സൂര്യന്റെ ദൂത്യത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; കാമേന, കൃത-ശ്രവഃ—ആനന്ദംകൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ കീർത്തി—ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി.

Mantra 4

पूषा सुबन्धुर्दिव आ पृथिव्या इळस्पतिर्मघवा दस्मवर्चाः । यं देवासो अददुः सूर्यायै कामेन कृतं तवसं स्वञ्चम् ॥

പൂഷൻ ദിവത്തിൽ നിന്ന് പൃഥിവിവരെ സുബന്ധുവായ ബന്ധു; ഇളാ (ഇളാ)യുടെ അധിപതി, ദാനശീലൻ, അത്ഭുതപ്രഭയുള്ളവൻ. ദേവന്മാർ സൂർയായ്ക്ക് നൽകിയ അവൻ—കാമം/ആനന്ദംകൊണ്ട് നിർമ്മിതൻ, ശക്തൻ, സ്വയം-ഗാമി; തന്റെ തന്നെ പ്രേരണയാൽ ഋത-പ്രകാശത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ശക്തി.