Sukta 57

Mantra 1

इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും പൂഷനും, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ സഖ്യതയ്ക്കും സ്വസ്തിക്കുമായി, വാജസാതി—ബലസമൃദ്ധിയുടെ വിജയം—നേടുവാനുമായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

सोममन्य उपासदत्पातवे चम्वोः सुतम् । करम्भमन्य इच्छति ॥

ഒരാൾ സോമം കുടിക്കാനായി സമീപിക്കുന്നു—ചമൂവിൽ നിന്നുള്ള സുത (പിഴിഞ്ഞ) ആനന്ദരസം; മറ്റൊരാൾ കരമ്പം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നമ്മുടെ ഗതികൾ വ്യത്യസ്തം: ചിലർ ഉന്മാദരസത്തിലേക്ക്, ചിലർ മിശ്രപോഷണത്തിലേക്ക്.

Mantra 3

अजा अन्यस्य वह्नयो हरी अन्यस्य सम्भृता । ताभ्यां वृत्राणि जिघ्नते ॥

അജാഃ—ഒരു ശക്തിക്കുള്ള അയോഗ്മന-ശക്തികൾ—ഹരീ—പ്രകാശഊർജത്തിന്റെ രണ്ടു അശ്വങ്ങൾ—മറ്റൊരു ശക്തിക്കായി സംഭൃതമാണ്. ഈ രണ്ടിനാൽ വൃത്രാണി, തടസ്സത്തിന്റെ ആവരണങ്ങൾ, അടിച്ചുതകർന്ന് വീഴും; സത്യത്തിന്റെ പ്രഗതിക്കുള്ള പാത നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ശുദ്ധമാകുന്നു.

Mantra 4

यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः । तत्र पूषाभवत्सचा ॥

ഇന്ദ്രൻ—വർഷണത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രബലനായവൻ—ഋതം (സത്യനിയമം) അനുസരിച്ച് മഹത്തായ ജലങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ പൂഷൻ അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു—സഹചാരിയായി ആ ഗതിയെ അനുഗമിച്ച്, അതിനെ അന്തർഭാവത്തിനുള്ളിലെ യഥാമാർഗങ്ങളിലേക്കും സന്മാർഗത്തിലേക്കും നയിച്ചു।

Mantra 5

तां पूष्णः सुमतिं वयं वृक्षस्य प्र वयामिव । इन्द्रस्य चा रभामहे ॥

പൂഷന്റെ ആ സുമതി—പ്രകാശമുള്ള സന്മനസ്കത—ഞങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കട്ടെ; ഒരാൾ വൃക്ഷത്തിന്റെ പരന്ന ദൃഢശാഖകളിൽ ആശ്രയം പിടിക്കുന്നതുപോലെ. ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയും ഞങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കട്ടെ—അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഉയർച്ച ഉറപ്പും വിജയവും ആകാൻ।

Mantra 6

उत्पूषणं युवामहेऽभीशूँरिव सारथिः । मह्या इन्द्रं स्वस्तये ॥

ഞങ്ങൾ പൂഷനെ മേലോട്ടുയർത്തി ഉണർത്തുന്നു—സാരഥി കുതിരകളുടെ കയറുകൾ മുറുക്കുന്നതുപോലെ; ഞങ്ങളുടെ മഹത്തായ ക്ഷേമം (സ്വസ്തി) വേണ്ടി ഇന്ദ്രനെയും ഉണർത്തുന്നു—ചേതനയുടെ യാത്ര നേരെയും സുരക്ഷിതമായും പോകാൻ।