Sukta 34

Mantra 1

सं च त्वे जग्मुर्गिर इन्द्र पूर्वीर्वि च त्वद्यन्ति विभ्वो मनीषाः । पुरा नूनं च स्तुतय ऋषीणां पस्पृध्र इन्द्रे अध्युक्थार्का ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, പുരാതന ഗിരുകൾ (വചനങ്ങൾ) നിനക്കുള്ളിൽ തന്നെ ചേർന്ന് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു; നിനക്കിൽ നിന്നുതന്നെ വ്യാപകവും ഫലപ്രദവുമായ മനീഷകൾ (ചിന്താശക്തികൾ) പുറപ്പെടുന്നു. മുമ്പും ഇപ്പോഴും ഋഷിമാരുടെ സ്തുതികൾ ഇന്ദ്രനിലേക്കു മത്സരത്തോടെ പാഞ്ഞുചേർന്നു; അർക്കങ്ങൾ (ഋചകൾ) ഉക്ഥങ്ങൾ (സ്തുതിഗാനങ്ങൾ) നിന്റെ ദിശയിൽ മേലോട്ടു അമർന്നു ഉയരുന്നു.

Mantra 2

पुरुहूतो यः पुरुगूर्त ऋभ्वाँ एकः पुरुप्रशस्तो अस्ति यज्ञैः । रथो न महे शवसे युजानोऽस्माभिरिन्द्रो अनुमाद्यो भूत् ॥

അനേകർ വിളിക്കുന്ന ‘പുരുഹൂതൻ’, അനേകരീതിയിൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ‘പുരുഗൂർത്തൻ’, ഏകനായ ഋഭ്വാൻ (കൗശല-ശക്തിസമ്പന്നൻ), യജ്ഞങ്ങളാൽ വിശാലമായി പ്രശസ്തനായവൻ—മഹാശവസിനായി രഥംപോലെ യുക്തനായ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ‘അനുമാദ്യ’ (ഞങ്ങളുടെ അനുസരണം/അനുമോദനത്തിൽ സന്തുഷ്ടൻ) ആകട്ടെ.

Mantra 3

न यं हिंसन्ति धीतयो न वाणीरिन्द्रं नक्षन्तीदभि वर्धयन्तीः । यदि स्तोतारः शतं यत्सहस्रं गृणन्ति गिर्वणसं शं तदस्मै ॥

ഇന്ദ്രനെ ധീ-ചിന്തകൾ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നില്ല; വാണികളും അവന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല—അവ എല്ലാദിക്കുകളിലും അവനെ കൂടുതൽ വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്തോതാക്കൾ നൂറ്, അതെ, ആയിരം സ്തുതികൾ പാടിയാലും, ഗാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഗിർവണസനായ അധിപനു അതുതന്നെ ശാന്തിയും മംഗളവും ആകുന്നു.

Mantra 4

अस्मा एतद्दिव्यर्चेव मासा मिमिक्ष इन्द्रे न्ययामि सोमः । जनं न धन्वन्नभि सं यदापः सत्रा वावृधुर्हवनानि यज्ञैः ॥

അവനു ഞാൻ ഇതു അർപ്പിക്കുന്നു—ദിവ്യജ്വാലപോലെ ഒരു സ്തുതി-ഋചയായി; മാസംതോറും സോമം ഇന്ദ്രനിൽ ഒഴുക്കി കലർത്തപ്പെടുന്നു. ഒഴുകുന്ന ധാരപോലെ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ജനത്തെ ചുറ്റി ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അമർത്തുന്നതുപോലെ, യജ്ഞങ്ങളാൽ ഹവന-ആഹ്വാനങ്ങൾ നിരന്തരം വർധിച്ചു.

Mantra 5

अस्मा एतन्मह्याङ्गूषमस्मा इन्द्राय स्तोत्रं मतिभिरवाचि । असद्यथा महति वृत्रतूर्य इन्द्रो विश्वायुरविता वृधश्च ॥

അവനു—ഈ മഹത്തായ പ്രചോദിത അങ്ഗൂഷ; ഇന്ദ്രനു—ഈ സ്തോത്രം, നമ്മുടെ മതികളാൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു. മഹത്തായ വൃത്ര-തൂര്യത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ: ഇന്ദ്രൻ—വിശ്വായു, അവിതാ, വൃധ—രക്ഷകനും വർധിപ്പിക്കുന്നവനും.