Sukta 34

Mantra 1

सं च त्वे जग्मुर्गिर इन्द्र पूर्वीर्वि च त्वद्यन्ति विभ्वो मनीषाः । पुरा नूनं च स्तुतय ऋषीणां पस्पृध्र इन्द्रे अध्युक्थार्का ॥

ఓ ఇంద్రా, ప్రాచీన వాణిరూప గిరులు నీలోకి వచ్చి సమీకృతమయ్యాయి; నీ నుంచే విస్తృతమై ప్రభావవంతమైన మనీషాలు (ప్రేరిత ఆలోచనలు) బయలుదేరి వ్యాపిస్తాయి. పూర్వమూ ఇప్పుడూ, ఋషుల స్తుతులు ఇంద్రుని వైపు పోటీపడి దూసుకెళ్లాయి; ఉక్థా మరియు అర్కా (స్తోత్రగీతాలు) నీ వైపు పైకెత్తి ఒత్తిడిగా ఎగసిపడుతున్నాయి.

Mantra 2

पुरुहूतो यः पुरुगूर्त ऋभ्वाँ एकः पुरुप्रशस्तो अस्ति यज्ञैः । रथो न महे शवसे युजानोऽस्माभिरिन्द्रो अनुमाद्यो भूत् ॥

అనేకసార్లు పిలువబడే వాడు (పురుహూత), అనేక విధాలుగా స్తుతింపబడే వాడు (పురుగూర్త), ఏకైక ఋభ్వాన్ (నైపుణ్యవంతుడు, సమర్థుడు), యజ్ఞాలచే విస్తృతంగా ప్రశంసింపబడే వాడు (పురుప్రశస్త)—ఆ ఇంద్రుడు, మహే శవసే (మహాబలానికి) రథంలా యుక్తుడై, మా చేత అనుగమ్యుడై, మా అనుమతి/సమ్మతితో ఆనందించువాడై (అనుమాద్య) కావాలి.

Mantra 3

न यं हिंसन्ति धीतयो न वाणीरिन्द्रं नक्षन्तीदभि वर्धयन्तीः । यदि स्तोतारः शतं यत्सहस्रं गृणन्ति गिर्वणसं शं तदस्मै ॥

ఆయనను ధీతులు (ధ్యానాలు) క్షీణింపజేయవు; వాణీలు కూడా—ఇంద్రుని అంతాన్ని చేరవు; అవి అన్ని వైపులా ఆయననే వృద్ధి చేస్తూనే ఉంటాయి. స్తోతారులు శతం, సహస్రం (స్తోత్రాలు) పాడినా—గీతప్రియుడైన ‘గిర్వణస’ ఇంద్రునికి అదే శాంతి, మంగళం అవుతుంది.

Mantra 4

अस्मा एतद्दिव्यर्चेव मासा मिमिक्ष इन्द्रे न्ययामि सोमः । जनं न धन्वन्नभि सं यदापः सत्रा वावृधुर्हवनानि यज्ञैः ॥

ఆయనకై నేను దీనిని సమర్పిస్తున్నాను—స్తుతి యొక్క దివ్య జ్వాల వలె; నెలనెలా సోమం ఇంద్రునిలో పోసి కలపబడుతుంది. ప్రజలపై నీటి ప్రవాహాలు ఒకచోట చేరి ప్రవహిస్తూ ఒత్తిడి తెచ్చినట్లు, యజ్ఞాల ద్వారా హవనాలు (ఆహ్వానాలు) నిరంతరం వృద్ధి చెందాయి.

Mantra 5

अस्मा एतन्मह्याङ्गूषमस्मा इन्द्राय स्तोत्रं मतिभिरवाचि । असद्यथा महति वृत्रतूर्य इन्द्रो विश्वायुरविता वृधश्च ॥

ఆయనకై ఈ మహత్తర ప్రేరిత ఉచ్చారణ; ఇంద్రునికై ఈ స్తోత్రం—మా మతులచే పలికబడింది. అది జరిగినట్లే—మహా వృత్ర-తూర్య (వృత్రవధం) లో—అలాగే కావాలి: ఇంద్రుడు, సమస్త జీవశక్తి, అవితా (రక్షకుడు), వృద్ధకుడు.