Sukta 4

Mantra 1

त्वामग्ने वसुपतिं वसूनामभि प्र मन्दे अध्वरेषु राजन् । त्वया वाजं वाजयन्तो जयेमाभि ष्याम पृत्सुतीर्मर्त्यानाम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ବସୁମାନଙ୍କର ବସୁପତି (ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିପତି), ହେ ରାଜନ, ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବାଜ (ବଳ-ସମୃଦ୍ଧି) ବଢ଼ାଇ ଆମେ ବିଜୟୀ ହେବା; ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ-ଚାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଅତିଜୟୀ ହେବା।

Mantra 4

जुषस्वाग्न इळया सजोषा यतमानो रश्मिभिः सूर्यस्य । जुषस्व नः समिधं जातवेद आ च देवान्हविरद्याय वक्षि ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଇଳା ସହ ଏକସୁରେ ଗ୍ରହଣ କର; ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମିମାନଙ୍କ ସହ ଯତ୍ନଶୀଳ ହୋଇ। ହେ ଜାତବେଦ, ଆମ ସମିଧ୍ (ଇନ୍ଧନ) ଗ୍ରହଣ କର; ଏବଂ ଆଜି ହବିଷର ଭୋଜନ ପାଇଁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ—ଆମ କର୍ମରେ—ନେଇଆ।

Mantra 5

जुष्टो दमूना अतिथिर्दुरोण इमं नो यज्ञमुप याहि विद्वान् । विश्वा अग्ने अभियुजो विहत्या शत्रूयतामा भरा भोजनानि ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୃହରେ ନିବାସୀ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ, ଜ୍ଞାନୀ ଅତିଥି—ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ନିକଟେ ଆସ। ଶତ୍ରୁଭାବରେ ଆମକୁ ଚାପି ଧରୁଥିବା ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ସଂହାର କରି, ଆମ ପାଖକୁ ଭୋଜନାନି—ପୋଷଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଉପଭୋଗ—ଆଣିଦେ।

Mantra 6

वधेन दस्युं प्र हि चातयस्व वयः कृण्वानस्तन्वे स्वायै । पिपर्षि यत्सहसस्पुत्र देवान्त्सो अग्ने पाहि नृतम वाजे अस्मान् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୋର ବଧଶକ୍ତିରେ ଦସ୍ୟୁକୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଭାଙ୍ଗିଦେ; ଆମ ନିଜ ତନୁ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଅବକାଶ ଓ ମୁକ୍ତ ଗତି ଗଢ଼। ହେ ସହସର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କର; ତେଣୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ନୃତମ—ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତା—ବଳର ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 7

वयं ते अग्न उक्थैर्विधेम वयं हव्यैः पावक भद्रशोचे । अस्मे रयिं विश्ववारं समिन्वास्मे विश्वानि द्रविणानि धेहि ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଉକ୍ଥଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ହେ ପାବକ, ଭଦ୍ରଶୋଚେ, ଆମେ ହବ୍ୟଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସେବା କରୁ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଇଚ୍ଛନୀୟ ରୟିକୁ ବଢ଼ାଅ; ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବିଣାନି—ସତ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଧନ—ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 8

अस्माकमग्ने अध्वरं जुषस्व सहसः सूनो त्रिषधस्थ हव्यम् । वयं देवेषु सुकृतः स्याम शर्मणा नस्त्रिवरूथेन पाहि ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଅଧ୍ୱର—ଯଜ୍ଞମାର୍ଗ—ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ସହସର ସୂନୁ, ତ୍ରିଷଧସ୍ଥ, ଏହି ହବ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ସୁକୃତ—ସତ୍କର୍ମୀ—ହେବାକୁ ପାରୁ; ତୁମ ଶର୍ମରେ, ତୁମ ତ୍ରିବରୂଥ—ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ରୟ-ରକ୍ଷା—ରେ ଆମକୁ ପାଳନ କର।

Mantra 9

विश्वानि नो दुर्गहा जातवेदः सिन्धुं न नावा दुरिताति पर्षि । अग्ने अत्रिवन्नमसा गृणानोऽस्माकं बोध्यविता तनूनाम् ॥

ହେ ଜାତବେଦସ, ଆମର ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗହ—କଠିନ ପଥ—ରେ ଦୁରିତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଇ ଆମକୁ ପାର କର; ଯେପରି ନାଉ ସିନ୍ଧୁକୁ ପାର କରେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ରିବତ୍ ନମସ୍କାରରେ ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା, ଆମ ତନୂନାମ୍—ଦେହଧାରୀ ଜୀବମାନଙ୍କ—ଅବିତା ଭାବେ ଜାଗ୍ରତ ହେଅ।

Mantra 10

यस्त्वा हृदा कीरिणा मन्यमानोऽमर्त्यं मर्त्यो जोहवीमि । जातवेदो यशो अस्मासु धेहि प्रजाभिरग्ने अमृतत्वमश्याम् ॥

ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ହୃଦୟରେ ଏବଂ କୀରିଣା—ଗାନବାଣୀ—ରେ ତୁମକୁ ଅମର୍ତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି ଆହ୍ୱାନ କରେ, ସେଇ ମର୍ତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ହେ ଜାତବେଦସ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯଶ—କୀର୍ତ୍ତି ଓ ତେଜ—ସ୍ଥାପନ କର; ଏବଂ ହେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାଭିଃ—ସନ୍ତତିଶକ୍ତି ସହ—ଆମେ ଅମୃତତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।

Mantra 11

यस्मै त्वं सुकृते जातवेद उ लोकमग्ने कृणवः स्योनम् । अश्विनं स पुत्रिणं वीरवन्तं गोमन्तं रयिं नशते स्वस्ति ॥

ହେ ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନି! ଯେ ସୁକୃତକର୍ମୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଶ୍ୟୋନ (କଲ୍ୟାଣମୟ) ଲୋକ-ସ୍ଥାନ ଗଢ଼, ସେ ସ୍ୱସ୍ତିରେ ଅଶ୍ୱିନ-ଶକ୍ତି (ଦ୍ରୁତ ଗତି), ପୁତ୍ର-ସମୃଦ୍ଧି, ବୀରବଳ, ଗୋମନ୍ତ (ଗୋ-ସମୃଦ୍ଧି) ଏବଂ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି/ଧନ) ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।