Sukta 9

Mantra 1

अग्ने मृळ महाँ असि य ईमा देवयुं जनम् । इयेथ बर्हिरासदम् ॥

അഗ്നേ, മൃൾ; നീ മഹാനാണ്—ഈ ദേവയു ജനത്തിങ്കൽ, ബർഹിസിലെ ആസനത്തിലേക്ക് നീ വരുന്നു॥

Mantra 2

स मानुषीषु दूळभो विक्षु प्रावीरमर्त्यः । दूतो विश्वेषां भुवत् ॥

അവൻ മനുഷ്യരിൽ ദുൾഭൻ; വിക്ഷുകളിൽ പ്രാവീരനായി മുൻനടത്തുന്നവൻ; അമർത്ത്യൻ—വിശ്വദേവന്മാരുടെ ദൂതനാകുന്നു॥

Mantra 3

स सद्म परि णीयते होता मन्द्रो दिविष्टिषु । उत पोता नि षीदति ॥

അവനെ സദ്മം (വാസസ്ഥലം) ചുറ്റി ഹോതൃയായി നയിക്കുന്നു—ദിവിഷ്ടി (സ്വർഗ്ഗലക്ഷ്യമായ സഭകൾ)യിൽ ആനന്ദകരനായ പുരോഹിതനായി; കൂടാതെ പോതൃയായും അവൻ ഇരുന്നു—ഹവിയെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, സത്തയെയും പാവനമാക്കുന്നു.

Mantra 5

वेषि ह्यध्वरीयतामुपवक्ता जनानाम् । हव्या च मानुषाणाम् ॥

ഹേ അധ്വരീയ, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ അധ്വരീയതാം (യജ്ഞകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരിൽ) ഉപവക്താവായി സ്ഥാനം തേടി ഏറ്റെടുക്കുന്നു; മനുഷ്യർക്കും ഹവ്യങ്ങളുടെ വക്താവാകുന്നു—വാക്കിനെ ഫലപ്രദമായ അർപ്പണമാക്കി മാറ്റുന്നു.

Mantra 7

अस्माकं जोष्यध्वरमस्माकं यज्ञमङ्गिरः । अस्माकं शृणुधी हवम् ॥

ഹേ അങ്ഗിരഃ, ഞങ്ങളുടെ അധ്വരത്തിൽ പ്രസന്നനാകുക, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിൽ പ്രസന്നനാകുക; ഞങ്ങളുടെ ഹവ് (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുക—ഞങ്ങളുടെ ആകാംക്ഷയെ ഉയർന്ന ശക്തികളിലേക്കു എത്തിച്ച്, ഞങ്ങളിലകത്ത് പ്രത്യുത്തരം നൽകുക.

Mantra 8

परि ते दूळभो रथोऽस्माँ अश्नोतु विश्वतः । येन रक्षसि दाशुषः ॥

ഹേ (അഗ്നി), നിന്റെ അജേയമായ രഥം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്നു ഞങ്ങളെ ചുറ്റി സംരക്ഷിക്കട്ടെ; യാഗാർപ്പണം ചെയ്യുന്ന ദാശുഷനെ നീ കാക്കുന്ന അതേ ശക്തിയാൽ—ഞങ്ങളുടെ ദീക്ഷ/യജ്ഞകർമ്മം തമസ്സിന്റെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതമായിരിക്കട്ടെ.