Sukta 157

Mantra 1

इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः ॥

ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും സർവ്വദേവന്മാരും ഞങ്ങൾക്കായി ഈ ഭുവനങ്ങളെ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ—ഞങ്ങളുടെ സത്തയുടെ തലങ്ങളെ സമരസതയിൽ നിലനിർത്തട്ടെ.

Mantra 2

यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति ॥

ഇന്ദ്രൻ ആദിത്യരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കായി യജ്ഞവും തനു (ദേഹം)വും പ്രജാ (സന്തതി)യും രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; നമ്മുടെ ബാഹ്യവും ആന്തരവുമായ ഉപകരണങ്ങളെ ഋത-ധർമ്മം നിറഞ്ഞ പരിപൂർണതയിൽ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 3

आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् ॥

ആദിത്യരെ സഹചാരികളാക്കി, മരുৎകളോടുകൂടെ ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ രക്ഷകനാകട്ടെ—നമ്മുടെ തനൂകളുടെ (ദേഹധാരിത അസ്തിത്വത്തിന്റെ) അവിതാ, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഊർജ്ജങ്ങളുടെ പാലകനാകട്ടെ.

Mantra 4

हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः ॥

ദേവന്മാർ അസുരന്മാരെ വധിക്കാനായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ദേവത്വത്തെ കാത്തു-പാലിച്ചു മുന്നേറി—സ്വദിവ്യ അസ്തിത്വത്തിന്റെ തേജോമയമായ ഋതത്തെ അഖണ്ഡമായി നിലനിർത്തി.

Mantra 5

प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् ॥

തങ്ങളുടെ ശചീ എന്ന ഫലപ്രദ ശക്തികളാൽ അവർ മടങ്ങിവരുന്ന കിരണ-ഗീതിയായ ‘അർക്ക’യെ അകത്തോട്ടു നയിച്ചു; അപ്പോൾ അവർ സർവ്വത്ര സ്വധാ—സ്വ-നിയമത്തെ—വേഗവാനും പ്രേരകവുമായതായി ദർശിച്ചു; അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ശക്തി പുനഃസ്ഥാപിതമായി.