Sukta 157

Mantra 1

इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः ॥

ఇప్పుడు ఇంద్రుడూ సమస్త దేవతలూ మా కొరకు ఈ భువనాలను సక్రమంగా అమర్చుగాక—మా సత్త్వంలోని స్థరాలను సమరస్యంలో స్థాపించుగాక.

Mantra 2

यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति ॥

ఇంద్రుడు, ఆదిత్యులతో కలిసి, మా కొరకు యజ్ఞం, తను (శరీరం), ప్రజలను సక్రమంగా రూపుదిద్దుతాడు—మా బాహ్య, అంతఃకరణ సాధనాలను ఋత-నియమంలో పరిపూర్ణం చేస్తాడు.

Mantra 3

आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् ॥

ఆదిత్యులను సహచరులుగా, మరుతులతో కూడ, ఇంద్రుడు మా రక్షకుడై—మా తనూనాం (దేహ-జీవితం) యొక్క అవితా, పోషకుడై ఉండుగాక.

Mantra 4

हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः ॥

అసురులను సంహరించుటకు దేవులు ముందుకు వెళ్లినప్పుడు, దేవులు తమ దేవత్వాన్ని కాపాడుకుంటూ సాగారు—తమ దివ్య సత్త్వంలోని జ్యోతిర్మయ ‘ఋత’ నియమాన్ని అక్షుణ్ణంగా నిలిపారు.

Mantra 5

प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् ॥

తమ ‘శచీ’ శక్తులతో వారు ప్రత్యంచ (తిరిగి వచ్చే) ‘అర్క’ (కిరణ-గీతం/స్తుతి) ప్రవాహాన్ని అంతర్ముఖంగా నడిపారు; అప్పుడు వారు చుట్టూ ‘స్వధా’ను దర్శించారు—వేగవంతమైనది, ప్రేరేపించేది, తన సహజ శక్తి పునఃస్థాపితమైనది.