Sukta 157

Mantra 1

इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः ॥

હવે ઇન્દ્ર અને સર્વ દેવો અમારા માટે આ ભુવનોને સુવ્યવસ્થિત કરે—અમારા અસ્તિત્વના સ્તરોને સમરસતામાં સ્થાપે.

Mantra 2

यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति ॥

ઇન્દ્ર, આદિત્યો સાથે, અમારા માટે યજ્ઞ, તનુ (દેહ) અને પ્રજા (સંતતિ)ને ઘડે છે; તે અમારા બાહ્ય અને આંતરિક સાધનોને ઋત-ધર્મથી ભરેલી પરિપૂર્ણતામાં ગોઠવે છે.

Mantra 3

आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् ॥

આદિત્યોને સહચર રાખી અને મરુતો સાથે, ઇન્દ્ર અમારા રક્ષક બને—અમારા તનુઓ (દેહધારી અસ્તિત્વ)નો અવિતા, તેની યોગ્ય શક્તિઓનો પાલક.

Mantra 4

हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः ॥

જ્યારે દેવોએ અસુરોને હણવા માટે પ્રસ્થાન કર્યું, ત્યારે દેવો પોતાના દેવત્વને રક્ષતા-જાળવતા આગળ વધ્યા—પોતાના દિવ્ય અસ્તિત્વના તેજસ્વી ઋતને અખંડ રાખતા.

Mantra 5

प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् ॥

તેમની શક્તિઓ (શચી) વડે તેમણે પરત ફરતી કિરણ-ગીતિ ‘અર્ક’ને અંદર તરફ દોરી; ત્યાર પછી ખરેખર તેમણે સર્વત્ર સ્વધા—સ્વ-નિયમને—તીવ્ર અને પ્રેરક રૂપે જોયું, તેની સ્વાભાવિક શક્તિ પુનઃસ્થાપિત થઈ.