Sukta 87

Mantra 1

प्रत्वक्षसः प्रतवसो विरप्शिनोऽनानता अविथुरा ऋजीषिणः । जुष्टतमासो नृतमासो अञ्जिभिर्व्यानज्रे के चिदुस्रा इव स्तृभिः ॥

ബലത്തിൽ മുന്നോട്ട്, പരാക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ട്—വ്യാപകകർമ്മികൾ, വളയാത്തവർ, കുലുങ്ങാത്തവർ, നേരെ പായുന്നവർ; അത്യന്തം പ്രിയമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, അത്യന്തം പുരുഷാർത്ഥികൾ—നിങ്ങളിൽ ചിലർ തങ്ങളുടെ ദീപ്തികളാൽ വ്യാപിച്ചു, പ്രകാശമുള്ള ഉഷസ്സുകൾ തങ്ങളുടെ രശ്മികളാൽ പടരുന്നതുപോലെ.

Mantra 2

उपह्वरेषु यदचिध्वं ययिं वय इव मरुतः केन चित्पथा । श्चोतन्ति कोशा उप वो रथेष्वा घृतमुक्षता मधुवर्णमर्चते ॥

താഴ്വരകളിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ചലിക്കുന്ന ശക്തിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഹേ മരുത്മാരേ, ഏതോ പാതയിലൂടെ പക്ഷികൾ പറക്കുന്നതുപോലെ—അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിലെ പാത്രങ്ങൾ തുള്ളിത്തുള്ളി ചോരും; നിങ്ങൾ മധുവർണ്ണമായ ഘൃതം ഒഴുക്കുന്നു, സ്തുതി ആനന്ദത്തോടെ ഉയരുന്നു.

Mantra 3

प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे । ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः ॥

അവരുടെ പാഞ്ഞോടലുകളിൽ ഭൂമി വിറയ്ക്കുന്നു—കുലുക്കപ്പെട്ടതുപോലെ—അവർ തങ്ങളുടെ ഗതികളിൽ സത്യമായി ശുഭകർമ്മത്തിനായി തങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കുമ്പോൾ. കളിമയവും ഗർജ്ജനസ്വഭാവവും മിന്നുന്ന കുന്തങ്ങളുമുള്ള ആ ധൂതഗതിശീലർ തങ്ങളുടെ തന്നെ ശക്തിയാൽ തങ്ങളുടെ മഹത്വം പ്രകടമാക്കുന്നു.

Mantra 4

स हि स्वसृत्पृषदश्वो युवा गणोऽया ईशानस्तविषीभिरावृतः । असि सत्य ऋणयावानेद्योऽस्या धियः प्राविताथा वृषा गणः ॥

അവൻ സ്വയം-പാഞ്ഞോടുന്നവൻ, പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ അശ്വങ്ങളുള്ള യുവഗണം; തന്റെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, അധിപത്യസ്വഭാവമുള്ള, ശക്തികളാൽ ആവൃതൻ. അവൻ സത്യൻ, ഋണം തീർക്കുന്നവൻ, നിർദോഷൻ—ഈ ധീ (ദിവ്യദർശനം) യുടെ രക്ഷകൻ; അതുകൊണ്ട് ആ ഗണം വൃഷഭ-ബലമാണ്.

Mantra 5

पितुः प्रत्नस्य जन्मना वदामसि सोमस्य जिह्वा प्र जिगाति चक्षसा । यदीमिन्द्रं शम्यृक्वाण आशतादिन्नामानि यज्ञियानि दधिरे ॥

പ്രാചീന പിതാവിന്റെ ജന്മത്തെ ആധാരമാക്കി ഞങ്ങൾ വാക്കുചൊല്ലുന്നു; സോമത്തിന്റെ ജിഹ്വ ചക്ഷു (ദിവ്യദർശനം) യാൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു. ഋക്‌ഗാനകർ ശാന്തിയുടെ ആസനത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, അവർ യജ്ഞയോഗ്യമായ പവിത്ര നാമങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചു—ആഹ്വാനാർഹമായ ദിവ്യരൂപങ്ങളെ.

Mantra 6

श्रियसे कं भानुभिः सं मिमिक्षिरे ते रश्मिभिस्त ऋक्वभिः सुखादयः । ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः ॥

ശ്രീ (തേജസ്) വർധിപ്പിക്കാനായി അവർ തങ്ങളുടെ ഭാനുക്കളോടുകൂടെ ഒന്നായി കലരുന്നു—ആ രശ്മികൾ, ആ ഋക്വ (സ്തുതി-ഗാനം) ശക്തികൾ, സുഖകരമായ ശാന്തി നൽകുന്നവ. അവർ മുഴങ്ങുന്ന വാണിയുള്ളവർ, അതിവേഗികൾ, നിർഭയികൾ; നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ മാരുത-ശക്തിയുടെ പ്രിയ ധാമം അവർ നന്നായി അറിയുന്നവർ.