
Sukta 1.87
Gautama Rāhūgaṇa (traditional for RV 1.87)
Marutaḥ
Jagatī (probable; RV 1.87 shows Jagatī/Triṣṭubh mixture, opening often Jagatī-like length)
ଋଗ୍ବେଦ ୧.୮୭ ମରୁତମାନଙ୍କୁ ଏକ ଅପରାଜେୟ, ଯୁବ ଗଣ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରେ—ସିଧା ଗତିରେ ଚାଲୁଥିବା, ଅବିଚଳ, ଉଷା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ—ଯାହାଙ୍କ ଗତି ଓ ଗୀତ ଶୋଭା ଓ ସାହସକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଏହି ସୂକ୍ତ ଧୀ (ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତା) ପାଇଁ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷା ଚାହେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ, ନିର୍ଭୟତା, ଓ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ “ଧାମନ” (ନିଜ ଆଶ୍ରୟ/ନିବାସ) କୁ ଏମିତି ଶକ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରେ ଯାହା ଉପାସକକୁ ଦୃଢ଼ କରେ ଓ ଉନ୍ନତ କରେ।
Mantra 1
प्रत्वक्षसः प्रतवसो विरप्शिनोऽनानता अविथुरा ऋजीषिणः । जुष्टतमासो नृतमासो अञ्जिभिर्व्यानज्रे के चिदुस्रा इव स्तृभिः ॥
ବଳରେ ଅଗ୍ରେ, ପରାକ୍ରମରେ ଅଗ୍ରେ—ବିସ୍ତୃତ କର୍ମଶୀଳ, ଅବଙ୍କ, ଅଚଳ, ଋଜୁ ଧାବକ; ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ-ସ୍ୱୀକୃତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ—ତୁମମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ନିଜ ରଶ୍ମି-ତେଜରେ ବ୍ୟାପିଗଲେ, ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ ନିଜ କିରଣରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଅନ୍ତି।
Mantra 2
उपह्वरेषु यदचिध्वं ययिं वय इव मरुतः केन चित्पथा । श्चोतन्ति कोशा उप वो रथेष्वा घृतमुक्षता मधुवर्णमर्चते ॥
ଯେତେବେଳେ ଉପତ୍ୟକାମାନେ ଭିତରେ ତୁମେ ନିଜ ଗତିଶୀଳ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର, ହେ ମରୁତମାନେ, କୌଣସି ପଥରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ିବା ପରି—ସେତେବେଳେ ତୁମ ରଥମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଟପଟପ ଝରେ; ତୁମେ ମଧୁବର୍ଣ୍ଣ ଘୃତ ଢାଳ, ଏବଂ ସ୍ତୁତି ଆନନ୍ଦରେ ଉଦ୍ଗୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
Mantra 3
प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे । ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः ॥
ତାଙ୍କର ଧାଉଥିବା ଗତିରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଠେ—ଯେପରି ହଲାଇଦିଆଯାଇଥାଏ—ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ ଯାତ୍ରାମାର୍ଗରେ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି। କ୍ରୀଡାମୟ, ଗର୍ଜନଶୀଳ, ଝଲମଲ ଭାଲାଧାରୀ ସେଇ ଧୂତ-ଗତିଶୀଳମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ମହିମା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।
Mantra 4
स हि स्वसृत्पृषदश्वो युवा गणोऽया ईशानस्तविषीभिरावृतः । असि सत्य ऋणयावानेद्योऽस्या धियः प्राविताथा वृषा गणः ॥
କାରଣ ସେ ସ୍ୱୟଂ-ଧାବକ, ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ଯୁବ ଗଣ; ନିଜ ମାର୍ଗରେ ଗମନଶୀଳ, ଅଧିପତିସଦୃଶ, ଶକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ। ସେ ସତ୍ୟ, ଋଣ ଶୋଧକ, ନିର୍ଦୋଷ—ଏହି ଧୀ (ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି) ର ପ୍ରତିପାଳକ; ତେଣୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଗଣ ହେଉଛି ବୃଷଭ-ବଳ।
Mantra 5
पितुः प्रत्नस्य जन्मना वदामसि सोमस्य जिह्वा प्र जिगाति चक्षसा । यदीमिन्द्रं शम्यृक्वाण आशतादिन्नामानि यज्ञियानि दधिरे ॥
ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ପିତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଆଧାରେ ବାଣୀ କହୁଛୁ; ସୋମର ଜିହ୍ୱା ଚକ୍ଷୁ (ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି) ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ଗତି କରେ। ଯେତେବେଳେ ଋକ୍-ଗାୟକମାନେ ଶାନ୍ତିର ଆସନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ପବିତ୍ର ନାମମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ—ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରୂପମାନଙ୍କୁ।
Mantra 6
श्रियसे कं भानुभिः सं मिमिक्षिरे ते रश्मिभिस्त ऋक्वभिः सुखादयः । ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः ॥
ଶ୍ରୀ (ତେଜ)ର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନେ ନିଜ ଭାନୁମାନଙ୍କ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ମିଶିଯାନ୍ତି—ସେଇ ରଶ୍ମିମାନେ, ସେଇ ଋକ୍ୱ (ସ୍ତୁତି-ଗାନ) ଶକ୍ତିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସୁଖଦ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଗର୍ଜନମୟ ବାଣୀଯୁକ୍ତ, ତୀବ୍ର, ନିର୍ଭୟ; ଏବଂ ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ମାରୁତ-ଶକ୍ତିର ପ୍ରିୟ ଧାମକୁ ସେମାନେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
The Maruts are a radiant troop of storm-deities—swift, roaring, and powerful—praised here as fearless forces that drive forward and protect the worshipper.
It seeks their protection and support, especially for dhī—focused, inspired understanding and prayer—so the sacrifice and the seeker’s intention move forward without obstruction.
The storm-force becomes an inner symbol: energetic prāṇa and courageous will that clears confusion, strengthens clarity, and leads the mind toward a stable, luminous ‘home’ (dhāman).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.