Sukta 94

Mantra 1

अधि यदस्मिन्वाजिनीव शुभः स्पर्धन्ते धियः सूर्ये न विशः । अपो वृणानः पवते कवीयन्व्रजं न पशुवर्धनाय मन्म ॥

ಈ (ಶುದ್ಧ ಸೋಮ)ದಲ್ಲಿ ಧಿಯಃ—ತೇಜಸ್ವಿ ಚಿಂತನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳು—ಉತ್ಸುಕ ಓಟಗಾರರಂತೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಾಗ, ಜನರು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ಸೇರುವಂತೆ, ಆಗ ಅವನು—ಆಪಃ (ಜಲಗಳನ್ನು, ಶೋಧಕ ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು) ಆರಿಸಿಕೊಂಡು—ಪ್ರವಾಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೂ ಕವಿಸಮಾನ (ಕವೀಯಾನ್)ನಾಗಿ, ಅಂತರಂಗದ ಪಶುಗಳು (ಕಿರಣ-ಧನ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲೆಂದು ಗೋಶಾಲೆಯಂತೆಯೇ ಒಂದು ವ್ರಜ—ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಶ್ರಯ—ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

द्विता व्यूर्ण्वन्नमृतस्य धाम स्वर्विदे भुवनानि प्रथन्त । धियः पिन्वानाः स्वसरे न गाव ऋतायन्तीरभि वावश्र इन्दुम् ॥

ದ್ವಿಧಾ ಅವನು ಅಮೃತಸ್ಯ ಧಾಮವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ವರ್ವಿದೇ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ) ಭುವನಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಮ್ಮದೇ ಮೇಯ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕೂಗುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ಉಬ್ಬುವ ಧಿಯಃ, ಋತದ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಿಂದು ಇಂದುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಬಂದು ಅದರ ಸುತ್ತ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 3

परि यत्कविः काव्या भरते शूरो न रथो भुवनानि विश्वा । देवेषु यशो मर्ताय भूषन्दक्षाय रायः पुरुभूषु नव्यः ॥

ಕವಿ ತನ್ನ ಕಾವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸರ್ವತ್ರ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ—ವೀರನ ರಥದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ—ಅವನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮর্ত್ಯನಿಗೆ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದಕ್ಷ (ದಕ್ಷತೆ, ಯುಕ್ತಕರ್ಮಶಕ್ತಿ)ಗೆ ಹೊಸದಾದ, ಬಹುಮುಖ ರಾಯಃ—ಸಮೃದ್ಧಿಗಳು—ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 4

श्रिये जातः श्रिय आ निरियाय श्रियं वयो जरितृभ्यो दधाति । श्रियं वसाना अमृतत्वमायन्भवन्ति सत्या समिथा मितद्रौ ॥

ಶ್ರಿಯಿಗಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು ಶ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಶ್ರಿಯೇ ಆಗಿ ಜರಿತೃಗಳಾದ ಗಾಯಕರಿಗೆ ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಏರಿಸುವ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರು ಸತ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಮಿತದ್ರೌ (ಮಾಪಿತ ಸ್ಥೈರ್ಯ)ದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿತರಾಗಿ.

Mantra 5

इषमूर्जमभ्यर्षाश्वं गामुरु ज्योतिः कृणुहि मत्सि देवान् । विश्वानि हि सुषहा तानि तुभ्यं पवमान बाधसे सोम शत्रून् ॥

ಇಷ ಮತ್ತು ಊರ್ಜದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮತ್ತ ಹರಿದುಬಾ; ಅಶ್ವವನ್ನೂ ಗೋವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡು—ವಿಶಾಲವಾದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು. ಒಳಗಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಹಿಸಬಲ್ಲೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಪವಮಾನ ಸೋಮ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು (ಅಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ತಳ್ಳಿಹಾಕು.