Sukta 4

Mantra 1

हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् । मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः ॥

ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸುಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸುಉಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಜನಗಳ ಅತಿಥಿ, ದಾನಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕಾದವನಾಗಿ ಅವನು ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೂ ದೇವಸಮಾನರಾಗದವರ ನಡುವೆ ದೇವನಾಗಿ—ಜಾತವೇದ, ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಜ್ಞಾನವಂತನು.

Mantra 2

इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः । एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः ॥

ಈ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವಿಧಿಕಾರರು ಅಪಾಂ ಸಧಸ್ಥದಲ್ಲಿ (ಜಲಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಭೃಗುಗಳು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತ ಜನಗಳ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ, ವೇಗಾಶ್ವಗಳಿರುವ ಈ ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಆಧಾರವಾಗಲಿ; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ-ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ.

Mantra 3

अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् । स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ ॥

ದೇವತೆಗಳು ಮಾನವ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಮಿತ್ರನಂತೆ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಂತೆ. ಅವನು ಉತ್ಸುಕ ಆನಂದದ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದವನು ದಾತನ ಬಳಿಗೆ, ಗೃಹಕ್ಕೆ, ಬರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः । वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान् ॥

ಅಸ್ಯ ರಣ್ವಾ ಸ್ವಸ್ಯೇವ ಪುಷ್ಟಿಃ—ಅವನ ಆನಂದವು ತನ್ನದೇ ಪೋಷಣೆಯಂತೆ; ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುವವನ ದಕ್ಷತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವವನು ಔಷಧಿಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ಜಿಹ್ವೆಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ; ರಥದ ಅಶ್ವದಂತೆ ಅವನು ಆವರಣಗಳನ್ನು ಝಾಡಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् । स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत् ॥

ನನಗಾಗಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುವವರು—ಉತ್ಸುಕ ಜ್ವಾಲೆಗಳಂತೆ—ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನೂ ವರ್ಣವನ್ನೂ ಅಳೆಯುವಾಗ, ಅವನು ಚಿತ್ರವರ್ಣದ ಭಾಸೆಯಿಂದ ರಂಸು ಆಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಜುಜುರ್ವಾನ್ ಆದರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯುವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् । कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः ॥

ತೃಷಿತನಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸದವನು ಕೂಡ, ರಥಮಾರ್ಗದಂತೆ ಇರುವ ಪಥದಲ್ಲಿ—ತನ್ನದೇ ಸ್ವರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣ ಅಧ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನ ತಪಸ್ಸು ರಣ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತದೆ; ಮೇಘಗಳಿಂದ ನಗುವ ದ್ಯೌರಿವ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 7

स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः । अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम ॥

ಯಾರು (ಅಗ್ನಿ) ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ದಹಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಶುವೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವಯಂ ಚಲಿಸುವುದೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಿಲ್ಲದದ್ದೂ. ಅಗ್ನಿ, ಜ್ವಾಲಾಮಯ, ತಂತುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುತ್ತಾ, ಕಪ್ಪಾದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೂ ರಸವಾಗಿಸುವನು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿಹಿತನಕ್ಕೆ ರೂಪಿಸುವನು.

Mantra 8

नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि । अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः ॥

ಈಗ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಹಾಯದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆಯ ವಿದಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಮಂತ್ರ-ಮನಸ್ಸನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಮಗೆ ಏಕತ್ರಿತ ವೀರಸಮೂಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ವಿಶಾಲವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು; ವಾಜ (ವಿಜಯಪೂರ್ಣತೆಯ ಬಲ) ಜೊತೆಗೆ ಸುಪತ್ಯ (ಸುಶಾಸನ/ಉತ್ತಮ ಅಧಿಪತ್ಯ) ಮತ್ತು ರಯಿ—ಅಂತರಂಗ ಧನಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು—ಕೊಡು.

Mantra 9

त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः ॥

ನಿನ್ನಿಂದ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಗೃತ್ಸಮದರು ಗುಹ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸಿ ಮೇಲಿನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಏರಿದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಸುವೀರರಾಗೋಣ, ಅಭಿಮಾತಿ-ಸಾಹ (ವೈರದ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವರು) ಆಗೋಣ; ಸ್ತುತಿಸುವ ಸೂರಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಆ ವಯಃ—ಜೀವನಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿ—ಸ್ಥಾಪಿಸು.