Sukta 4

Mantra 1

हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् । मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः ॥

నేను మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను—సుద్యోత్మాన్ (సుప్రకాశుడు), సువృక్తి (శ్రేష్ఠ స్తుతి) కలవాడు, విశాముల అతిథి, సుప్రయస్ (ఉదార దానసంపద) గల అగ్నిని. మిత్రునివలె, స్థిరంగా స్థాపింపబడవలసినవాడై అవుతాడు—అదేవ జనుల మధ్య దేవుడు, జాతవేదాః (జన్మజ్ఞానవంతుడు)॥

Mantra 2

इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः । एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः ॥

ఈ అగ్నిని విధిని నిర్వహించువారు ‘అపాం సధస్థే’—జలాల సామూహిక ఆసనంలో—స్థాపించారు; భృగువులు ఆయనను మళ్లీ జీవజనుల విశాలలో నిలిపారు. ఈ అగ్ని—అరతి (అవిరామ గమనశీలుడు), జీరాశ్వ (వేగవంతమైన అశ్వాలు గలవాడు)—సర్వభూతాలకు విస్తారమైన భూమిగా ఉండుగాక, దేవులకు ఆధారమగుగాక॥

Mantra 3

अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् । स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ ॥

దేవులు మానవ విశాలలో తమ ప్రియమైన అగ్నిని ఉంచారు—మిత్రునివంటి స్నేహితుణ్ని ఎవరో పోషించునట్లు. ఆయన ఉషతీ (ఉత్సుక) ఊర్ములు—ఆనంద తరంగాలు—తో ప్రకాశిస్తాడు; దక్షం (నైపుణ్యం) చేత వృద్ధి చేయదగినవాడు, దాత గృహానికి వచ్చుచున్నాడు॥

Mantra 4

अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः । वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान् ॥

అతని రమణీయత అతని స్వంత పుష్టి (పోషణం) వలెనే; వేగంగా ముందుకు సాగే వాడి దక్షత స్పష్టంగా దర్శనమిస్తుంది. భారాన్ని మోసేవాడు ఔషధి (వనస్పతి)ల మధ్య తన జిహ్వను విస్తరింపజేస్తాడు; రథాశ్వంలా ఆవరణాలను ఝట్కించి మార్గాలను తెరుస్తాడు.

Mantra 5

आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् । स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत् ॥

నాకోసం, అడవుల్లో సంచరించే గర్జనశీలులు—ఆతుర జ్వాలల వలె—విస్తారాన్ని, వర్ణాన్ని కొలిచినప్పుడు, అతడు తన విచిత్ర (బహువర్ణ) భాసతో, రమణీయుడై, దానిని గ్రహిస్తాడు; జీర్ణమవుతూనే అతడు మళ్లీ మళ్లీ యువకుడవుతాడు.

Mantra 6

आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् । कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः ॥

దాహంతో ఉన్నప్పటికీ అడవుల్లో ప్రకాశించని వాడు, తన స్వనాదాన్ని అనుసరించి, రథమార్గంలాంటి పథంలో నడిపించబడతాడు. కృష్ణ మార్గంలో అతని తపం తన రమణీయతను తెలుసుకుంటుంది; మేఘాలతో చిరునవ్వు చిందించే ద్యౌ (ఆకాశం) వలె అతడు తనను తాను ప్రకటించుకుంటాడు.

Mantra 7

स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः । अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम ॥

వేరుగా నిలిచి విస్తారమైన భూమిని దహించి చీల్చినవాడు—అక్కడికి ఏ పశువూ పోదు; స్వయంచాలితంగా, అగోప (రక్షణలేని) స్థితిలో. శోచిష్మాన్ అగ్ని, తంతువులను ఉష్ణం చేస్తూ, కృష్ణ-ప్రతిఘటనకూడా రుచిగా చేయును; భూమిని మాధుర్యంగా మలచును.

Mantra 8

नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि । अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः ॥

ఇప్పుడు, నీ ప్రాచీన సహాయపు అగ్రగమనంలో, తృతీయ విదథంలో నా మన్మం (ప్రేరిత భావం) నేను ప్రకటిస్తున్నాను. హే అగ్నీ, మాకు సంయత వీరసమూహం, బృహంత (మహావిస్తారం), క్షుమంత (దీప్తిమయ సమృద్ధి), వాజ (విజయబల-పూర్ణత), శుభ స్వపత్యం (సు-స్వామిత్వం) మరియు రయి (అంతఃసంపద) దయచేయుము.

Mantra 9

त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः ॥

హే అగ్నీ, నీ ద్వారా గృత్సమదులు గూఢస్థానాలలో ప్రయత్నిస్తూ పై సీమలను దాటి ఎదిగినట్లే, మేము సువీరులమై, అభిమాతి-షాహ (విరోధి ఒత్తిడులను జయించువారు) కావలెను; మరియు స్తుతించు సూరి/ఋషులైన మాకోసం, ఆ వయః—జీవబలం, పోషణ, వృద్ధి—నీవు స్థాపించుము.