Sukta 4

Mantra 1

हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् । मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः ॥

હું તમને સુપ્રકાશમાન અગ્નિને આહ્વાન કરું છું—સુવક્તિથી યુક્ત, પ્રજાઓનો અતિથિ, દાનની સમૃદ્ધિથી ભરપૂર. મિત્રની જેમ, જે દૃઢપણે સ્થાપિત થવા યોગ્ય બને છે; જે હજી દેવસમાન ન થયેલાઓમાં દેવ છે—જાતવેદા, જન્મથી જ જ્ઞાનવાળો.

Mantra 2

इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः । एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः ॥

આ અગ્નિને વિધિ કરનારોએ જળોના સામાન્ય આસનમાં સ્થાપ્યો; ભૃગુઓએ તેને ફરી જીવતા લોકોની પ્રજાઓમાં સ્થિર કર્યો. સર્વ જીવો માટે આ અગ્નિ—ઝડપથી ગતિ કરનાર, ઝડપી અશ્વોવાળો—વિસ્તૃત ભૂમિ સમ આધાર બને; દેવતાઓ માટે આધાર અને આશ્રય બને.

Mantra 3

अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् । स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ ॥

દેવતાઓએ માનવ પ્રજાઓમાં અગ્નિને—પોતાના પ્રિયને—સ્થાપ્યો, જેમ મિત્ર સમ મિત્રને પોષે. તે ઇચ્છાભર્યા આનંદની તરંગો સાથે તેજસ્વી થાય; જે દક્ષતાથી વધારવા યોગ્ય છે, તે દાતા પાસે, ગૃહમાં, આવે.

Mantra 4

अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः । वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान् ॥

અસ્ય રણ્વા સ્વસ્યેવા પુષ્ટિઃ—તેનો આનંદ જાણે પોતાની જ પોષણશક્તિ હોય; ઉતાવળે ધાવનારનું દક્ષત્વ સ્પષ્ટ દૃશ્ય છે. ભાર વહેનાર ઔષધિઓમાં પોતાની જિહ્વા વિસ્તારે છે; રથના અશ્વ સમો તે આવરણો ઝાડીને માર્ગો ખુલ્લા કરે છે.

Mantra 5

आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् । स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत् ॥

જ્યારે મારા માટે વનમાં ગર્જનારા, ગતિમાન તેઓ—ઉત્સુક જ્વાલાઓ સમા—વિશાળતા અને વર્ણ માપી આપે છે, ત્યારે તે ચિત્રવર્ણી ભાસાથી રંસુ થઈને ઓળખે છે; જુજુરવાન, છતાં ફરી ફરી યુવાન બને છે.

Mantra 6

आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् । कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः ॥

જે તૃષિત થઈ વનમાં તેજે નહીં, તે છતાં રથમાર્ગ સમા પથ પર—પોતાના સ્વરનું અનુસરણ કરતાં—આગે વધે છે. કૃષ્ણ અધ્વા પર તેની તપસ્ રણ્વાને ઓળખે છે; મેઘોથી સ્મિત કરતી દ્યૌ સમો તે પોતાને પ્રગટ કરે છે.

Mantra 7

स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः । अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम ॥

જે (અગ્નિ) અલગ ઊભો રહી વિશાળ પૃથ્વીને ભેદીને દહે છે—ત્યાં કોઈ પશુ નથી જતું, સ્વયં ચાલતું અને અગુપ્ત. અગ્નિ, જ્વાલામય, તંતુઓને તપાવતો, કાળી પ્રતિરોધકતા સુધીને રસાસ્વાદ કરાવે છે; તે ભૂમિને મધુરતા તરફ ઘડે છે.

Mantra 8

नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि । अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः ॥

હવે, તારા પ્રાચીન સહાયના પ્રવાહમાં, ત્રીજા વિદથમાં હું મારી મંત્ર-વાણી પ્રગટ કરું છું. હે અગ્નિ, અમને સંયત વીરોની સમૂહ-શક્તિ આપ—વિશાળ, તેજસ્વી સમૃદ્ધિ; વાજ (વિજયી પૂર્ણતાનો બળ) સાથે સુપત્ય (સુશાસન/સુપ્રભુત્વ) અને રયિ—અંતરંગ ધનની સંપત્તિ—આપ.

Mantra 9

त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः ॥

તારા દ્વારા, હે અગ્નિ, જેમ ગૃત્સમદો ગુહ્ય સ્થાનોમાં પ્રયત્ન કરતાં ઉપરની સીમાઓને પાર ઊઠ્યા, તેમ અમે સુવીર બનીએ, અભિમાતિ-સાહ (વિરોધી દબાણોના વિજેતા) બનીએ; સ્તુતિ કરનારા સૂરીઓ માટે, અમને તે વયઃ—જીવનબળની સમૃદ્ધિ અને વૃદ્ધિ—સ્થાપિત કર.