Sukta 2

Mantra 1

यज्ञेन वर्धत जातवेदसमग्निं यजध्वं हविषा तना गिरा । समिधानं सुप्रयसं स्वर्णरं द्युक्षं होतारं वृजनेषु धूर्षदम् ॥

ಯಜ್ಞದಿಂದ ಜಾತವೇದಸನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿರಿ; ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ತನುವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಗಿರಾ (ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಿರಿ. ಸಮಿಧಿತನಾಗಿ, ಸುಪ್ರಯಸ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನಂದದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ—ಸ್ವರ್ಣರ, ದ್ಯುಕ್ಷ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ)ನಾಗಿ, ಅವನು ಹೋತೃ; ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಧೂರ್ಷದ—ಸ್ಥಿರಾಸನನಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವವನು.

Mantra 2

अभि त्वा नक्तीरुषसो ववाशिरेऽग्ने वत्सं न स्वसरेषु धेनवः । दिव इवेदरतिर्मानुषा युगा क्षपो भासि पुरुवार संयतः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಕ್ತೀರು (ರಾತ್ರಿಗಳು) ಮತ್ತು ಉಷಸರು (ಉಷಸ್ಸುಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ಕೂಗುತ್ತವೆ—ಧೇನುಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವತ್ಸನನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ. ದಿವದಿಂದ ಬಂದ ದೂತ (ಅರತಿ)ಯಂತೆ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ; ಮಾನುಷ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೊಳೆಯುತ್ತೀ. ಹೇ ಪುರುವಾರ (ವಿಶಾಲ-ದಾನವಂತ), ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಜ್ವಲಿಸುತ್ತೀ—ಸಂಯತ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿತನಾಗಿ.

Mantra 3

तं देवा बुध्ने रजसः सुदंससं दिवस्पृथिव्योररतिं न्येरिरे । रथमिव वेद्यं शुक्रशोचिषमग्निं मित्रं न क्षितिषु प्रशंस्यम् ॥

ಅವನನ್ನು ದೇವರುಗಳು ರಜಸಃ ಬುಧ್ನೇ—ಮಧ್ಯಲೋಕದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ—ಸುಧಂಸ (ಸುಕಾರ್ಯಕর্ত)ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ದಿವ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿಯ ನಡುವಿನ ದೂತ (ಅರತಿ)ಯಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದರು. ವೇದಿಗೆ ತರಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಥದಂತೆ, ಶುಕ್ರಶೋಚಿಷ್—ಶುದ್ಧ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ—ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಕ್ಷಿತಿಷು (ಜನಗಳಲ್ಲಿ) ಪ್ರಶಂಸ್ಯ—ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಋತ-ಸೌಹಾರ್ದದ ಶಕ್ತಿ.

Mantra 4

तमुक्षमाणं रजसि स्व आ दमे चन्द्रमिव सुरुचं ह्वार आ दधुः । पृश्न्याः पतरं चितयन्तमक्षभिः पाथो न पायुं जनसी उभे अनु ॥

ಅವನನ್ನು—ತನ್ನದೇ ರಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧಾಮದಲ್ಲಿಯೂ—ವರ್ಧಮಾನನಾಗಿ, ಅವರು ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪೃಶ್ನಿ ಮಾತೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಾರ್ಗದ ರಕ್ಷಕನಂತೆ, ಪ್ರಯಾಣದ ಪಥವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತ, ಅವನು ಎರಡೂ ಜನನಗಳಾದ ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿಯ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

स होता विश्वं परि भूत्वध्वरं तमु हव्यैर्मनुष ऋञ्जते गिरा । हिरिशिप्रो वृधसानासु जर्भुरद्द्यौर्न स्तृभिश्चितयद्रोदसी अनु ॥

ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಅಧ್ವರವನ್ನು ಪರಿವ್ಯಾಪಿಸಿ ಹೋತಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನು ಅವನನ್ನು ಹವ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಗಿರಾ (ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿ)ಯಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಿರಿಶಿಪ್ರ (ಸುವರ್ಣ-ದವಡೆಯವನು) ಅವನು ವೃದ್ಧಿಮಾನ ಸತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ದ್ಯೌವಿನಂತೆ ತನ್ನ ಆಧಾರಗಳಿಂದ, ದೀಪ್ತ ಚೇತನದಿಂದ, ರೋದಸೀ (ದ್ಯೌ–ಪೃಥ್ವೀ)ಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

स नो रेवत्समिधानः स्वस्तये संददस्वान्रयिमस्मासु दीदिहि । आ नः कृणुष्व सुविताय रोदसी अग्ने हव्या मनुषो देव वीतये ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಸಮಿಧಾನನಾಗಿ ನೀನು ನಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ರೇವತ್ (ಸಮೃದ್ಧಿಯುತ)ನಾಗು; ರಯಿ (ಧನ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತು)ಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸು—ನಮ್ಮ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸು. ಸುವಿತಾಯ (ಸುಲಭ ಗತಿ/ಶುಭ ಮಾರ್ಗ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕೆ ರೋದಸೀ (ದ್ಯೌ–ಪೃಥ್ವೀ)ಯನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸು; ಹೇ ದೇವ, ಮನುಷ್ಯನ ಹವ್ಯಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆಸ್ವಾದಿಸು.

Mantra 7

दा नो अग्ने बृहतो दाः सहस्रिणो दुरो न वाजं श्रुत्या अपा वृधि । प्राची द्यावापृथिवी ब्रह्मणा कृधि स्वर्ण शुक्रमुषसो वि दिद्युतः ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಮಗೆ ಮಹತ್ತಾದ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡು; ಸಹಸ್ರಗುಣ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡು. ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿಯ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು, ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಶ್ರುತಿಗೆ ತೆರೆಯಿ. ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀ (ಅಭಿಮುಖ) ಮಾಡು; ಸೂರ್ಯನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸುವರ್ಣದಂತೆ, ಉಷಸ್ಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಕಿರಣವನ್ನು ಮಿಂಚಿಸಲಿ.

Mantra 8

स इधान उषसो राम्या अनु स्वर्ण दीदेदरुषेण भानुना । होत्राभिरग्निर्मनुषः स्वध्वरो राजा विशामतिथिश्चारुरायवे ॥

ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾದ ಅವನು, ರಮ್ಯ ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನ ಸ್ವಂತ ಸುವರ್ಣಪ್ರಕಾಶದಂತೆ, ಕೆಂಪುಗಿರಣದ ಭಾನುಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೋತ್ರಶಕ್ತಿಗಳ (ಹೋತ್ರಾಭಿಃ) ಮೂಲಕ ಅಗ್ನಿ ಮಾನವನಿಗೆ ಸುಮಾರ್ಗಿತ ಯಜ್ಞವಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಶಗಳ ರಾಜನಾಗಿ, ಅವನು ಅತಿಥಿ—ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವವನಿಗೆ ಮನೋಹರ—ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಅತಿಥಿ.

Mantra 9

एवा नो अग्ने अमृतेषु पूर्व्य धीष्पीपाय बृहद्दिवेषु मानुषा । दुहाना धेनुर्वृजनेषु कारवे त्मना शतिनं पुरुरूपमिषणि ॥

ಹೀಗೆ, ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅಮೃತಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಓ ಪುರಾತನನೇ, ಮಾನವನ ವಿಶಾಲ ದಿವ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಧೀ (ಚಿಂತಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಪೋಷಿಸು. ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಲು ದೋಹುವ ಧೇನುವಿನಂತೆ, ಅವಳು (ಧೀ/ವಾಣಿ) ತನ್ನದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕರ್ತನಿಗೆ ಶತಗುಣ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ದೋಹಲಿ—ಬಹುರೂಪ, ವೃದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರೇರಕ ಇಷಣಾ.

Mantra 10

वयमग्ने अर्वता वा सुवीर्यं ब्रह्मणा वा चितयेमा जनाँ अति । अस्माकं द्युम्नमधि पञ्च कृष्टिषूच्चा स्वर्ण शुशुचीत दुष्टरम् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಾವು ಬಲದ ಅಶ್ವದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಮಂತ್ರ-ಬ್ರಹ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೋ ಮಾನವ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಏರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ದ್ಯುಮ್ನ (ತೇಜೋಮಯ ಕೀರ್ತಿ) ಐದು ಕೃಷ್ಟಿಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಉನ್ನತವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ; ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯ-ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸು—ಅಜೇಯ, ದಾಟಲಾಗದದು.

Mantra 11

स नो बोधि सहस्य प्रशंस्यो यस्मिन्त्सुजाता इषयन्त सूरयः । यमग्ने यज्ञमुपयन्ति वाजिनो नित्ये तोके दीदिवांसं स्वे दमे ॥

ಓ ಸಹಸ್ಯ (ಮಹಾಬಲವಂತ) ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಜಾಗೃತನಾಗು—ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಅವನು, ಯಾರಲ್ಲಿ ಸುಜಾತ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ಅಗ್ನೇ, ಬಲವಂತರಾದ ವಾಜಿನರು ಯಜ್ಞರೂಪವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ವದಮದಲ್ಲಿ, ನಿತ್ಯ ತೋಕದಲ್ಲಿ (ವಂಶದಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಮಾನನಾಗಿದ್ದೀ.

Mantra 12

उभयासो जातवेदः स्याम ते स्तोतारो अग्ने सूरयश्च शर्मणि । वस्वो रायः पुरुश्चन्द्रस्य भूयसः प्रजावतः स्वपत्यस्य शग्धि नः ॥

ಓ ಜಾತವೇದಸ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಉಭಯರೂಪ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗೋಣ—ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ತೋತಾರರೂ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕಾಶಿತ ಸೂರಯಃ (ಋಷಿಗಳು) ಕೂಡ—ನಿನ್ನ ಶರ್ಮಣಿಯಲ್ಲಿ (ಶಾಂತಿ-ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಿತರಾಗಿ. ಓ ವಸುಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಬಹುಚಂದ್ರ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು—ವೃದ್ಧಿದಾಯಕ ಧನ, ಪ್ರಜಾವಂತ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶಪರಂಪರೆಯ ಸ್ವಪತ್ಯವನ್ನು ನೀಡು.

Mantra 13

ये स्तोतृभ्यो गोअग्रामश्वपेशसमग्ने रातिमुपसृजन्ति सूरयः । अस्माञ्च ताँश्च प्र हि नेषि वस्य आ बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ರಾತಿ (ದಾನ)ವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದಾತರಾದ ಸೂರಯಃ—ಅದರ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಇರುವವು, ಅಶ್ವಬಲದಿಂದ ಆವರಿತವಾದವು—ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಎರಡನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲ್ಯಾಣದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸು. ಯಜ್ಞದ ವಿದಥ-ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೃಹತ್ (ವಿಶಾಲ ತತ್ತ್ವ)ವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸೋಣ; ಸು-ವೀರಾಃ—ಅಂತರಂಗ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿರೋಣ.