Sukta 71

Mantra 1

उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः । स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः ॥

ಅವರು ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿ, ತಮ್ಮ ಆಶಯದಿಂದ ಆಶಿತನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ—ಹೆಂಗಸರು ಸದಾ-ಸನ್ನಿಹಿತ ಪತಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ. ಒಂದೇ ಗೃಹದ ಸಹೋದರಿಯರು ಶ್ಯಾವಿ ಮತ್ತು ಅರುಷಿ (ರಕ್ತಿಮ) ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಸುಗಳಂತೆ, ಬಹುವರ್ಣ ಉಷಸ್ಸು ಉದಯಿಸುವಾಗ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 2

वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण । चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः ॥

ದೃಢವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ್ದುದನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ಉಕ್ತಿಗಳಿಂದ ತೆರೆದರು—ಅಂಗಿರಸರು ನಾದದಿಂದ ಅದ್ರಿ (ಶಿಲೆ)ಯನ್ನು ಒಡೆದರು. ಅವರು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಿಶಾಲ ದ್ಯೌದಲ್ಲಿ ಪಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಅಹಃ (ದಿನ) ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ (ಸೂರ್ಯ)ದ ತೇಜೋಮಯ ಕೇತು ಅನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.

Mantra 3

दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः । अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः ॥

ಋತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನ ಧೀತಿಯನ್ನು (ಚಿಂತನೆ-ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು) ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಯಸುವ ಆರ್ಯನು (ಉದಾತ್ತನು) ಅನೇಕ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅತೃಪ್ತ, ಅಶ್ರಾಂತ ಅಪಸಃ (ಕರ್ಮಶಕ್ತಿಗಳು/ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ನೇರವಾಗಿ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಅರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರಯಾಸ-ವೇಗದಿಂದ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 4

मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् । आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय ॥

ಮಾತರಿಶ್ವನು ಅವನನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮಥನದಿಂದ ಹೊರತಂದಾಗ, ಶ್ವೇತ, ಜಯಶೀಲ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅಗ್ನಿ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ರಾಜನಂತೆ, ಭೃಗು ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ದೂತ್ಯ-ಕರ್ಮಕ್ಕೆ (ಮಧ್ಯಸ್ಥತೆಗೆ) ಕರೆದೊಯ್ದನು.

Mantra 5

महे यत्पित्र ईं रसं दिवे करव त्सरत्पृशन्यश्चिकित्वान् । सृजदस्ता धृषता दिद्युमस्मै स्वायां देवो दुहितरि त्विषिं धात् ॥

ಚಿಕಿತ್ವಾನ್ (ಜ್ಞಾನಿ) ಮಹಾ ಪಿತೃ ಮತ್ತು ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ)ಕ್ಕಾಗಿ ರಸ—ಅಂತರಸಾರ—ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಾಗ, ತಿಳಿದಿರುವ ಪೃಶನ್ಯನು ಚಲಿಸಿದನು. ಧನುರ್ಧರನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವನಿಗಾಗಿ ಮಿನುಗುವ ದ್ಯುತಿ (ಪ್ರಕಾಶ)ವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ದೇವನು ತನ್ನದೇ ದುಹಿತರಿ—ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ—ತ್ವಿಷಿ (ಕಾಂತಿ)ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Mantra 6

स्व आ यस्तुभ्यं दम आ विभाति नमो वा दाशादुशतो अनु द्यून् । वर्धो अग्ने वयो अस्य द्विबर्हा यासद्राया सरथं यं जुनासि ॥

ತನ್ನದೇ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು—ನಮಸ್ಕಾರ ಅರ್ಪಿಸಲಿ ಅಥವಾ ದಾನ ನೀಡಲಿ—ಆಶೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ದ್ವಿ-ಆಧಾರದಿಂದ ಈ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನ-ವಯಸ್ಸಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು; ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಧನದಿಂದ ಅವನು ನೀನು ಜೂಗಿಸಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಆ ರಥಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಲಿ.

Mantra 7

अग्निं विश्वा अभि पृक्षः सचन्ते समुद्रं न स्रवतः सप्त यह्वीः । न जामिभिर्वि चिकिते वयो नो विदा देवेषु प्रमतिं चिकित्वान् ॥

ಎಲ್ಲ ಪೋಷಣೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಏಳು ಮಹಾ ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವಂತೆ. ಅವನು ರೂಢಿಯಾದ ಬಂಧುತ್ವಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ದೇವರೊಳಗೆ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕನ್ನು (ಪ್ರಮತಿ) ಕಂಡುಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

आ यदिषे नृपतिं तेज आनट् छुचि रेतो निषिक्तं द्यौरभीके । अग्निः शर्धमनवद्यं युवानं स्वाध्यं जनयत्सूदयच्च ॥

ನೃಪತಿ ಪ್ರೇರಣೆಯ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ದ್ಯೌ (ದಿವ್ಯ ಆಕಾಶ) ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬೀಜವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ದೋಷರಹಿತ ಯುವ ಶರ್ಧ (ಯುವ ಸಮೂಹ)ವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸ್ವಾಧ್ಯ, ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವ-ನಿಯಂತ್ರಿತ—ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೂಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

मनो न योऽध्वनः सद्य एत्येकः सत्रा सूरो वस्व ईशे । राजाना मित्रावरुणा सुपाणी गोषु प्रियममृतं रक्षमाणा ॥

ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಾಗುವವನು—ಒಬ್ಬನೇ, ಸದಾ ಸರ್ವತ್ರ ಇರುವವನು—ಅವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸುಹಸ್ತರಾದ ಎರಡು ರಾಜರು ಮಿತ್ರ-ವರುಣರು ಗೋಷು (ಕಿರಣ-ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ) ಪ್ರಿಯವಾದ ಅಮೃತ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 10

मा नो अग्ने सख्या पित्र्याणि प्र मर्षिष्ठा अभि विदुष्कविः सन् । नभो न रूपं जरिमा मिनाति पुरा तस्या अभिशस्तेरधीहि ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮ ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯ ಸಖ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡ; ತಿಳಿದ ಕವಿ-ದೃಷ್ಟನಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರು. ಆಕಾಶದ ರೂಪವನ್ನು ಜರೆಯು ಹೇಗೆ ಹಾಳುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ ಕ್ಷಯವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸದಿರಲಿ; ಶತ್ರುವಾಣಿಯ ಆಕ್ರಮಣದ ಮುಂಚೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕಾಪಾಡು.