Sukta 71

Mantra 1

उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः । स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः ॥

వారు ఆకాంక్షతో ఆకాంక్షితుని మేల్కొలిపుతూ ముందుకు సాగుతారు; సదా-ఉన్న ప్రభువును స్త్రీలు లేపినట్లుగా. ఒకే నివాసపు సోదరీమణులు శ్యావీ, అరుషీ రంగుల్లో ఆనందిస్తారు; ఆవుల వలె, ఉదయించే బహురంగ ఉషస్సును అనుసరిస్తారు.

Mantra 2

वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण । चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः ॥

దృఢంగా మూసివున్నదాన్నికూడా మా పితరులు ఉక్థాలతో విరిచి తెరిచారు; అంగిరసులు నాదంతో శిలను చీల్చారు. వారు మా కోసం విస్తారమైన దివిలో మార్గాన్ని నిర్మించారు; వారు అహః (దినం) మరియు సూర్యుని ప్రకాశమయ కేతువును కనుగొన్నారు, అలాగే దీప్తిమంతమైన కిరణాలను.

Mantra 3

दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः । अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः ॥

ఋతం (సత్య-వ్యవస్థ)ను స్థాపిస్తూ, అతని ధీతి (అంతర్దృష్టి/ఆలోచన)ను పెంపొందిస్తూ, ఆ ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠుడు) — స్థాపించాలనే ఆకాంక్షతో — అనేక ఆధారాలను/ఆశ్రయాలను ధరించుచున్నాడు. తృప్తి లేని, అలసటలేని కర్మప్రవాహాలు నేరుగా దేవుల వైపు సాగి, యజ్ఞ-ప్రయాస (ప్రయసా) చేత దైవశక్తుల జన్మను వృద్ధి/పోషణ చేస్తాయి.

Mantra 4

मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् । आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय ॥

మాతరిశ్వా అతనిని ధరించి, మథనం చేసి వెలికి తీసినప్పుడు, శ్వేతవర్ణుడైన, జయశీలి (జేన్య) అయిన ఆ అగ్ని ఇంటింటా జన్మించాడు. ఆపై, బలవంతుడైన రాజుని వద్దకు ఎలా అయితేనో, భృగువంశీయులు (భృగవాణ) అతనితో కలిసి ఉండి, దూతకార్యం (దూత్య) కోసం అతనిని తీసుకొచ్చారు/నియమించారు.

Mantra 5

महे यत्पित्र ईं रसं दिवे करव त्सरत्पृशन्यश्चिकित्वान् । सृजदस्ता धृषता दिद्युमस्मै स्वायां देवो दुहितरि त्विषिं धात् ॥

చికిత్వాన్ (జ్ఞాని) మహాపితకు మరియు దివ్ (స్వర్గం/ఆకాశం) కు రసం—అంతర్లీన సారం—సృష్టించినప్పుడు, తెలిసిన పృశన్య ముందుకు సాగాడు. అతడు ధనుర్ధరుడై, ధైర్యంతో అతనికోసం మెరుస్తున్న జ్యోతిని విడిచెను; మరియు దేవుడు తన దుహిత (కుమార్తె) లో—ఆమెకు తగిన ధామంలో—త్విషి (తేజస్సు) ని స్థాపించాడు.

Mantra 6

स्व आ यस्तुभ्यं दम आ विभाति नमो वा दाशादुशतो अनु द्यून् । वर्धो अग्ने वयो अस्य द्विबर्हा यासद्राया सरथं यं जुनासि ॥

తన స్వగృహంలోనే నీ కొరకు ప్రకాశించువాడు—నమస్కారం గానీ దానం గానీ అర్పించువాడు—దినదినమూ ఆకాంక్షాగ్ని జ్వాలతో ముందుకు సాగుతాడు. ఓ అగ్నీ, నీ ద్వి-ఆశ్రయంతో అతని జీవవృద్ధి (వయః)ని పెంపొందించు; అస్తిత్వ-సంపద (రాయా) ద్వారా నీవు యోకించి ప్రేరేపించే ఆ రథమార్గాన్ని అతడు చేరునట్లు చేయి.

Mantra 7

अग्निं विश्वा अभि पृक्षः सचन्ते समुद्रं न स्रवतः सप्त यह्वीः । न जामिभिर्वि चिकिते वयो नो विदा देवेषु प्रमतिं चिकित्वान् ॥

సర్వ పోషకశక్తులు అగ్నిని ఆశ్రయించి అతనికి అంటుకుంటాయి; ఏడు మహానదీధారలు సముద్రానికి ప్రవహించునట్లు. అతడు కేవలం జామి-బంధాల (పరిచిత బంధనాల) ద్వారా మా ప్రాణబలాన్ని గ్రహించడు; జ్ఞానవంతుడు దేవుల మధ్య మా కొరకు మనస్సు యొక్క సమ్యక్ దిశను (ప్రమతి) కనుగొంటాడు.

Mantra 8

आ यदिषे नृपतिं तेज आनट् छुचि रेतो निषिक्तं द्यौरभीके । अग्निः शर्धमनवद्यं युवानं स्वाध्यं जनयत्सूदयच्च ॥

నృపతి ప్రేరణాబలం (తేజ)ను అందుకొనునప్పుడు, సమీపస్థిత ద్యౌః ప్రకాశవంతమైన బీజాన్ని కుమ్మరిస్తుంది. అగ్ని నిరవద్యమైన యువశ్రేణిని—స్వాధ్యం, తన ధర్మంలో ఆత్మనియంత్రణ గలదాన్ని—జన్మింపజేసి, పరిపూర్ణత వైపు నడిపించి ప్రేరేపిస్తాడు.

Mantra 9

मनो न योऽध्वनः सद्य एत्येकः सत्रा सूरो वस्व ईशे । राजाना मित्रावरुणा सुपाणी गोषु प्रियममृतं रक्षमाणा ॥

మనస్సులా మార్గంలో వెంటనే సాగేవాడు—ఒకడు, సదా-స్థితుడు—అతడే సూర్యరూపుడై వసు (సంపద) పై అధిపత్యం వహిస్తాడు. శుభహస్తులైన ఇద్దరు రాజులు మిత్ర–వరుణులు, గో-రశ్ముల (గోవులు) మధ్య ప్రియమైన అమృత నిధిని కాపాడుతారు.

Mantra 10

मा नो अग्ने सख्या पित्र्याणि प्र मर्षिष्ठा अभि विदुष्कविः सन् । नभो न रूपं जरिमा मिनाति पुरा तस्या अभिशस्तेरधीहि ॥

అగ్నీ, మా పితృపారంపర్య సఖ్యతను నిర్లక్ష్యం చేయకు; తెలిసిన కవి-ఋషిగా ఉండి మాపై సంపూర్ణంగా జాగ్రత్తగా ఉండు. వృద్ధాప్యం ఆకాశరూపాన్ని చెడగొట్టనట్లే, ఏ క్షయం మమ్మల్ని తగ్గించనీయకు; శత్రువాక్యపు ఆ దాడికి ముందే మాపై నిలిచి రక్షించు.