Sukta 72

Mantra 1

नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानो नर्या पुरूणि । अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणां सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा ॥

ಶಾಶ್ವತ ವೇಧಸ್ (ವಿಧಾತ) ಕಾವ್ಯಪ್ರೇರಿತ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾನವಹಿತಕರ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ರಯಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ—ಸತತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಅಮೃತ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

अस्मे वत्सं परि षन्तं न विन्दन्निच्छन्तो विश्वे अमृता अमूराः । श्रमयुवः पदव्यो धियंधास्तस्थुः पदे परमे चार्वग्नेः ॥

ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ಮೋಹರಹಿತ ಅಮೃತರು—ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ವತ್ಸವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರಮದಿಂದ ಯೌವನ ಪಡೆದವರು, ಪಥಶೋಧಕರು, ಧೀ (ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು—ಅಗ್ನಿಯ ಪರಮ, ಮನೋಹರ ಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು.

Mantra 3

तिस्रो यदग्ने शरदस्त्वामिच्छुचिं घृतेन शुचयः सपर्यान् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियान्यसूदयन्त तन्वः सुजाताः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಮೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ ಶುಚಿಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಶುಚಿಗಳೇ ಘೃತದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ-ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದರು. ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಾಮಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಸುಜಾತ ಶಕ್ತಿ-ದೇಹಗಳನ್ನು (ತನೂಗಳನ್ನು) ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಗೊಳಿಸಿದರು.

Mantra 4

आ रोदसी बृहती वेविदानाः प्र रुद्रिया जभ्रिरे यज्ञियासः । विदन्मर्तो नेमधिता चिकित्वानग्निं पदे परमे तस्थिवांसम् ॥

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜಾಗೃತವಾದ ಎರಡು ವಿಶಾಲ ಲೋಕಗಳಾದ ರೋದಸೀ ಕಡೆಗೆ ಯಜ್ಞೀಯರು ರುದ್ರಿಯ ಬಲವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದರು. ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ, ತಿಳಿದ ಮર્ત್ಯನು—ಪರಮ ಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.

Mantra 5

संजानाना उप सीदन्नभिज्ञु पत्नीवन्तो नमस्यं नमस्यन् । रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत स्वाः सखा सख्युर्निमिषि रक्षमाणाः ॥

ಒಂದೇ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಏಕವಾಗಿಹೋಗಿ ಅವರು ಅಭಿಜ್ಞ—ಅಂತರಂಗ ಜ್ಞಾನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಕುಳಿತರು; ತಮ್ಮ ಸಹಚರೀ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಪೂಜ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ದೋಷರಹಿತವಾಗಿ ಶುದ್ಧರಾಗಿ, ತಮ್ಮದೇ ತನುವನ್ನು ಸ್ವಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪಿಸಿದರು; ನಿಮಿಷ—ಅಂತರಜಾಗೃತಿಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತನು ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ.

Mantra 6

त्रिः सप्त यद्गुह्यानि त्वे इत्पदाविदन्निहिता यज्ञियासः । तेभी रक्षन्ते अमृतं सजोषाः पशूञ्च स्थातॄञ्चरथं च पाहि ॥

ತ್ರಿಃಸಪ್ತ—ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು—ಗುಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಿಹಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಯಜ್ಞೀಯರು ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ, ಅವರು ಅಮೃತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ಸಹ ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧಿಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಸ್ಥಿರಾಧಾರಗಳನ್ನು (ಸ್ಥಾತೃ), ಮತ್ತು ಯಾತ್ರೆಯ ರಥ—ಗತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Mantra 7

विद्वाँ अग्ने वयुनानि क्षितीनां व्यानुषक्छुरुधो जीवसे धाः । अन्तर्विद्वाँ अध्वनो देवयानानतन्द्रो दूतो अभवो हविर्वाट् ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಮಾನವ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ವಯುನಾ—ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಮ್ಮ ಜೀವನೆಗಾಗಿ ವಿಶಾಲ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ತಂತಿ-ತಂತಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಂದೆ. ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದು, ಅತಂದ್ರ—ಅವಿರತ—ನೀನು ದೂತನಾದೆ; ಹವಿರ್ವಾಟ್—ಹವಿಷ್ಯದ ವಾಹಕನಾದೆ.

Mantra 8

स्वाध्यो दिव आ सप्त यह्वी रायो दुरो व्यृतज्ञा अजानन् । विदद्गव्यं सरमा दृळ्हमूर्वं येना नु कं मानुषी भोजते विट् ॥

ಸ್ವಾಧೀನ (ಸ್ವಾಧ್ಯ)ರಾದ ದ್ಯೌದಿಂದ ಬಂದ ಏಳು ಯಹ್ವೀ—ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು—ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆದರು. ಸರಮಾ ಗವ್ಯ/ಪ್ರಕಾಶದ ದೃಢವಾದ ಆವರಣ (ಊರ್ವ)ವನ್ನು ಕಂಡಳು; ಅದರಿಂದ ಈಗ ಮಾನವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪಾಲಿನ ಭೋಗ ಮತ್ತು ದ್ರವ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Mantra 9

आ ये विश्वा स्वपत्यानि तस्थुः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । मह्ना महद्भिः पृथिवी वि तस्थे माता पुत्रैरदितिर्धायसे वेः ॥

ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಸ್ವಪತ್ಯ (ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಾಪನೆಗಳು/ಸಿದ್ಧಿಗಳು)ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು—ಅವರ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಪೃಥಿವಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಮಾತಾ ಅದಿತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಧಾರಣ-ಪೋಷಣೆಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಳಾಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 10

अधि श्रियं नि दधुश्चारुमस्मिन्दिवो यदक्षी अमृता अकृण्वन् । अध क्षरन्ति सिन्धवो न सृष्टाः प्र नीचीरग्ने अरुषीरजानन् ॥

ಈ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನೋಹರ ಶ್ರೀ (ಶೋಭಾ-ತೇಜಸ್ಸು)ಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರು, ಅಮೃತರು ದ್ಯೌದ ಎರಡು ಅಕ್ಷಿ (ಕಣ್ಣುಗಳು)ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಾಗ. ನಂತರ ಸಿಂಧುಗಳು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆಯೇ ಹರಿಯತೊಡಗಿದವು—ಹೇ ಅಗ್ನಿ—ಕೆಳಗಡೆಗೆ ಅರಿಷಿ (ಕೆಂಪು) ಪ್ರವಾಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ತಿಳಿವಿಗೆ ಬಂದವು.