Opening the text

ការស្តារភាពពេញលេញ និងរបៀបរៀបរយដ៏ល្អតាមរយៈចំណេះដឹងអាថាវ័ន អំណាចការពារ និងការដោះលែងពីការចងតាមក្បួនព្យាបាល។ ការឡើងទៅកាន់ 'ទីស្នាក់ខ្ពស់បំផុត' (បរមធម) និងចំណេះដឹងអំពីអមតភាព។ ការធ្វើឲ្យស្ងប់នូវសត្វនៅក្នុងទីដែលរំខានសុខភាព និងភាពបរិសុទ្ធនៃពិធី (គន្ធវ៌, អប្សរ)។ ការឈប់បញ្ឈប់លំហូរជំងឺ (អាស្រាវ) និងការបិទរន្ធក្នុងរាងកាយ។ ការការពារដោយគ្រឿងសំណែង (ជាងិទមណិ) ប្រឆាំងនឹងវិស្កន្ធនិងកម្លាំងដែលលេបត្របាក់។ ការប្រគល់អំណាចតាមពិធីតាមរយៈសោម, ឥន្ទ្រ និងការការពារតាមទិសតាមរយៈអគ្គី។ ការត្រឡប់/ការដកចេញនៃបណ្តាសា និងការរលុបចំណង (បាស) ពីក្សេត្រិយ និងនិរ្តិ។ សម្រាប់គ្រួសារ និងអ្នកអនុវត្តដែលជួបប្រទះនឹងជំងឺ (ការបញ្ចេញធ្លាយ ការស្គាំង ជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ 'កើតក្នុងវាល') ឌីនាមិកបណ្តាសា/ភ្នែកអាក្រក់ សម្ពាធពីគូបដិបក្ស និងតម្រូវការសម្រាប់វិបុលភាព ភាពបរិសុទ្ធ និងព្រំដែនសុវត្ថិភាព។
AVŚ ២.១ គឺជាអត្ថបទសូត្រញាណ-បौស្តិកដែលចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់ "ស្ថានីយដ៏ប្រសើរបំផុត" (បរមធម) ដែលលាក់កំបាំងនៅក្នុងគុហា (គុហា) ដែលអាចចូលទៅដល់បានតាមរយៈការដឹងនូវរចនាសម្ព័ន្ធសម្ងាត់នៃអមតៈ (អមតៈ)។ ដោយសរសើរដល់អ្នកដឹងតែមួយគត់ដែលកំណត់នាមនិងបទបញ្ជាដ៏សក្តិសិទ្ធិ អត្ថបទនេះបង្ហាញថាយូនាយុ ការការពារពីការកំណត់នៃមរណៈ និងកិត្តិយសពីបុព្វបុរសគឺជាផ្លែនៃការដឹងត្រូវ និងការតម្រឹមទៅនឹងធមន់ដែលលាក់នោះ។
គាថានេះសុំទៅកាន់គន្ធព្វនិងអប្សរាសជាសត្វលើព្រំដែន ដែលគេចទៅលឿន ដែលការមកដល់ភ្លាមៗរបស់វាអាចរំខានលំដាប់មនុស្ស សុខភាព និងភាពបរិសុទ្ធនៃពិធី។ ដោយការហៅឈ្មោះ ការសរសើរ និងការកំណត់ទីតាំងរបស់វាជាពិសេសដោយកំណត់អាសនៈរបស់វានៅក្នុងសមុទ្រគេអាចហៅ បញ្ជូនចេញ ឬធ្វើឲ្យឥទ្ធិពលរបស់វាអស់។ អានុភាពរបស់វាស្ថិតនៅក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណនិងការការពារ៖ ការគូរផែនទីថាទីណាជាកន្លែងរបស់វានិងវាចលទៅមកដោយរបៀបណា។
គាថាសម្រាប់ការព្យាបាលនេះគឺជាមន្តអាគមព្យាបាលប្រឆាំងនឹងអាស្រាវៈ គឺការហូរចេញដោយជំងឺដូចជាដំបៅដែលមានទឹកសើមហូរចេញ ឬការហូរឈាម ដោយមានគោលបំណងឈប់ហូរ និងស្តារភាពប្រក្រតីរបស់រាងកាយឡើងវិញ។ វាកំណត់ឱ្យថាឱសថាគឺជាអំណាចសកលដែលមកពីប្រភពជាច្រើន ដូចជាភ្នំ ផែនដី និងសមុទ្រ ហើយបិទបញ្ចប់ការព្យាបាលដោយបញ្ជាក់ថាឱសថាបានស្ងប់ និងបណ្តេញជំងឺចេញទៅហើយ។
គាថាអាធ៌វៈខ្លីនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីប្រគល់អំណាចដល់ជាង្គីដា ជាមណីដែលព្រះបានប្រគល់ឱ្យ ដើម្បីការពារអ្នកពាក់ពីជំងឺប្រភេទវិស្កន្ធដា កម្លាំងរាក្សស និងអ្នកស៊ីភ្លាត់ (អត្ត្រិន) ។ វាកំណត់ថាឱសថនេះជាឱសថសកល (វិស្វភេសជ) ដែលមិនត្រឹមតែច្រានចោលកម្លាំងសត្រូវ និងមន្តអាគម (ក្រិត្យា) ប៉ុន្តែថែមទាំងពន្យារអាយុជីវិតរបស់មនុស្សលើសពីគ្រោះថ្នាក់ទៀតផង ។
គាថានេះមានប្រាំពីរលួងឡើងអញ្ជើញព្រះឥន្ទ្រមកកាន់ពិធីបុកសូម ដោយនិមន្តឲ្យទ្រង់ចូលរួមពិធី ផឹកសូមដែលទើបបុកថ្មី និងឲ្យទ្រង់ត្រេកអរតាមរយៈការសរសើរដ៏ល្អ។ កម្លាំងសូមរបស់ព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងជ័យជម្នះដ៏សំខាន់របស់ទ្រង់លើនាគដែលជាឧបសគ្គ ធ្វើឲ្យភាពពេញលេញនិងកម្លាំងជ័យជម្នះរបស់ព្រះអង្គអាចផ្ទេរទៅឲ្យអ្នកឧបត្ថម្ភដើម្បីមានកម្លាំង ជោគជ័យ និងធ្វើឲ្យបាត់ឧបសគ្គទាំងឡាយ។
ជាបទភ្លេងខ្លីៗនៃអាធវវេទ បទនេះតាំងតាំងអគ្គិជាសបត្នហា គឺជាអ្នកសម្លាប់គូប្រជែង ដែលពន្លឺរបស់ទ្រង់ហូរចូលទៅកាន់ទិសទាំងបួនដើម្បីការពារដែនដី។ ដោយភ្ជាប់ការលូតលាស់របស់អគ្គិទៅនឹងកាលៈកម្មក្នុងលោក ហើយតាំងទ្រង់ជាអ្នកថែរក្សាផ្ទះ សុក្តនេះប្រែភ្លើងក្នុងផ្ទះឲ្យទៅជាអំណាចដែលការពារគ្រោះថ្នាក់ ដែលទម្លាយចិត្តអាក្រក់ និងធ្វើឲ្យស្ថេរភាពសង្គម-រាជវង្ស។
AVŚ 2.7 គឺជាអធិកថាដែលមានបំណងដោះលែងពី诅咒 (śāpa-mocana) ដែលចាត់ទុកការស្រែកទម្រង់តម្រូវ (śapatha/śāpa) ថាជាភាពឈឺចាប់ដែលអាចលាងសម្អាត ចុចទៅក្រោម និងបញ្ច្រាសទៅអ្នកបញ្ជូនវាវិញ។ វាអំពាវនាវដល់ទឹកជម្រះ (Āpaḥ) និង "ភ្នែក" (cakṣus) នៃមន្តដើម្បីរំលាយ诅咒ដែលកើតពីគូប្រជែងនិងពីពួកជនរួមសាច់ឈាម ដើម្បីស្តារសុវត្ថិភាពពិធីបុណ្យនិងសង្គមរបស់អ្នកដែលត្រូវបានបំផ្លាញ។
អាធវវេទ ២.៨ គឺជាមន្តអាគាយសម្រាប់ព្យាបាល និងបណ្តេញរោគ ដែលមានគោលបំណងធ្វើឲ្យរលុះ និងបណ្តេញជំងឺក្សេត្រិយ ដែលបានគិតថាជាខ្សែពួរចងរឹតត្រូវបានចងទាំងខាងលើ និងខាងក្រោម។ វាអំពាវនាដល់អ្នកជួយសង្គ្រោះទាំងគូគឺវិច្រិតា និងតារកា ឲ្យដោះលែង និងប្រើប្រាស់វីរុតជាវល្លិដែលជាឱសថបំផ្តាល់ជំងឺក្សេត្រិយ ពង្រីកអំណាចនៃពិធីទៅដល់ឧបករណ៍ដាំដុះដែលកាត់ និងយកជំងឺចេញតាមពិធី។
គាថាអធ៌រវេទប្រាំព្រះគាថានេះ អញ្ជើញឲ្យអានុភាពសប្បាយ ដែលនាំមកនូវសម្បត្តិ ស្រដៀងនឹងភគៈគឺជាភាពល្អដែលព្រះបានបែងចែកឲ្យ ឲ្យមកដល់ ឡើងខ្ពស់ និងស្ថិតមាំក្នុងចំណោមជនដែលមានជីវិត ដើម្បីធានានូវភាពបន្តនៃសង្គម និងកូនចៅដែលរីកចម្រើន។ ក្នុងទម្រង់ជាគ្រឿងព្យាបាល អានុភាពសុខដ៏ល្អនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកជាអានុភាពដែលជាឱសថ ដែលឆ្លងកាត់ជំងឺរាតត្បាត និងការពារបន្ទាយនៃជីវិត ដោយមានអ្នកព្យាបាល និងរុក្ខជាតិជាឱសថគ្មានកំណត់ជាអ្នកគាំទ្រ។ ដូច្នេះសុក្តៈនេះបញ្ចូលគ្នានូវការធ្វើឲ្យមាំទទឹងក្នុងទម្រង់ប៉ូស្តិក ជាមួយនឹងការធានាក្នុងទម្រង់ភៃសជ្យៈ គឺសំណាងល្អមកជាការការពារ ជាកម្លាំងជីវិត និងជាឱសថដែលមានប្រសិទ្ធភាព។
AVŚ 2.10 គឺជាអត្ថបទព្យាបាលប្រភេទ pāśamocana (ការដោះលែងពីការចងរឹត) ដែលធ្វើពិធីកម្ម "ដោះលែង" អ្នកជំងឺពីរោគរ៉ាំរៃដែលកើតពីទីវាល (kṣetriya) ជំងឺស្គមស្គាំ និងកម្លាំងសេចក្តីស្លាប់របស់ Nirṛti ដោយចាត់ទុកស្ថានភាពនេះថាជាការរឹតត្បិតទាំងខាងរាងកាយ និងខាងសីលធម៌-ពិធីកម្ម។ ដោយអញ្ជើញ Varuṇa ជាម្ចាស់នៃ pāśa និងដោយប្រកាសថាអ្នកជំងឺជា anāgas ("គ្មានទោស") តាមរយៈ brahman (អំណាចមន្ត្រ) វាកំណត់ឡើងវិញនូវការរួបរួមល្អរបស់មនុស្សជាមួយ ṛta ដោយមានផ្ទៃយើងនិងផែនដីជាសាក្សី។
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.