Sukta 54

Mantra 1

अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः । वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत् ॥

હવે દેવ સવિતા અમારે માટે વંદનીય થયો છે—આ જ દિવસે મનુષ્યો દ્વારા ઉપવાચ્ય, આહ્વાનનીય. જે માનવોને રત્નો વહેંચે છે, તે અહીં અમામાં શ્રેષ્ઠ દ્રવિણ (ધન-બળની સમૃદ્ધિ) સ્થાપે, જેથી તે અમને પ્રાપ્ત થાય.

Mantra 2

देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् । आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥

કારણ કે યજ્ઞિય દેવો માટે તું પ્રથમ અમૃતત્વનો ઉત્તમ ભાગ પ્રવર્તાવે છે; ત્યારબાદ, હે સવિતર્, તું દામન (નિયત વિધાન/મર્યાદા) ઉઘાડી આપે છે, અને તેના અનુસરણમાં મનુષ્યો માટે જીવનની ધારા વિસ્તારે છે.

Mantra 3

अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता । देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः ॥

દૈવી જનસમૂહમાં અમે જે કંઈ અચિત્તથી—મંદ બુદ્ધિથી—કર્યું છે, ક્ષીણ દક્ષતાઓ સાથે, પુરુષત્વના દબાણથી; હે સવિતૃ, દેવોમાં પણ અને મનુષ્યોમાં પણ, અહીં અમને નિર્દોષ કરીને સન્માર્ગે પ્રેરણા આપો.

Mantra 4

न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति । यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत् ॥

દૈવી સવિતૃનું તે અપરિમેય છે—કેવી રીતે તે સમગ્ર ભુવનને ધારણ કરશે. પૃથ્વીના વિસ્તૃત પ્રાંગણથી લઈને દ્યૌના શિખર સુધી તેની સત્ય પ્રેરણા પ્રસરે છે; એ જ તેનું સત્ય છે.

Mantra 5

इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः । यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते ॥

ઇન્દ્ર અગ્રસ્થાન ધરાવે એવા મહાન પર્વતોમાંથી, આ લોકો માટે સ્થિર સમૃદ્ધિથી ભરેલા નિવાસસ્થાનોને તમે પ્રેરો છો. અને જેમ પંખીધારી પ્રાણીઓ ઉડાનમાં વિસ્તરે છે, તેમ જ, હે સવિતૃ, તમારી પ્રેરણા મુજબ તેઓ પોતાના સ્થાનોએ સ્થિર થાય છે.

Mantra 6

ये ते त्रिरहन्त्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति । इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत् ॥

હે સવિતૃ, તારી જે ત્રિવિધ પ્રેરણાઓ દિન પ્રતિદિન સૌભાગ્ય ઉત્પન્ન કરે છે—ઇન્દ્ર, દ્યાવા-પૃથિવી, જળોથી યુક્ત સિંધુ, અને આદિત્યગણ સાથે અદિતિ અમને શરણરૂપ શાંતિ (શર્મ) અર્પે.