Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

Invoco primero a Agni para el bienestar propicio; invoco aquí a Mitra y a Varuṇa para su ayuda protectora. Invoco a la Noche, asentadora y morada del mundo en movimiento; invoco al dios Savitṛ para su amparo sustentador.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

Moviéndose por el polvo oscuro (rájas), Savitṛ avanza, poniendo en su lugar tanto lo inmortal como lo mortal. En su carro de oro el dios viaja, contemplando los mundos.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

El dios va por el camino descendente, va por el ascendente; va con sus dos corceles claros, leonados, dignos del sacrificio. Savitṛ viene desde el lejano más allá, apartando toda desgracia y toda torcedura.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

Cercado por todas partes, de formas múltiples, grande, digno del sacrificio, con riendas de oro—Savitṛ de luz multiforme subió al carro, llevando su fuerza por los espacios oscuros (rajā́ṃsi).

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

Los (corceles) oscuros de pies brillantes divisaron a los pueblos, llevando el carro de frente dorado. Siempre los linajes permanecen en el regazo del divino Savitṛ; todos los mundos han tomado su puesto.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

Tres cielos son de Savitṛ; dos son sus asientos de sostén, y uno está en el mundo de Yama, resplandeciente en amplitud. Como el cubo de la rueda en el carro, los Inmortales se han afirmado sobre ello. Que hable aquí quien de veras lo ha comprendido.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

El de bellas alas ha discernido los espacios intermedios; profundamente vibrante, el Soberano, de buena guía. ¿Dónde está ahora Sūrya? ¿Quién lo ha percibido de verdad? ¿A qué cielo se ha tendido su rayo?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

Él ha dado a conocer las ocho direcciones de la tierra, las tres vastedades, la medida de los caminos, los siete ríos. Savitṛ de ojos de oro ha venido, trayendo tesoros para el dador: dones deseables.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

Savitṛ de manos de oro, el de amplia visión, se mueve entre el Cielo y la Tierra. Él ahuyenta la dolencia; va hacia Sūrya; con oscuro rajas cubre el cielo.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

Asura de manos de oro, de buena guía, benigno, dueño de sí: que Savitṛ venga hacia nosotros, vuelto acá. Rechazando a los Rakṣasas y a los Yātudhānas, el dios se yergue en cada crepúsculo, siendo himnado.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

Oh Savitar, esos antiguos caminos tuyos — sin polvo, bien trazados en la región media (antarikṣa). Por esas sendas propicias, de buen andar, guárdanos hoy; y habla también sobre nosotros y dentro de nosotros, oh dios, la palabra guía de la recta dirección.