Sukta 31

Mantra 1

इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् । यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन् ॥

Indra schafft der Fahrt des Wagens den abwärts führenden Weg, den der Freigebige besteigt, die Fülle der Kraft antreibend. Wie ein Hirt trennt und ordnet er die Herden; unversehrt zieht er als Erster dahin, alles recht in Gang zu setzen begehrend.

Mantra 2

आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व । नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ ॥

Herbei, o Herr der falben Rosse; wende dich nicht von uns ab, o Spender des Glänzenden. Tritt heran und verbinde dich mit uns. Denn nichts gibt es, o Indra, das bessere Stütze wäre als du; selbst die Schwachen und Wankenden hast du zur neuen Geburt befähigt.

Mantra 3

उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा । प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः ॥

Als Kraft aus Kraft emporstieg, erstrahlten Indras Herrschaftsmächte ganz und gar. Er trieb die reichlich spendenden Ströme an; innen entfaltete er sich im Licht und umhüllte, hinabdrängend, die Finsternis darunter.

Mantra 4

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् । ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ ॥

Die Anavas zimmerten dir den Wagen für das Ross; Tvaṣṭṛ schmiedete dir, o Vielangerufener, den strahlenden Vajra. Die Seher, Indra mit Hymnen erhöhend, mehrten seine Kraft, damit er den hemmenden Drachen erschlage.

Mantra 5

वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः । अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून् ॥

Als, o stierhafter Indra, die Starken deinen strahlenden Hymnus sangen — die Presssteine und Aditi in Eintracht —, da wandten sich jene Felgen der Räder, pferdelos und wagenlos, von dir getrieben, gegen die Dasyus und überwältigten sie.

Mantra 6

प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ । शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः ॥

Ich verkünde dir die früheren Taten und auch die neuen, die du vollbracht hast, o Freigebiger (Maghavan). Als du, voll von Kräften, beide — Himmel und Erde — trugst, siegend, ließest du die Wasser für Manu frei, jene vielgestaltigen Ströme, verborgen in Dānu.

Mantra 7

तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः । शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः ॥

Das ist wahrlich dein Wunderwerk, o begeisterter Held: den Drachen erschlagend, sammeltest du hier die Kraft. Selbst die Zauber Śuṣṇas packtest du und umzingeltest sie; und als du vordrangst, vertriebst du die Dasyus und versperrtest ihnen den Weg.

Mantra 9

इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु । निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि ॥

O Indra mit Kutsa, auf dem Wagen getragen, mögen die schnellen Rosse euch nahe an unser Ohr bringen. Blast die Finsternis von den Wassern fort, blast sie fort vom Sitz; aus dem Herzen des Gebers (maghona) wehrt die Schatten, das Dunkel.

Mantra 10

वातस्य युक्तान्त्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः । विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन् ॥

Selbst die wohlangespannten, trefflich angeschirrten Rosse des Windes hat dieser Sucher erreicht; selbst der Seher ist in seinem Verlangen herangekommen. Hier haben alle Maruts, deine Gefährten, o Indra, durch ihre Brahmanas (heiligen Sprüche) deine Kraft vermehrt.

Mantra 11

सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् । भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः ॥

Selbst die Sonne umkreist den Wagen: zuerst den früheren Lauf, dann den höheren, immerfort vorwärtstreibend. Etaśa bringt das Rad und setzt es in Gang; indem er die Vorderen (führenden Mächte) einsetzt, wird er uns den Krátu, den wirksamen Willen, gewinnen.

Mantra 12

आयं जना अभिचक्षे जगामेन्द्रः सखायं सुतसोममिच्छन् । वदन्ग्रावाव वेदिं भ्रियाते यस्य जीरमध्वर्यवश्चरन्ति ॥

Dieser ist, o Menschen, in unser Blickfeld gekommen—Indra, den Freund suchend, der Soma gepresst hat. Mit Worten werden die Presssteine zur Vedi (Opferstätte) getragen; für ihn gehen die Adhvaryus um das belebte Opferwerk.

Mantra 13

ये चाकनन्त चाकनन्त नू ते मर्ता अमृत मो ते अंह आरन् । वावन्धि यज्यूँरुत तेषु धेह्योजो जनेषु येषु ते स्याम ॥

Die Sterblichen, die sich an dir erfreuten und sich jetzt an dir erfreuen, o Unsterblicher – lass dein Unheil ihnen nicht nahekommen. Stärke die Opfernden; und in jenen Völkern setze deine Kraft ein, unter denen wir die Deinen sein möchten.