Sukta 12

Mantra 1

यस्त्वामग्न इनधते यतस्रुक्त्रिस्ते अन्नं कृणवत्सस्मिन्नहन् । स सु द्युम्नैरभ्यस्तु प्रसक्षत्तव क्रत्वा जातवेदश्चिकित्वान् ॥

Wer dich, o Agni, mit geordnetem Opferlöffel entzündet und dreimal an diesem Tag dir Speise bereitet — den mögen deine leuchtenden Mächte umfangen, und er möge kraftvoll obsiegen durch deinen wirksamen Willen, o Jātavedas, der wissend Bewusste.

Mantra 2

इध्मं यस्ते जभरच्छश्रमाणो महो अग्ने अनीकमा सपर्यन् । स इधानः प्रति दोषामुषासं पुष्यन्रयिं सचते घ्नन्नमित्रान् ॥

Wer dir, o Agni, mühevoll Brennholz herbeiträgt und deine mächtige Stirn verehrt — der, dich entfachend, tritt Nacht und Morgenröte entgegen; rayi (Fülle, Reichtum) nährend, geht er mit ihr einher und schlägt die feindlichen Mächte nieder.

Mantra 3

अग्निरीशे बृहतः क्षत्रियस्याग्निर्वाजस्य परमस्य रायः । दधाति रत्नं विधते यविष्ठो व्यानुषङ्मर्त्याय स्वधावान् ॥

Agni gebietet über die weite kṣatra (Heldenmacht); Agni über vāja (Siegeskraft) und über das höchste rayi (Reichtum). Der Jüngste, der aus eigener Kraft Bestehende, legt dem Verehrer das Kleinod dar — es dem Sterblichen in ununterbrochener Folge ausbreitend.

Mantra 4

यच्चिद्धि ते पुरुषत्रा यविष्ठाचित्तिभिश्चकृमा कच्चिदागः । कृधी ष्वस्माँ अदितेरनागान्व्येनांसि शिश्रथो विष्वगग्ने ॥

Welches Vergehen wir auch gegen dich begangen haben, o Jüngster, menschenstark, durch unser unaufgewecktes Erkennen — mache uns wahrlich schuldlos in der Weite der Aditi; löse ringsum die Fesseln unserer Verirrungen, o Agni.

Mantra 5

महश्चिदग्न एनसो अभीक ऊर्वाद्देवानामुत मर्त्यानाम् । मा ते सखायः सदमिद्रिषाम यच्छा तोकाय तनयाय शं योः ॥

Selbst aus der großen Nähe der Schuld, o Agni – aus dem weiten Feld, wo Götter und Sterbliche sich regen –, lass uns, obgleich deine Gefährten, keinen Schaden erleiden. Gewähre dem Kind und der Nachkommenschaft Frieden und heilsames, freudiges Wohlergehen.

Mantra 6

यथा ह त्यद्वसवो गौर्यं चित्पदि षिताममुञ्चता यजत्राः । एवो ष्वस्मन्मुञ्चता व्यंहः प्र तार्यग्ने प्रतरं न आयुः ॥

Wie ihr einst, o Vasus, der Opfer würdig, selbst die Gaurī, im Fangnetz gebunden, löstet – so löst nun auch uns aus der Enge, aus der Bedrängnis. Führe uns voran, o Agni, zu einer ferneren Furt, zu einer sieghafteren Fülle des Lebens.