Sukta 165

Mantra 1

देवाः कपोत इषितो यदिच्छन्दूतो निॠत्या इदमाजगाम । तस्मा अर्चाम कृणवाम निष्कृतिं शं नो अस्तु द्विपदे शं चतुष्पदे ॥

O Götter, wenn die Taube, angetrieben und suchend, hierher gekommen ist als Bote der Nirṛti, dann singen wir jenem (dunklen) Senden zu und bewirken eine Lösung; Heil sei uns im Zweifüßigen, Heil im Vierfüßigen.

Mantra 2

शिवः कपोत इषितो नो अस्त्वनागा देवाः शकुनो गृहेषु । अग्निर्हि विप्रो जुषतां हविर्नः परि हेतिः पक्षिणी नो वृणक्तु ॥

Möge die Taube, obgleich angetrieben, uns heilvoll sein; ohne Makel sei in unseren Häusern das Vogelzeichen. Denn Agni, der Seher, nehme unser Opfer an; und die geflügelte Heti, der feindliche Schlag, gehe rings um uns her und wähle uns nicht.

Mantra 3

हेतिः पक्षिणी न दभात्यस्मानाष्ट्र्यां पदं कृणुते अग्निधाने । शं नो गोभ्यश्च पुरुषेभ्यश्चास्तु मा नो हिंसीदिह देवाः कपोतः ॥

Die geflügelte Heti täusche uns nicht und überwältige uns nicht; sie setzt ihr Zeichen am Ort des Feuerentzündens. Heil sei uns für die Kühe und für die Menschen; die Taube, o Götter, verletze uns hier nicht.

Mantra 4

यदुलूको वदति मोघमेतद्यत्कपोतः पदमग्नौ कृणोति । यस्य दूतः प्रहित एष एतत्तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे ॥

Was die Eule ruft, ist vergeblich; und vergeblich ist, was die Taube am Feuer bezeichnet. Denn dies ist nur der entsandte Bote jener Macht. Jenem Yama sei Verehrung; dem Tod sei Verehrung.

Mantra 5

ऋचा कपोतं नुदत प्रणोदमिषं मदन्तः परि गां नयध्वम् । संयोपयन्तो दुरितानि विश्वा हित्वा न ऊर्जं प्र पतात्पतिष्ठः ॥

Mit der ṛc treibt die Taube fort — stoßt sie weit hinweg; froh an der nährenden Kraft, führt sie ringsum und hinaus. Alle Unheile zusammenraffend, unsere Fülle an Kraft (ūrj) unberührt lassend, fliege sie voran — die schnellste im Flug.