Sukta 33

Mantra 1

आ ते पितर्मरुतां सुम्नमेतु मा नः सूर्यस्य संदृशो युयोथाः । अभि नो वीरो अर्वति क्षमेत प्र जायेमहि रुद्र प्रजाभिः ॥

হে মৰুতসকলৰ পিতৃ, তোমাৰ সুম্ন—অনুগ্ৰহ—আমালৈ আহক; সূৰ্যৰ দৰ্শনৰ পৰা আমাক নেদূৰ কৰিবা। আমাৰ মাজত বীৰ-শক্তি বৃদ্ধি পাওক; হে ৰুদ্ৰ, প্ৰজাসহ আমি আগবাঢ়ি জন্ম লওঁ।

Mantra 2

त्वादत्तेभी रुद्र शंतमेभिः शतं हिमा अशीय भेषजेभिः । व्यस्मद्द्वेषो वितरं व्यंहो व्यमीवाश्चातयस्वा विषूचीः ॥

হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ নিজ দানস্বৰূপ অতি শান্তিদায়ক ভেষজসমূহেৰে যেন মই শত হিম (শত শীত) অতিক্ৰম কৰোঁ। আমাৰ পৰা সকলো দ্বেষ দূৰলৈ তাড়াই দিয়া; দুঃখ-কষ্ট দূৰ কৰা; চাৰিওফালৰ পৰা আঘাত কৰা সৰ্পণশীল ব্যাধিসমূহক বিচ্ছিন্ন কৰি নাশ কৰা।

Mantra 3

श्रेष्ठो जातस्य रुद्र श्रियासि तवस्तमस्तवसां वज्रबाहो । पर्षि णः पारमंहसः स्वस्ति विश्वा अभीती रपसो युयोधि ॥

হে ৰুদ্ৰ, জন্মলভাসকলৰ মাজত তুমি শ্ৰীয়ে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ; হে বজ্ৰবাহু, বলৱানসকলৰ মাজত তুমি সৰ্বাধিক বলৱান। আমাক অংহসৰ পাৰ তীৰলৈ পাৰ কৰোৱা; স্বস্তি দিয়া; হিংস্ৰ শক্তিসমূহৰ সকলো আক্রমণ প্ৰতিহত কৰা।

Mantra 4

मा त्वा रुद्र चुक्रुधामा नमोभिर्मा दुःष्टुती वृषभ मा सहूती । उन्नो वीराँ अर्पय भेषजेभिर्भिषक्तमं त्वा भिषजां शृणोमि ॥

হে ৰুদ্ৰ, নমস্কাৰেৰে যেন আমি তোমাক ক্ৰুদ্ধ নকৰোঁ; হে বৃষভ, কুস্তুতি বা ভুল আহ্বানে যেন তুমি উত্তেজিত নহোৱা। তোমাৰ ভেষজসমূহেৰে আমাৰ বীৰশক্তিসমূহ উত্থাপন কৰা; চিকিৎসকসকলৰ মাজত সৰ্বোত্তম চিকিৎসক—তোমাক আমি শুনোঁ আৰু স্বীকাৰ কৰোঁ।

Mantra 5

हवीमभिर्हवते यो हविर्भिरव स्तोमेभी रुद्रं दिषीय । ऋदूदरः सुहवो मा नो अस्यै बभ्रुः सुशिप्रो रीरधन्मनायै ॥

যি জন হৱিৰে ৰুদ্ৰক আহ্বান কৰে, আৰু স্তোত্ৰ-অৰ্পণ আৰু হৱিৰে তেঁওক সেৱা কৰে—সেই সু-আহ্বানীয়, দৃঢ়-উদৰ ৰুদ্ৰে এই বিষয়ে আমাক অনিষ্ট নকৰক। বাদামী-বৰ্ণ, সু-শিপ্ৰ (সুন্দৰ ওঁঠযুক্ত) জনে আমাৰ মন আৰু সংকল্পৰ প্ৰতি কোমল হওক।

Mantra 6

उन्मा ममन्द वृषभो मरुत्वान्त्वक्षीयसा वयसा नाधमानम् । घृणीव च्छायामरपा अशीया विवासेयं रुद्रस्य सुम्नम् ॥

মৰুতসহ বৃষভ-শক্তি ৰুদ্ৰে—সংগ্ৰামশীল মোক অধিক বলিষ্ঠ প্ৰাণ-শক্তিৰে উজাই তুলি আনন্দিত কৰক। উষ্ণ আশ্ৰয়ৰ দৰে, অজেয় ছায়া-ময় ৰক্ষা মই লাভ কৰোঁ; আৰু যথোচিত উপাসনাৰে ৰুদ্ৰৰ সুম্ন—কৃপাময় অনুগ্ৰহ—মই জয় কৰোঁ।

Mantra 7

क्व स्य ते रुद्र मृळयाकुर्हस्तो यो अस्ति भेषजो जलाषः । अपभर्ता रपसो दैव्यस्याभी नु मा वृषभ चक्षमीथाः ॥

হে ৰুদ্ৰ, ক’ত আছে তোমাৰ সেই দয়া-প্ৰস্তুত হাত—যি হাত ভেষজ, জলাṣ (শীতল-সান্ত্বনাদায়ক) বাম আনে? হে বৃষভ, তুমি দেৱীয় ৰপস (আঘাত-দাহ) আঁতৰোৱা; এতিয়া মোক ৰক্ষাময় দৃষ্টিৰে চাওক।

Mantra 8

प्र बभ्रवे वृषभाय श्वितीचे महो महीं सुष्टुतिमीरयामि । नमस्या कल्मलीकिनं नमोभिर्गृणीमसि त्वेषं रुद्रस्य नाम ॥

তাম্ৰবৰ্ণ, উজ্জ্বল বৃষভৰ প্ৰতি মই মহৎ, মহিমান্বিত, সু-স্তুতিময় স্তোত্ৰ প্ৰেৰণ কৰোঁ। নমস্কাৰে অন্তৰৰ কল্মষ নাশকক নমো কৰোঁ; আৰু ভক্তিভাৱে ৰুদ্ৰৰ তীক্ষ্ণ নাম গাই-ঘোষণা কৰোঁ।

Mantra 9

स्थिरेभिरङ्गैः पुरुरूप उग्रो बभ्रुः शुक्रेभिः पिपिशे हिरण्यैः । ईशानादस्य भुवनस्य भूरेर्न वा उ योषद्रुद्रादसुर्यम् ॥

দৃঢ় অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গযুক্ত, বহুৰূপী, উগ্ৰ—সেই তাম্ৰবৰ্ণ জনা দীপ্ত স্বৰ্ণে অলংকৃত। এই বিস্তৃত ভুবনৰ অধীশ্বৰ হিচাপে ৰুদ্ৰৰ পৰা ঐশ্বৰ্য-শাসনশক্তি কেহেও ৰোধ কৰিব নোৱাৰে; তেওঁৰ অসুৰীয় প্ৰভাৱৰ সন্মুখত কোনো অন্ধকাৰ টিকি নাথাকে।

Mantra 10

अर्हन्बिभर्षि सायकानि धन्वार्हन्निष्कं यजतं विश्वरूपम् । अर्हन्निदं दयसे विश्वमभ्वं न वा ओजीयो रुद्र त्वदस्ति ॥

অৰ্হন, তুমি শৰ-বাণ আৰু ধনু বহন কৰা; অৰ্হন, তুমি যজ্ঞীয়, বিশ্বৰূপ দীপ্তি-অলংকাৰ ধাৰণ কৰা। অৰ্হন, তুমি এই সমগ্ৰ বিস্তৃত জগতৰ প্ৰতি দয়া প্ৰকাশ কৰা; হে ৰুদ্ৰ, তোমাতকৈ অধিক বলৱান কেহো নাই।

Mantra 11

स्तुहि श्रुतं गर्तसदं युवानं मृगं न भीममुपहत्नुमुग्रम् । मृळा जरित्रे रुद्र स्तवानोऽन्यं ते अस्मन्नि वपन्तु सेनाः ॥

শ্ৰুত—খ্যাত, গৰ্তত অধিষ্ঠিত, যুৱান, মৃগৰ দৰে ভয়ংকৰ, আঘাত কৰি দমন কৰা তীব্ৰ সেইজনক স্তৱ কৰ। হে ৰুদ্ৰ, স্তৱিত হ’লে গায়কৰ প্ৰতি কৃপালু হওঁক; তোমাৰ আক্রমণ-উদ্যোগ আৰু বৈৰী সেনাবাহিনী আমাৰ ওপৰত নহয়, আন ঠাইলৈহে পৰি যাওক।

Mantra 12

कुमारश्चित्पितरं वन्दमानं प्रति नानाम रुद्रोपयन्तम् । भूरेर्दातारं सत्पतिं गृणीषे स्तुतस्त्वं भेषजा रास्यस्मे ॥

শিশুৱেও ওচৰলৈ আহোঁতে পিতাক বন্দনা কৰে; তেনেকৈ ওচৰলৈ আগবঢ়া ৰুদ্ৰক মই নমস্কাৰ কৰোঁ। তোমাক ‘ভূৰিৰ দাতা’—বহুতৰ দানকাৰী, ‘সৎপতি’—সত্যৰ অধিপতি বুলি মই গুণগান কৰোঁ; স্তৱিত তুমি আমাক ভেষজ—চিকিৎসাশক্তি দান কৰা।

Mantra 13

या वो भेषजा मरुतः शुचीनि या शंतमा वृषणो या मयोभु । यानि मनुरवृणीता पिता नस्ता शं च योश्च रुद्रस्य वश्मि ॥

হে মৰুতসকল, তোমালোকৰ যি ভেষজসমূহ—পবিত্ৰ, অতি শান্তিদায়ক, বৃষণসকলৰ, আনন্দ-দায়ক—আছে; যিবোৰ আমাৰ পিতা মনুৱে বাছি লৈছিল, সেই শান্তি আৰু কল্যাণৰ দানসমূহ মই ৰুদ্ৰৰ পৰা বিচাৰোঁ।

Mantra 14

परि णो हेती रुद्रस्य वृज्याः परि त्वेषस्य दुर्मतिर्मही गात् । अव स्थिरा मघवद्भ्यस्तनुष्व मीढ्वस्तोकाय तनयाय मृळ ॥

ৰুদ্ৰৰ হেতি (অস্ত্ৰ)-ক আমাৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া; তীক্ষ্ণজনৰ মহা দুৰ্মতি (অশুভ-ইচ্ছা) আমাৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ যাওক। হে মীঢ্বস্ত (বৰদাতা) ৰুদ্ৰ, দানশীলসকলৰ বাবে দৃঢ় ৰক্ষা বিস্তাৰ কৰা; আমাৰ শিশু আৰু সন্ততিৰ বাবে মৃळ (অনুকম্পা) কৰা।

Mantra 15

एवा बभ्रो वृषभ चेकितान यथा देव न हृणीषे न हंसि । हवनश्रुन्नो रुद्रेह बोधि बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

এৱা, হে বভ্ৰ (তাম্ৰবৰ্ণ) বৃষভ, চেকিতান (সচেতন-জ্ঞানী) দেব, আমাৰ প্ৰতি তেনেকুৱা হওক যেন তুমি ন হৃণীষে (ক্ৰুদ্ধ নহও) ন হংসি (আঘাত নকৰা)। হৱনশ্ৰুৎ (আহ্বান-শ্ৰোতা) হে ৰুদ্ৰ, ইয়াত আমাৰ বাবে বোধি (জাগ্ৰত হও); বিদথে (সভা/যজ্ঞ-সমাবেশত) আমি ব্ৰহদ্ (মহৎ) কথা কওঁ, সুৱীৰাঃ (বীৰ-শক্তিসম্পন্ন) হওঁ।