Sukta 87

Mantra 1

रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीॠतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः ॥

Si Varuṇa ay nagtaguyod ng mga landas para sa Araw; kanyang itinakda ang mga baha ng mga ilog na tumatakbo patungo sa karagatan. Tulad ng isang pagpapakawalan na minsang nakawala, kanyang ginawa ang mga dumadaloy na tubig na gumalaw sa linya ng ṛta; kanyang binuo ang malalaking parang ng lupa para sa mga araw, kaya ang buhay ay maaaring magpatuloy sa maayos na kalawakan.

Mantra 2

आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् । अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि ॥

O Varuṇa, ang iyong sarili bilang Hininga ng Buhay ay nagpapanibago sa mga kalagitnaang mundo; tulad ng isang mabilis, gumagalaw na kapangyarihan siya ay nagmamadali para sa paglago ng aming panloob na pastulan. Sa loob ng dalawang malawak na mundo, Lupa at Langit, ay nakalagay ang lahat ng iyong minamahal na tahanan, mga plano ng maayos na pagkakataon kung saan ang kaluluwa ay maaaring tumahan.

Mantra 3

परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके । ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म ॥

Sa palibot, ang mga tagapagmasid ni Varuṇa, ang pinakamapagmasid, ay nakikita ang dalawang mundo sa kanilang magandang kaayusan. Ang mga pantas na puno ng ṛta, matalino sa sakripisyo at liwanag sa pagkilala, ay nagtutulak sa loob namin ang inspiradong pag-iisip patungo sa Katotohanan.

Mantra 4

उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति । विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन् ॥

Nagsalita sa akin si Varuna, sa naghahanap ng malinaw na katalinuhan: 'Ang banal na Baka ay nagdadala ng tatlong pitong pangalan.' Naalam niya ang lihim ng hakbang ng Salita, ngunit hindi niya ito ibinunyag nang hayagan, tinuturuan ang mangungulitaw para sa mga panahon, para sa ibabaying pampang ng pag-unawa.

Mantra 5

तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः । गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम् ॥

Tatlong langit ang inilagay sa loob ng pagkaing ito, at tatlong lupa bilang mataas na pundasyon, anim na anyo ng mga mundo. Si Haring Varuna, ang manlilinang ng liwanag, ay gumawa sa langit ng isang gintuang duyan na umaugoy para sa kagalakan ng kagandahang-loob ng kaluluwa.

Mantra 6

अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् । गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा ॥

Tumayo si Varuna sa ibabaw ng dakilang ilog na parang langit mismo, parang isang puting patak ng liwanag, isang makapangyarihang gumagalaw na titig. Malalim ang kanyang pananalita; sinusukat niya ang mga kalagitnaang mundo. Sa isang tiyak at malayong kapangyarihan, siya ang hari ng pagkakataong ito, nagbabantay sa katotohanan ng mga bagay.

Mantra 7

यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः । अनु व्रतान्यदितेॠधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

Siya na maaaring magpakita ng awa kahit sa maysala, nawa ay kami, O Varuna, ay mapalaya sa pagkakasala. Sa pagsunod sa mga batas ni Aditi, sa pagkakasundo sa kalawakan, inyong bantayan kami palagi ng mga kalagayan ng kagalingan at matuwid na paglalakbay.