Sukta 86

Mantra 1

धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥

Sa kadakilaan Niya, ang matatag na kapangyarihan ng kabatiran ay ginigising, siya na nagtatag nang matibay maging ang dalawang malawak na mundo. Itinulak niya ang mataas at malawak na langit; kinalat niya ang dobleng upuan ng mga bituin at ang pundasyon ng lupa, na nagtatatag ng maayos na lawak kung saan ang kamalayan ay maaaring lumago.

Mantra 2

उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम् ॥

At ako ay nakikipag-usap sa aking sariling pagkakataon tungkol dito: kailan ako papasok sa iyong loob, O Varuṇa? Anong alay ko ang tatanggapin nang walang pagkadismaya? Kailan, na may mapagpalang isip, ko masisilayan ang iyong habag, ang iyong pagpapagaling na kalayaan sa aking puso?

Mantra 3

पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते ॥

Ako ay nagtatanong tungkol sa kasalanan, O Varuṇa, na nagnanais na masdan ito nang malinaw; ako ay lumalapit upang tanungin ang nakakaalam. Kahit ang mga pantas ay nagsasabi sa akin ng pareho: 'Ang Varuṇa na ito ay talagang nagalit sa iyo', na tila ang batas sa loob ay tumalikod sa aking kasalukuyang kalagayan.

Mantra 4

किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम् ॥

Ano ang dakilang pagkakasala, O Varuṇa, na iyong sasaktan ang iyong mang-aawit, ang iyong katabi? Sabihin mo sa akin iyon, O mahirap saktan, O may sariling batas; ako ay dumarating nang mabilis sa iyo na may paggalang, na hinahanap na ang tali ng pagkakamali ay kalagan ng katotohanan.

Mantra 5

अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥

Kalagan kami mula sa mga pagbaluktot ng mga ninuno at sa mga pagkakamali na aming ginawa sa aming katawang kalikasan. O Hari, bitawan ang naghahanap na naligaw, tulad ng isa na kumain sa kawan ng iba; kalagan si Vasiṣṭha mula sa taling lubid, tulad ng isang guya na pinapaya mula sa kanyang tali.

Mantra 6

न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता ॥

Hindi ito tunay na aking sariling tamang pagkilala, O Varuṇa, ni isang matatag na paghawak; ito ay paglalasing, galit na nagtutulak sa takot, ito ay kawalan ng kamalayan. Ang nakatatanda ay maaaring mahulog sa kalagayan ng nakababata; kahit ang pagtulog ay maaaring maging tagapagpaalala ng kasinungalingan, may mga puwersa sa atin na yumuyuko sa kalooban palayo sa tama.

Mantra 7

अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥

Pahintulutan akong maging angkop, tulad ng isang lingkod sa mapagbigay na nagkakaloob; ako, na walang kasalanan, ay gagawa para sa kapangyarihang banal na umiikot at gumagalaw ng lahat. Ang marangal na diyos ay nagpapabago sa mga hindi nakakaalam; ang mas nakakakita na makata ay nagtutulak sa masugaling naghahanap patungo sa yaman ng kapunuan.

Mantra 8

अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

Ang awiting ito, O Varuṇa, na may sariling batas, ay nakalagay sa loob ng puso para sa iyo. Magkaroon ng kapayapaan para sa amin sa aming ligtas na tahanan at kapayapaan sa aming pagkakaisa at pagsisikap; bantayan mo kami palagi ng mga kalagayan ng kagalingan at tamang paglalakbay.