
Si Rohita, Sūrya bilang kosmikong soberano: kosmogonyang solar na pinagsama sa royal na kapangyarihan, proteksyon, at parusang katarungan. Kosmikong pagkakasunod-sunod: pagtatatag ng Langit at Lupa, pagpapanatili ng ṛta. Royal na ideolohiya: tagumpay, yaman sa baka, lehitimidad, at kataas-taasan. Apotropaikong solar na sinag: pagpapalayas sa mga panganib na ipinanganak sa gabi. Proteksyon sa brahmin at sakral na batas: parusa sa pagpanakit sa mga pantas. Monoteistikong istilong pagkakakilanlan ng iisang Kapangyarihan sa maraming diyos (Agni, Sūrya, Yama, Indra, at iba pa). Para sa paghahari at pampublikong seguridad, proteksyon sa sorcery/magnanakak/teror sa gabi, pagbabalik ng kalusugan at kalinawan sa pamamagitan ng solar na kapangyarihan, at pagprotekta sa brahminikal na kabanalan at kaayusang panlipunan.
Ang AV 13.1 ay isang dakilang Rohita-hymn na nagsasama ng cosmogony sa royal ideology: ang makinang solar power ay pinupuri bilang axis kung saan ang Langit at Lupa ay nakalagay, at bilang pinagmulan ng tagumpay, yaman, baka, at consolidated gain. Sa pamamagitan ng pagkukuwento ng maraming "births" ni Rohita at kanyang papel bilang navel at stabilizer ng mundo, ang hymn ay nagpapabanal sa centrality ng patron/king, na ginagawang ang sovereignty ay tila isang cosmic fact sa halip na isang human arrangement.
Ang AV 13.2 ay isang Sūrya-sūkta na ginagawang pampagaling at proteksiyon ang sinag ng Araw na nakikita ang lahat: ang nagkukubli sa gabi, mga ahente ng sakit, mga magnanakaw, at masamang salamangka, ay pinaaalis habang umuurong ang kadiliman. Pinupuri rin ng himno ang "kadakilaan" ni Sūrya/Āditya upang patatagin ang sigla, katayuan sa lipunan, at mapalad na kaayusan sa pamamagitan ng regular na kosmikong ikot ng araw at gabi.
Ang Atharvaveda 13.3 ay isang himnong nagpaparusa at nagpoprotekta na itinatampok ang paggawa ng pinsala sa isang marunong na Brahmin bilang isang kosmikong krimen laban sa galit na awtoridad ng Manlilikha-Araw, at tinatawag si Rohita upang isagawa ang pagganti. Sa pamamagitan ng mga umuulit na talata ("pakitakotin siya... pakahinayan siya... pakawalan ang mga tali"), ginagawa nitong legal-ritual na pagpapatupad ang kosmolohikal na soberanya (pantakip sa mundo, gulong ng panahon, lagpas-lagpas na hakbang) na nagtatali at nagpapababa sa mananakit sa brahma.
Ang AVŚ 13.4 ay isang litanya ng kosmikong soberanya na nagkikilala sa iisang saklaw na Kapangyarihan sa maraming diyos, si Agni, Sūrya, Yama, Mahendra (Indra) at mga kaugnay na anyo tulad nina Aryaman, Varuṇa, Rudra, Mahādeva. Ang paulit-ulit nitong refrain tungkol sa sinag at langit ay nagpapakita sa diyos bilang isang pumapalibot, nagpapatatag na presensya na pumupuno sa kalawakan at, sa pagpapalawak, nagpapanatili sa kaharian: kasaganaan, kaayusan, at proteksyon laban sa mga mapanghimasok na puwersa. Ang lakas ng himno ay nasa ganap na pagkakakilanlan ("siya ay...") kasama ang imahen ng pagpapalibot (mga sinag bilang gapos), na lumilikha ng isang maharlikang-kosmikong apotropeikong kalasag.