Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (specific r̥ṣi attribution varies by anukramaṇī for this section; commonly treated as anonymous/collective in late books)
Devata: Composite sovereignty: Agni–Sūrya–Yama–Mahendra (Indra) as a single power
Chandas: Anuṣṭubh (with refrain-like cadence in pāda 2)
Ang AVŚ 13.4 ay isang litanya ng kosmikong soberanya na nagkikilala sa iisang saklaw na Kapangyarihan sa maraming diyos, si Agni, Sūrya, Yama, Mahendra (Indra) at mga kaugnay na anyo tulad nina Aryaman, Varuṇa, Rudra, Mahādeva. Ang paulit-ulit nitong refrain tungkol sa sinag at langit ay nagpapakita sa diyos bilang isang pumapalibot, nagpapatatag na presensya na pumupuno sa kalawakan at, sa pagpapalawak, nagpapanatili sa kaharian: kasaganaan, kaayusan, at proteksyon laban sa mga mapanghimasok na puwersa. Ang lakas ng himno ay nasa ganap na pagkakakilanlan ("siya ay...") kasama ang imahen ng pagpapalibot (mga sinag bilang gapos), na lumilikha ng isang maharlikang-kosmikong apotropeikong kalasag.
Mantra 1
अध्यात्मम्। स ए॑ति सवि॒ता स्वऽर्दि॒वस्पृ॒ष्ठेऽव॒चाक॑शत्
Sa kalooban, siya ay gumagalaw: si Savitar ay sumusulong; sa likod ng liwanag ng langit ay siya nagningning.
Mantra 2
र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Sa mga sinag ang kalawakan ay dinadala at puno: ang dakilang Indra ay sumusulong, na nakapalibot sa paligid.
Mantra 3
स धा॒ता स वि॑ध॒र्ता स वा॒युर्नभ॒ उच्छ्रि॑तम्। र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Siya ang Tagapagtakda, siya ang Tagapanghawak; siya si Vayu, ang kalawakan ay itinataas. Sa mga sinag ang kalawakan ay dinadala at puno: ang dakilang Indra ay sumusulong, na nakapalibot sa paligid.
Mantra 4
सोऽर्य॒मा स वरु॑णः॒ स रु॒द्रः स म॑हादे॒वः। र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Siya ay si Aryaman, siya ay si Varuna; siya ay si Rudra, siya ang Dakilang Diyos. Sa mga sinag, ang kalawakan ay dinadala at pinupuno: ang dakilang Indra ay naglalakad, na pinalilibutan sa lahat ng dako.
Mantra 5
सो अ॒ग्निः स उ॒ सूर्यः॒ स उ॑ ए॒व म॑हाय॒मः। र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Siya ay Agni; siya, tunay nga, ay Surya; siya nga ay dakilang Yama. Sa pamamagitan ng mga sinag ang kalawakan ay dinadala at pinupuno: ang dakilang Indra ay dumarating, na pinalilibotan sa paligid.
Mantra 6
तं व॒त्सा उप॑ तिष्ठ॒न्त्येक॑शीर्षाणो यु॒ता दश॑ । र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Sa kanya ang mga baka ay lumalapit at nakatayo - sampu, sa takbo, na may iisang ulo. Sa pamamagitan ng mga sinag ang kalawakan ay dinadala at pinupuno: ang dakilang Indra ay dumarating, na pinalilibotan sa paligid.
Mantra 7
प॒श्चात् प्राञ्च॒ आ त॑न्वन्ति॒ यदु॒देति॒ वि भा॑सति । र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Mula sa likuran patungo sa unahan sila ay lumalawak, kapag siya ay bumabangon at nagkakintab nang malawakan. Sa pamamagitan ng mga sinag ang kalawakan ay dinadala at pinupuno: ang dakilang Indra ay dumarating, na pinalilibotan sa paligid.
Mantra 8
तस्यै॒ष मारु॑तो ग॒णः स ए॑ति शि॒क्याकृ॑तः
Sa kanya ang tropang Marut ay narito: ito ay dumarating, na ginawa na parang isang nakabitin na lambat.
Mantra 9
र॒श्मिभि॒र्नभ॒ आभृ॑तं महे॒न्द्र ए॒त्यावृ॑तः
Sa pamamagitan ng mga sinag, ang kalawakan ay dinadala at pinuno: ang dakilang Indra ay dumarating, na pinalilibutan sa lahat ng dako.
Mantra 10
तस्ये॒मे नव॒ कोशा॑ विष्ट॒म्भा न॑व॒धा हि॒ताः
Sa kanya ang mga siyam na balat na ito; siyam na beses ang mga suhay na nakatayo nang matibay sa kanilang mga lugar.
Mantra 11
स प्र॒जाभ्यो॒ वि प॑श्यति॒ यच्च॑ प्रा॒णति॒ यच्च॒ न
Para sa lahat ng kanyang mga nilikha ay tumitingin siya sa paligid, na nakikilala kung ano ang humihinga at kung ano ang hindi humihinga.
Mantra 12
तमि॒दं निग॑तं॒ सहः॒ स ए॒ष एक॑ एक॒वृदेक॑ ए॒व
Ang lakas na ito ay pumasok dito sa lahat; siya - itong mismong isa - ay Isa, ang Nag-iisang Nangako, Isa lamang talaga.
Mantra 13
ए॒ते अ॑स्मिन् दे॒वा ए॑क॒वृतो॑ भवन्ति
Sa kanya ang mga Diyos na ito ay nagiging iisa sa pagsunod, na nagkakaisa sa ilalim ng iisang batas.
It proclaims that one sovereign divine power appears as many gods (Agni, Sūrya, Yama, Indra and others) and uses the image of sun-rays filling the sky to create an all-round protective enclosure for prosperity and order.
Rays function like binding, protective ‘bands’ that leave no opening for harm, while the firmament is the total ritual-cosmic field being ‘filled’—a way of saying protection and authority pervade everything.
Traditionally it suits prosperity-and-protection rites for a community or ruler: recited at dawn/midday, with purification, optional fire, and an encircling action or protective cord to mirror the hymn’s theme of being ‘encompassed round about.’
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.