Sukta 108

Mantra 1

पवस्व मधुमत्तम इन्द्राय सोम क्रतुवित्तमो मदः । महि द्युक्षतमो मदः ॥

จงไหลออกมาเถิด โสมะ (Soma) ผู้หวานดุจน้ำผึ้งยิ่งนัก เพื่ออินทรา (Indra)—เป็นความปีติเมามัน (mada) อันอุดมด้วยเจตจำนงและญาณทัศนะ เป็นความปีติอันยิ่งใหญ่ เป็นความปีติที่ส่องประกายเรืองรองที่สุด

Mantra 2

यस्य ते पीत्वा वृषभो वृषायतेऽस्य पीता स्वर्विदः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमीदिषोऽच्छा वाजं नैतशः ॥

ผู้ใดดื่มท่านแล้ว ย่อมฮึกเหิมดุจโคผู้เป็นพลัง; ด้วยการดื่มของท่าน เขาเป็นผู้ค้นพบสวรฺ(svar แดนสว่างแห่งสุริยะ). ผู้นั้นผู้มีปัญญาแจ่มชัด ก้าวรุดไปสู่แรงดลใจคืออิษะ(iṣa) และสู่ความบริบูรณ์คือวาชะ(vāja) ดุจเอทศะ(Etaśa)ผู้ว่องไว.

Mantra 3

त्वं ह्यङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः । अमृतत्वाय घोषयः ॥

แท้จริง โอ้ปวะมานะ(Pavamāna)ผู้เป็นทิพย์ ผู้สว่างไสวที่สุด ท่านประกาศก้องถึงบรรดา ‘การบังเกิด/การเป็นไป’ (janīmāni) อันนำไปสู่อมฤตत्वะ(amṛtatva ความไม่ตาย).

Mantra 4

येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे । देवानां सुम्ने अमृतस्य चारुणो येन श्रवांस्यानशुः ॥

ด้วยท่าน นวคฺวะ(Navagva)และทัธยันจ์(Dadhyañc)ถูกเปิดเผย—หลุดพ้นจากสิ่งปกคลุม; ด้วยท่าน เหล่าวิปรา(viprā ฤๅษีผู้รู้)บรรลุถึงขอบเขตที่เอื้อมได้. ในพระกรุณาอันงามของเทพทั้งหลาย(sumna) ในความรื่นรมย์อันน่ารัก(chāru)แห่งอมฤตะ(amṛta) ด้วยท่านพวกเขาชนะได้ซึ่งศรวางสิ(śravāṃsi) คือเกียรติยศอันเลื่องลือ.

Mantra 5

एष स्य धारया सुतोऽव्यो वारेभिः पवते मदिन्तमः । क्रीळन्नूर्मिरपामिव ॥

ผู้นี้เมื่อถูกคั้นแล้ว ย่อมไหลไปตามธารของตน ผ่านเครื่องกรองขนแกะ พร้อมด้วยสายน้ำทั้งหลาย เป็นผู้ทำให้ปีติเมามายยิ่งนัก—เล่นเริงดุจคลื่นแห่งน้ำนั้น.

Mantra 6

य उस्रिया अप्या अन्तरश्मनो निर्गा अकृन्तदोजसा । अभि व्रजं तत्निषे गव्यमश्व्यं वर्मीव धृष्णवा रुज ॥

ผู้นั้นด้วยกำลังแห่งฤทธิ์ของตน ย่อมสกัดและปลดปล่อยรัศมีแห่งแสงที่ซ่อนเร้น และโคภายใน ออกจากศิลาแห่งการกีดขวาง; เขาแผ่ขยายคอกอันสว่างไสวแห่งความอุดม—มั่งด้วยแสงและพลังอันรวดเร็ว—และดุจท่อนไม้กระแทกของผู้กล้า ย่อมทลายเครื่องปิดกั้นที่ต้านทาน.

Mantra 7

आ सोता परि षिञ्चताश्वं न स्तोममप्तुरं रजस्तुरम् । वनक्रक्षमुदप्रुतम् ॥

โอผู้คั้นทั้งหลาย จงรินให้ทั่วรอบ—กระแสสรรเสริญนี้ดุจม้า—ชำนาญในการข้ามสายน้ำ พุ่งผ่านแดนกลาง ทะลวงพงพุ่มแห่งภาวะ และกระโจนขึ้นเหนือท่วมท้นเบื้องล่าง.

Mantra 8

सहस्रधारं वृषभं पयोवृधं प्रियं देवाय जन्मने । ऋतेन य ऋतजातो विवावृधे राजा देव ऋतं बृहत् ॥

โคอุสุภะผู้มีธารานับพัน ผู้เพิ่มพูน “น้ำนม” (páyas) อันหล่อเลี้ยง ผู้เป็นที่รักแห่งการบังเกิดอันเป็นทิพย์—ผู้ซึ่งเกิดจาก ṛta (สัจธรรม/ระเบียบจักรวาล) และเติบโตด้วย ṛta ย่อมเป็นเทพผู้ทรงราชา: คือ ṛta อันไพศาลยิ่งนั้นเอง.

Mantra 9

अभि द्युम्नं बृहद्यश इषस्पते दिदीहि देव देवयुः । वि कोशं मध्यमं युव ॥

จงส่องประกายสู่รัศมีอันยิ่งใหญ่และเกียรติอันกว้างไกล โอ้เจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์; จงลุกโพลง โอ้เทพ ผู้เป็นที่ปรารถนาของผู้แสวงหาเทพ; และจงเปิดคลังกลางภายในเราให้กว้างไกล.

Mantra 10

आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपां जिन्वा गविष्टये धियः ॥

จงเป็นผู้พึงกล่าวได้และปรากฏชัด โอ้ผู้ชำนาญยิ่ง; ผู้ถูกคั้นในถ้วย (cámū) ทั้งหลาย—ดุจเปลวไฟผู้แบกพา ดุจเจ้าแห่งหมู่ชน. จงชำระตนให้เป็นฝนแห่งฟ้า ให้เป็นกระแสอันเที่ยงธรรมของสายน้ำ; และจงเร้า dhī (ปัญญาญาณ/ความคิดศักดิ์สิทธิ์) ของเรา เพื่อชัยชนะเหนือรัศมีแห่งแสง.

Mantra 11

एतमु त्यं मदच्युतं सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहुः । विश्वा वसूनि बिभ्रतम् ॥

เขาทั้งหลายรีดเอาพระองค์นี้จากสวรรค์—โคอุสุภะผู้มีธาราพันสาย หยดทิพยเมามายพรั่งพรู ผู้ทรงไว้ซึ่งทรัพย์ทั้งปวง.

Mantra 12

वृषा वि जज्ञे जनयन्नमर्त्यः प्रतपञ्ज्योतिषा तमः । स सुष्टुतः कविभिर्निर्णिजं दधे त्रिधात्वस्य दंससा ॥

โคอุสุภะบังเกิดขึ้น—ผู้เป็นอมตะผู้ก่อกำเนิด; ด้วยรัศมีของตนย่อมแผดเผาความมืดให้มลาย. เมื่อได้รับสรรเสริญอย่างงามจากกวีฤๅษี เขาย่อมห่มฉลองพระองค์อันเรืองรอง ด้วยศิลป์แห่งพลังสามประการของตน.

Mantra 13

स सुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इळानाम् । सोमो यः सुक्षितीनाम् ॥

พระองค์ทรงมีเพื่อผู้คั้น: ผู้ประทานทรัพย์อันเป็นแก่นสาร ผู้พาความอุดมมาสู่ ผู้เป็นผู้นำแห่งอิฬา (Iḷā) คือเครื่องบูชาอันสว่างไสว; โสมะผู้สถาปนาให้ดำรงในที่พำนักอันดีและมั่นคง.

Mantra 14

यस्य न इन्द्रः पिबाद्यस्य मरुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरुणा करामह एन्द्रमवसे महे ॥

ผู้ซึ่งอินทระเสวย ผู้ซึ่งหมู่มรุตเสวย ผู้ซึ่งอริยมันและภคะก็ร่วมเสวย—ด้วยผู้นั้นเอง เราจัดเตรียมมิตรและวรุณะ; ด้วยโสมะนั้น ขอให้เราเข้าใกล้อินทระเพื่อการคุ้มครองอันยิ่งใหญ่.

Mantra 15

इन्द्राय सोम पातवे नृभिर्यतः स्वायुधो मदिन्तमः । पवस्व मधुमत्तमः ॥

เพื่อให้อินทระเสวย โสมะเอ๋ย ผู้ถูกผู้แสวงหาทั้งหลายเร่งเร้า—ผู้มีอาวุธในตน ผู้มึนเมายิ่งที่สุด—จงชำระตนให้บริสุทธิ์ จงเป็นผู้หวานดุจน้ำผึ้งยิ่งที่สุดในความรื่นรมย์.

Mantra 16

इन्द्रस्य हार्दि सोमधानमा विश समुद्रमिव सिन्धवः । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे दिवो विष्टम्भ उत्तमः ॥

โสมะเอ๋ย จงเข้าสู่หทัยของอินทระ เป็นที่สถาปนาแห่งความรื่นรมย์; ดุจสายน้ำทั้งหลายไหลสู่มหาสมุทร. เมื่อเป็นที่โปรดปรานของมิตร วรุณะ และวายุแล้ว จงเป็นหลักค้ำจุนสูงสุดแห่งฟ้าสวรรค์ภายในเรา.