
Sukta 7.64
Vasiṣṭha
Mitra–Varuṇa with Aryaman (Ādityas)
Triṣṭubh
บทสวดตรีษฏุภ ๕ บทของวสิษฐะนี้อัญเชิญมิตร–วรุณะพร้อมด้วยอริยมัน ในฐานะอาทิตยะผู้ทรงค้ำจุนฤตะ (ระเบียบจักรวาลและศีลธรรม) ทั่วสวรรค์ อากาศกลาง และแผ่นดิน บทสวดวอนให้มหาอำนาจผู้เป็นใหญ่เหล่านี้ทรงรับเครื่องบูชา ทรงนำผู้บูชาไปตาม “หนทางที่บรรลุผลยิ่ง” ขับไล่ความเป็นปฏิปักษ์ และประทานสวัสดิ (ความผาสุก) อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งเสริมกำลังธิ (ความคิดดลใจ) ให้มุ่งสู่เป้าหมายที่ปรารถนา
Mantra 1
दिवि क्षयन्ता रजसः पृथिव्यां प्र वां घृतस्य निर्णिजो ददीरन् । हव्यं नो मित्रो अर्यमा सुजातो राजा सुक्षत्रो वरुणो जुषन्त ॥
ท่านทั้งสองสถิตในสวรรค์และบนแผ่นดิน เคลื่อนไปในแดนกลางระหว่างโลกทั้งหลาย; ท่านได้ฉีกเปิดอาภรณ์อันส่องประกายแห่งแสงอันใสบริสุทธิ์. ขอให้มิตระและอริยมัน ผู้บังเกิดดี พร้อมทั้งวรุณะราชา ผู้มีอำนาจปกครองอันประเสริฐ พึงยินดีในเครื่องบูชาของเรา; ขอให้ฤทธานุภาพแห่งอธิปไตยรับไว้ และสถาปนา ṛta (ระเบียบอันเที่ยงธรรมแห่งจักรวาล) ในเรา.
Mantra 2
आ राजाना मह ऋतस्य गोपा सिन्धुपती क्षत्रिया यातमर्वाक् । इळां नो मित्रावरुणोत वृष्टिमव दिव इन्वतं जीरदानू ॥
ขอเสด็จมาเถิด โอ้ราชาทั้งสอง ผู้พิทักษ์ยิ่งใหญ่แห่ง ṛta ผู้เป็นเจ้าแห่งกระแสอันไหลริน ผู้ทรงอำนาจกษัตริย์—จงมาสู่เราใกล้ ๆ. โอมิตระและวรุณะ โปรดประทานแก่เรา iḷā (แรงดลใจอันหล่อเลี้ยง) และโปรดประทานฝนจากสวรรค์ด้วยเถิด; ผู้ให้ทานอันยืนยาวทั้งหลาย ขอให้น้ำเบื้องบนหลั่งลงสู่ชีวิตของเรา.
Mantra 3
मित्रस्तन्नो वरुणो देवो अर्यः प्र साधिष्ठेभिः पथिभिर्नयन्तु । ब्रवद्यथा न आदरिः सुदास इषा मदेम सह देवगोपाः ॥
ขอมิตระและวรุณะ—ฤทธาแห่งอริยะอันเป็นเทพ—จงนำเราด้วยหนทางอันสำเร็จยิ่งให้ก้าวไปข้างหน้า. ขอให้ถ้อยคำนี้ถูกกล่าวไว้ เพื่อศัตรูจะมิอาจเข้าถึงเรา; ขอให้เราชื่นบานในพลังแห่งการหล่อเลี้ยงและการเพิ่มพูน โดยมีเทพทั้งหลายคุ้มครอง.
Mantra 4
यो वां गर्तं मनसा तक्षदेतमूर्ध्वां धीतिं कृणवद्धारयच्च । उक्षेथां मित्रावरुणा घृतेन ता राजाना सुक्षितीस्तर्पयेथाम् ॥
ผู้ใดได้สลักสร้างที่ประทับนี้เพื่อท่านทั้งสองด้วยใจ และทำให้ความคิดยกสูงขึ้นแล้วทรงไว้ให้มั่น—ขอมิตรและวรุณะโปรยรดเขาด้วยความสว่างแห่งฆฤตะ (ghṛta) อันใสกระจ่าง; โอ้กษัตริย์ทั้งสอง โปรดให้ที่พำนักอันดีงาม (su-kṣití) อิ่มเอมและเจริญงอกงามเถิด
Mantra 5
एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
วรุณะและมิตรเอ๋ย บทสรรเสริญแห่งการยืนยันนี้ข้าพเจ้าถวายแด่ท่าน—ข้าพเจ้านำมันมาข้างหน้า ดุจโสมะ (Soma) อันสุกใสที่คั้นเพื่อวายุ (Vāyu). โอ้พลังแห่งความอุดมสมบูรณ์ โปรดรับเอาความคิดของเราที่มุ่งสู่สิ่งปรารถนา; และขอท่านทั้งหลายคุ้มครองเราตลอดกาลด้วยสวัสดิ (svastí) คือภาวะแห่งความผาสุก
The hymn primarily praises Mitra and Varuṇa, paired Ādityas who uphold cosmic and moral order, and it also invokes Aryaman as a noble Āditya linked with rightful companionship and social harmony.
It asks them to accept the offering, guide the worshipper forward on the best paths, keep enemies and harm away, strengthen inspired thought, and grant continual svasti (well-being).
Mitra–Varuṇa are Vedic guardians of ṛta—truth, law, and proper order—so the hymn naturally frames life as a journey that succeeds when guided by their most effective paths and protected from disorder.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.