Sukta 64

Mantra 1

दिवि क्षयन्ता रजसः पृथिव्यां प्र वां घृतस्य निर्णिजो ददीरन् । हव्यं नो मित्रो अर्यमा सुजातो राजा सुक्षत्रो वरुणो जुषन्त ॥

ଦିବିରେ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସି, ରଜସ୍‌ (ମଧ୍ୟଲୋକ) ମଧ୍ୟରେ ବିହରି, ତୁମେ ଘୃତସମ ତେଜର ଦୀପ୍ତ ବସ୍ତ୍ର-ଛଟାକୁ ଫାଡ଼ି ଖୋଲିଦେଇଛ। ଆମ ହବ୍ୟକୁ ସୁଜାତ ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା, ଏବଂ ସୁକ୍ଷତ୍ର—ଉତ୍ତମ ଅଧିକାରବାନ—ରାଜା ବରୁଣ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ସେହି ଅଧିପତି ଶକ୍ତିମାନେ ଆମ ଭିତରେ ଋତ (ସତ୍ୟ-କ୍ରମ)କୁ ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 2

आ राजाना मह ऋतस्य गोपा सिन्धुपती क्षत्रिया यातमर्वाक् । इळां नो मित्रावरुणोत वृष्टिमव दिव इन्वतं जीरदानू ॥

ହେ ଦୁଇ ରାଜା, ଋତର ମହା ଗୋପା, ସିନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ—ଶାସନଶକ୍ତିବାନ—ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ଆମକୁ ଇଳା (ପୋଷକ ପ୍ରେରଣା) ଓ ଦିବ୍ୟ ବୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଦିଅ, ହେ ଜୀରଦାନୂ—ଦୀର୍ଘକାଳ ଦାନଦାତା; ଉପର ଜଳମାନେ ଆମ ଜୀବନକୁ ଅବତରୁନ୍ତୁ।

Mantra 3

मित्रस्तन्नो वरुणो देवो अर्यः प्र साधिष्ठेभिः पथिभिर्नयन्तु । ब्रवद्यथा न आदरिः सुदास इषा मदेम सह देवगोपाः ॥

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ—ଦିବ୍ୟ ଅର୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ—ଆମକୁ ସର୍ବାଧିକ ସିଦ୍ଧିଦାୟକ ପଥମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ଏମିତି ବଚନ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉ: କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଆମ ପାଖକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ; ଦେବଗୋପାଃ—ଦେବମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ—ଆମେ ଇଷା (ପୋଷଣ-ବଳ)ରେ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା।

Mantra 4

यो वां गर्तं मनसा तक्षदेतमूर्ध्वां धीतिं कृणवद्धारयच्च । उक्षेथां मित्रावरुणा घृतेन ता राजाना सुक्षितीस्तर्पयेथाम् ॥

ଯେ କେହି ମନସା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆସନ (ଗର୍ତ) ଗଢ଼ିଛି, ଏବଂ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠୁଥିବା ଧୀ (ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତନ)କୁ ଉନ୍ନତ କରି ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛି—ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ତୁମେ ତାକୁ ଘୃତ (ଘି/ପ୍ରକାଶମୟ ତେଜ)ରେ ସିଞ୍ଚ। ହେ ଦୁଇ ରାଜା, ସୁକ୍ଷିତି—ଶୁଭ ନିବାସ ଓ ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥା—କୁ ତୃପ୍ତ କରି ପୋଷଣ କର।

Mantra 5

एष स्तोमो वरुण मित्र तुभ्यं सोमः शुक्रो न वायवेऽयामि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଏହି ସ୍ତୋମକୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ବାୟୁ ପାଇଁ ପିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପରି ମୁଁ ଏହାକୁ ଆଗକୁ ଆଣୁଛି। ଇଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଖୋଜୁଥିବା ଆମ ଧିୟଃ (ଅନ୍ତଃପ୍ରେରଣା/ଚିନ୍ତା)କୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ପୁରନ୍ଧି-ଶକ୍ତିମାନେ (ସମୃଦ୍ଧିଦାୟିନୀମାନେ); ଏବଂ ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ—କଲ୍ୟାଣର ଅବସ୍ଥାମାନେ ଦ୍ୱାରା—ରକ୍ଷା କର।