Sukta 36

Mantra 1

सत्रा मदासस्तव विश्वजन्याः सत्रा रायोऽध ये पार्थिवासः । सत्रा वाजानामभवो विभक्ता यद्देवेषु धारयथा असुर्यम् ॥

ความปีติอันเมามาย (मद) ของพระองค์ย่อมเป็นสากลเสมอ ครอบคลุมสรรพชน; และทรัพย์สมบัติของพระองค์ก็มาแก่ผู้ยืนอยู่บนแผ่นดินเสมอ. พระองค์ทรงเป็นผู้แจกจ่ายความบริบูรณ์ (वाज) อยู่เสมอ เมื่อพระองค์ทรงค้ำจุนไว้ท่ามกลางเหล่าเทพ “อสุริยะ” (असुर्यम्)—เดชอำนาจแห่งความเป็นเจ้าแห่งสัจจะ.

Mantra 2

अनु प्र येजे जन ओजो अस्य सत्रा दधिरे अनु वीर्याय । स्यूमगृभे दुधयेऽर्वते च क्रतुं वृञ्जन्त्यपि वृत्रहत्ये ॥

มนุษย์ทั้งหลายติดตามและบูชาพลังอำนาจของท่าน; เขาทั้งหลายตั้งมั่นสืบตามพลังวีรบุรุษของท่านอย่างไม่หยุดยั้ง. เพื่อการกอบกุมแห่งความเพิ่มพูน เพื่อการหลั่งให้แห่งผลอุดม และเพื่อม้าแห่งความก้าวหน้า เขาทั้งหลายเลือก “กรตุ”(krátu—เจตจำนงและญาณหยั่งถูกต้อง) แม้เพื่อการสังหารวฤตระ(vṛtra) ผู้ปกปิดกั้น.

Mantra 3

तं सध्रीचीरूतयो वृष्ण्यानि पौंस्यानि नियुतः सश्चुरिन्द्रम् । समुद्रं न सिन्धव उक्थशुष्मा उरुव्यचसं गिर आ विशन्ति ॥

ต่ออินทรองค์นั้น ความช่วยเหลืออันประสานพร้อมและพลังอันองอาจ—ฤทธิ์แห่งบุรุษ—ย่อมรวมหมู่และแนบสนิท. ดุจสายน้ำทั้งหลายไหลสู่มหาสมุทร ฉันนั้นบทสรรเสริญอันมีกำลังแห่งสโตตรย่อมเข้าสู่ผู้แผ่ไพศาลทั่วทิศ.

Mantra 4

स रायस्खामुप सृजा गृणानः पुरुश्चन्द्रस्य त्वमिन्द्र वस्वः । पतिर्बभूथासमो जनानामेको विश्वस्य भुवनस्य राजा ॥

โอ้ อินทรา เมื่อเราขับสรรเสริญท่าน ขอจงปลดปล่อยฟากฟ้าแห่งทรัพย์สมบัติลงมาสู่เรา; เพราะท่านคือเจ้าแห่งรัศมีอันมากมาย. ท่านได้เป็นนายผู้หาที่เสมอมิได้ของหมู่ชน เป็นราชาองค์เดียวแห่งโลกทั้งปวงอันกำลังบังเกิดเป็น.

Mantra 5

स तु श्रुधि श्रुत्या यो दुवोयुर्द्यौर्न भूमाभि रायो अर्यः । असो यथा नः शवसा चकानो युगेयुगे वयसा चेकितानः ॥

ขอพระองค์ทรงสดับด้วยการสดับของพระองค์—ผู้ปรารถนาเครื่องบูชาของพวกเราเถิด; ขอทรงเป็นแก่พวกเราดุจฟ้าและดิน ด้วยความมั่งคั่งอันโอบล้อมทั่วถึง. ดังนี้ขอพระองค์ผู้ปีติในพละกำลัง จงสถิตเพื่อพวกเราจากยุคสู่ยุค เพิ่มพูนอำนาจอยู่เสมอ และทรงรู้แจ้งในความเป็นเจ้าเหนือ.