Opening the text

Sukta 4.42
Vāmadeva Gautama (hymn RV 4.42 traditionally associated with Vāmadeva; dialogic/self-declaratory style)
Varuṇa (self-proclamation; royal aspect)
Triṣṭubh (probable)
ฤคเวท 4.42 เป็นบทสรรเสริญแบบประกาศตนที่โดดเด่น ซึ่งเสียงกวีกล่าวด้วยอำนาจแห่งราชภาวะของวรุณะ—ทรงค้ำจุนฤตะ (ระเบียบจักรวาล), อธิปไตย และการพิทักษ์คุ้มครองอันครอบคลุมทั่วทุกทิศ บทนี้ยังดึงอินทราเข้ามาในสนามแห่งอำนาจ โดยทั้งเปรียบต่างและเกื้อหนุนกันระหว่างการปกครองเชิงศีลธรรม-ราชาของวรุณะกับพลังชัยชนะของอินทราผู้ปลดปล่อยสายน้ำ จุดมุ่งหมายคือยืนยันความชอบธรรมของเทพ และขอความมั่งคั่งยั่งยืน (รายุ), ความคุ้มครอง และความอุดมสมบูรณ์ไม่ขาดสายแก่ผู้บูชา
Mantra 2
अहं राजा वरुणो मह्यं तान्यसुर्याणि प्रथमा धारयन्त । क्रतुं सचन्ते वरुणस्य देवा राजामि कृष्टेरुपमस्य वव्रेः ॥
เราคือพระราชาวรุณะ; เพื่อเรา อำนาจอสุระอันปฐมได้ค้ำจุนกิจการอันยิ่งใหญ่เหล่านั้นไว้ก่อน. เหล่าเทพยึดมั่นและร่วมไปกับเจตจำนง (kratu) ของวรุณะ; เราปกครองหมู่ชน โดยห่มคลุมอยู่ในความครอบคลุมอันสูงสุด.
Mantra 4
अहमपो अपिन्वमुक्षमाणा धारयं दिवं सदन ऋतस्य । ऋतेन पुत्रो अदितेॠतावोत त्रिधातु प्रथयद्वि भूम ॥
เราทำให้น้ำทั้งหลายพองท่วม หลั่งการเพิ่มพูนของมันออกมา; เราค้ำจุนฟ้าไว้ ณ ที่ประทับแห่ง ṛta. ด้วย ṛta บุตรแห่งอทิติ ผู้ตั้งมั่นใน ṛta ได้แผ่ขยายรากฐานสามประการ และทำให้แผ่นดินกว้างใหญ่ขึ้น.
Mantra 6
अहं ता विश्वा चकरं नकिर्मा दैव्यं सहो वरते अप्रतीतम् । यन्मा सोमासो ममदन्यदुक्थोभे भयेते रजसी अपारे ॥
ข้าพเจ้าได้กระทำกิจทั้งปวงนั้นแล้ว; ไม่มีฤทธานุภาพแห่งทวยเทพใดจะเลือกสรรพลังที่ยิ่งกว่าข้าพเจ้าได้—หาผู้เสมอมิได้. เมื่อกระแสโสมะ (Soma) ทำให้ข้าพเจ้ารื่นรมย์ เมื่อบทสรรเสริญ (uktha) ยกจิตข้าพเจ้าขึ้น เมื่อนั้นแดนทั้งสองอันกว้างใหญ่ก็สั่นสะท้าน แม้ ณ ปลายสุดอันไกลโพ้นไร้ขอบเขต.
Mantra 7
विदुष्टे विश्वा भुवनानि तस्य ता प्र ब्रवीषि वरुणाय वेधः । त्वं वृत्राणि शृण्विषे जघन्वान्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून् ॥
สรรพสิ่งทั้งปวงย่อมรู้ถึงสิ่งนั้นของท่าน; เพราะฉะนั้น โอ้ผู้รู้แจ้ง ท่านจึงประกาศสิ่งนั้นต่อวรุณะ (Varuṇa). ท่าน อินทระ (Indra) ผู้พิฆาต ทำลายเหล่าวฤตระ (Vṛtra); ท่านปลดปล่อยสายน้ำทั้งหลายที่ถูกกักขังไว้.
Mantra 8
अस्माकमत्र पितरस्त आसन्त्सप्त ऋषयो दौर्गहे बध्यमाने । त आयजन्त त्रसदस्युमस्या इन्द्रं न वृत्रतुरमर्धदेवम् ॥
ณ ที่นี่ ในแดนของเรานี้เอง บรรพชนของท่านได้ตั้งมั่นอยู่—ฤๅษีทั้งเจ็ด (ṛṣi)—ในคราวที่สิ่งอันยากจะฉวยจับถูกผูกมัดไว้. แล้วพวกเขาก็กระทำยัญพิธี ก่อรูปทรสดัสยุ (Trasadasyu) แห่งสายสกุลนี้ขึ้น—ดุจอินทระ (Indra) ผู้ปราบวฤตระ (Vṛtra) —เป็นพลังครึ่งเทพ (ยังมุ่งสู่ความสว่างอันสมบูรณ์).
Mantra 10
राया वयं ससवांसो मदेम हव्येन देवा यवसेन गावः । तां धेनुमिन्द्रावरुणा युवं नो विश्वाहा धत्तमनपस्फुरन्तीम् ॥
ขอให้เราชื่นบาน เมื่อได้ชัยเหนือ Rāyā (ความมั่งคั่งอันเต็มเปี่ยม/ความบริบูรณ์แห่งภาวะ) ด้วยเครื่องบูชา; และขอให้ฤทธาอันสว่างไสวของเทพทั้งหลาย และฝูงโคแห่งแสง เจริญงอกงามด้วยการเพิ่มพูนอันหล่อเลี้ยง. โอ้ อินทร–วรุณะ โปรดตั้ง “โคน้ำนม” นั้น—ธารแห่งความอุดมสมบูรณ์—ไว้ในเรา ตลอดกาล: ไม่พร่อง ไม่หลุดลอยไป.
It is a poetic, revelatory style where the seer speaks with the deity’s authority to proclaim Varuṇa’s sovereignty and the supremacy of ṛta (cosmic and moral order).
Varuṇa is primary in the hymn’s royal self-proclamation, but Indra appears as a complementary power—especially as the one who breaks Vṛtra and releases the rivers—culminating in requests to Indra–Varuṇa together.
It is an image for an unfailing stream of nourishment and prosperity—abundance that keeps giving without slipping away—asked to be established permanently in the worshippers’ life.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.