Sukta 144

Mantra 1

एति प्र होता व्रतमस्य माययोर्ध्वां दधानः शुचिपेशसं धियम् । अभि स्रुचः क्रमते दक्षिणावृतो या अस्य धाम प्रथमं ह निंसते ॥

ปุโรหิตภายใน (hotṛ) ก้าวไปข้างหน้า ด้วยฤทธิ์แห่งการก่อรูป (māyā) ชูขึ้นสูงซึ่งความคิดศักดิ์สิทธิ์ (dhī) อันผ่องใสและงดงามสมบูรณ์ เขาก้าวเข้าไปหาทัพพีบูชา (srúc) เวียนขวา—ไปสู่ที่สถิตแรกแห่งภาวะของตน (dhāman) ที่ซึ่งเขาถูกสถาปนาไว้

Mantra 2

अभीमृतस्य दोहना अनूषत योनौ देवस्य सदने परीवृताः । अपामुपस्थे विभृतो यदावसदध स्वधा अधयद्याभिरीयते ॥

รอบกายเขา การรีดน้ำนมแห่ง ṛta (ระเบียบจักรวาล) (dóhana) ก้องกังวาน ถูกโอบล้อมไว้ในครรภ์ ในที่ประทับของเทพ (sadana) ครั้นเมื่อเขาถูกพยุงไว้ในตักแห่งสายน้ำ (upastha) แล้วมาหยุดพัก เขาก็ทำให้ “สวธา” (svadhā) คือกฎของตน ไหลหลั่ง—ด้วยพลังเหล่านั้นเขาจึงดำเนินต่อไป

Mantra 3

युयूषतः सवयसा तदिद्वपुः समानमर्थं वितरित्रता मिथः । आदीं भगो न हव्यः समस्मदा वोळ्हुर्न रश्मीन्त्समयंस्त सारथिः ॥

สองสิ่งผู้มีวัยเสมอกัน (savayasa) แยกกันในรูปกาย (vapu) ทว่าแบกความหมายเดียวกัน (artha) เคลื่อนไหวสลับกันไปมา แล้วเขา—ดุจผู้ประทานโชค (bhaga) ผู้รับเครื่องบูชา (havya)—ดึงพวกมันเข้ามาหาเรา; ดุจสารถี (sārathi) เขารวบรวมบังเหียน (raśmi) และนำพลังทั้งหลายให้รวมอยู่ใต้การควบคุมเดียว

Mantra 4

यमीं द्वा सवयसा सपर्यतः समाने योना मिथुना समोकसा । दिवा न नक्तं पलितो युवाजनि पुरू चरन्नजरो मानुषा युगा ॥

อำนาจสองประการที่เสมอกันปรนนิบัติเขา—เกิดพร้อมกันจากครรภ์เดียว เป็นคู่เป็นสอง อยู่ร่วมเรือนเดียวกัน. ดุจกลางวันและกลางคืน เขาทั้งเก่าแก่และเยาว์วัยอยู่พร้อมกัน; ดำเนินไปตามหนทางมากมาย ไม่ชราเลยตลอดยุคสมัยของมนุษย์.

Mantra 5

तमीं हिन्वन्ति धीतयो दश व्रिशो देवं मर्तास ऊतये हवामहे । धनोरधि प्रवत आ स ऋण्वत्यभिव्रजद्भिर्वयुना नवाधित ॥

พลังแห่งแรงบันดาลใจสิบประการเร่งเร้าเขาไป; มนุษย์ทั้งหลายร้องเรียกเทพเพื่อขอความคุ้มครอง. จากคันธนูแห่งความลาดลง เขาปล่อยพลังของตนออกมา; ด้วยความหยั่งรู้ใหม่ ๆ และด้วย vayuna (วิถี/กลวิธี) ที่พุ่งออกไปทำลายวงล้อม เขาบรรลุถึงเป้าหมาย.

Mantra 6

त्वं ह्यग्ने दिव्यस्य राजसि त्वं पार्थिवस्य पशुपा इव त्मना । एनी त एते बृहती अभिश्रिया हिरण्ययी वक्वरी बर्हिराशाते ॥

โอ อัคนี (Agni) ท่านทรงครองในแดนสว่างแห่งฟ้า; และในแดนดินด้วยสภาวะของตนเอง ท่านดุจผู้พิทักษ์ฝูงสัตว์. สิ่งทั้งสองนี้—กว้างใหญ่และรุ่งเรือง เป็นทองและถักทอวิจิตร—นั่งเป็นบัรหิส (barhis) อาสนะศักดิ์สิทธิ์แห่งการบูชาเพื่อท่าน.

Mantra 7

अग्ने जुषस्व प्रति हर्य तद्वचो मन्द्र स्वधाव ऋतजात सुक्रतो । यो विश्वतः प्रत्यङ्ङसि दर्शतो रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयः ॥

โอ อัคนี โปรดทรงยินดีและรับถ้อยคำนี้เถิด; จงหันมาสู่มันเถิด โอผู้เปี่ยมรสปีติ ผู้มั่งคั่งด้วยสวธา (svadhā) ผู้บังเกิดจากฤตะ (ṛta) ผู้มีเจตจำนงอันสว่างไสว. พระองค์หันมาหาเราจากทุกทิศ ปรากฏให้เห็นและน่ารื่นรมย์; ณ ที่ซึ่งสายตาของเราประสานกัน พระองค์ดุจเคหะที่อุดมด้วยโภชนะหล่อเลี้ยง.