Sukta 144

Mantra 1

एति प्र होता व्रतमस्य माययोर्ध्वां दधानः शुचिपेशसं धियम् । अभि स्रुचः क्रमते दक्षिणावृतो या अस्य धाम प्रथमं ह निंसते ॥

అంతర్నిహిత హోతా తన మాయా-శక్తితో ముందుకు సాగి, ప్రకాశవంతమైన, సుసంఘటితమైన ధియా (చింతన)ను పైకి ధరించుచున్నాడు. అతడు దక్షిణావర్తంగా (కుడివైపు తిరుగుతూ) హవியின் స్రుచులు (అర్పణ-చమచాలు) వైపు అడుగులు వేస్తాడు—తన సత్త్వానికి చెందిన తొలి ధామాల వైపు, తన మొదటి ఆసనాల వైపు; అక్కడే అతడు ప్రతిష్ఠితుడవుతాడు.

Mantra 2

अभीमृतस्य दोहना अनूषत योनौ देवस्य सदने परीवृताः । अपामुपस्थे विभृतो यदावसदध स्वधा अधयद्याभिरीयते ॥

అతని చుట్టూ ఋతస్య దోహనాలు (పాలప్రవాహాలు) మ్రోగాయి—దేవుని సదనంలో, యోనిలో, చుట్టూరా ఆవరించబడి. అపాం (జలాల) ఉపస్థంలో ఆధారింపబడి అతడు వచ్చి విశ్రాంతి పొందినప్పుడు, అతడు స్వధా-ను ప్రవహింపజేశాడు—ఆ శక్తుల ద్వారానే అతడు ముందుకు సాగుతాడు.

Mantra 3

युयूषतः सवयसा तदिद्वपुः समानमर्थं वितरित्रता मिथः । आदीं भगो न हव्यः समस्मदा वोळ्हुर्न रश्मीन्त्समयंस्त सारथिः ॥

సమవయస్కులైన ఇద్దరు రూపంలో వేరైనా ఒకే అర్థం—ఒకే ప్రయోజనం—వహిస్తారు; పరస్పరం మారుమారుగా కదులుతారు. అప్పుడు భగుని వలె—హవ్యాన్ని స్వీకరించే దాత వలె—అతడు వారిని మన వైపు లాగుతాడు; సారథి వలె రశ్ములను (లాగాములను) సమీకరించి శక్తులను ఒకే నియంత్రణలో ఏకతాటిపైకి తెస్తాడు.

Mantra 4

यमीं द्वा सवयसा सपर्यतः समाने योना मिथुना समोकसा । दिवा न नक्तं पलितो युवाजनि पुरू चरन्नजरो मानुषा युगा ॥

ఆయనను రెండు సమశక్తులు సేవిస్తాయి—ఒకే యోనిలోనుండి కలిసి జన్మించినవి, జంటగా, ఒకే గృహంలో నివసించేవి. దిన-రాత్రుల వలె ఆయన ఒకేసారి ప్రాచీనుడూ నిత్యయువకుడూ; అనేక మార్గాలలో సంచరిస్తూ, మానవ యుగాలన్నింటిలోనూ అజరుడై నిలుస్తాడు.

Mantra 5

तमीं हिन्वन्ति धीतयो दश व्रिशो देवं मर्तास ऊतये हवामहे । धनोरधि प्रवत आ स ऋण्वत्यभिव्रजद्भिर्वयुना नवाधित ॥

పది ‘ధీతయః’ (ప్రేరిత జ్ఞానశక్తులు) ఆయనను ముందుకు నడిపిస్తాయి; సహాయార్థం మర్త్యులు ఆ దేవుని పిలుస్తారు. వాలిన ప్రవాహంపై, ధనుస్సు నుండి నట్లు, ఆయన తన బలాన్ని విడుదల చేస్తాడు; నూతన వివేచనలతో, బయటకు దూసుకెళ్లి వలయాన్ని ఛేదించేవారితో కలిసి, ఆయన లక్ష్యాన్ని చేరుతాడు.

Mantra 6

त्वं ह्यग्ने दिव्यस्य राजसि त्वं पार्थिवस्य पशुपा इव त्मना । एनी त एते बृहती अभिश्रिया हिरण्ययी वक्वरी बर्हिराशाते ॥

హే అగ్నీ, దివ్య లోకపు రాజసిలో నీవే అధిపతి; భౌమ లోకంలోనూ, నీ స్వస్వరూపబలంతో, పశుపాలకుడివలె రక్షకుడవు. ఈ రెండూ—విశాలమూ ప్రకాశవంతమూ, హిరణ్యమయమూ సునేయ్యబడినవీ—నీ కొరకు యజ్ఞాసనం, పవిత్ర ‘బర్హిస్’గా, ఆసీనమవుతాయి.

Mantra 7

अग्ने जुषस्व प्रति हर्य तद्वचो मन्द्र स्वधाव ऋतजात सुक्रतो । यो विश्वतः प्रत्यङ्ङसि दर्शतो रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयः ॥

హే అగ్నీ, ఈ వచనాన్ని స్వీకరించి ఆనందించు; దాని వైపు మళ్లి చూడు—హే మంద్ర (ఆనందమయ), స్వధావాన్ (స్వశక్తిసంపన్న), ఋతజాత, సుక్రతు (దీప్త సంకల్పవంతుడా). నీవు అన్ని దిశల నుండీ మా వైపు ముఖం పెట్టి, దర్శనీయుడవై రణ్వ (రమణీయ) వైనవాడవు—మన దృష్టి సంగమంలో పితుమాన్ (పోషణసంపన్న) నివాసస్థానంలా ఆశ్రయమవుతావు.