Prahlada

ทั้งสองรับปรหลาท ผู้เป็นเด็กที่กษัตริย์ส่งมาและชำนาญในนโยบาย แล้วเริ่มสอนบทเรียนแก่เขาพร้อมกับเด็กอสูรคนอื่น ๆ ในสำนักของตน

แล้วพระพรหมตรัสกับพระหลาดะที่ยืนใกล้ว่า “ลูกเอ๋ย พระนฤสิงหเทวะกริ้วนักต่อบิดาอสูรของเจ้า จงก้าวไปข้างหน้าและปลอบประโลมพระองค์เถิด”

นารทมุนีกล่าวว่า: แม้ปรหลาทจะเกิดในตระกูลอสูร แต่ท่านเป็นมหาภาควต ผู้ภักดีสูงสุด เมื่อถูกบุตรอสูรถาม ท่านระลึกถ้อยคำที่ข้ากล่าวไว้ แล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

ผู้มีปัญญาทึบผู้นั้นทรมานบุตรทั้งหลาย โดยมีปรหลาทเป็นหัวหน้า ครั้นเมื่อบุตรถูกบังคับให้ท่องบทเรียน ปรหลาทก็ท่องคำสอนนั้นด้วย

ปรหฺลาดกล่าวว่า: “ครั้นทำพิธีอภิเษก/สรงสนาน ณ ตีรถะทั้งหลายโดยถูกต้อง และถวายทักษิณาตามควรแล้ว พึงบูชาพระผู้เป็นเจ้า คือบุรุษสูงสุด ผู้มีนามว่าพระกฤษณะ”

ศรีปรหฺลาดกล่าวว่า: เมื่อพราหมณ์ผู้ประเสริฐนั้นได้รับการยกย่องและบูชาตามพิธีโดยพระหริแล้ว ก็มีใจอิ่มเอมยิ่งนัก จึงกล่าวแก่พระเกศวะว่า “จงกล่าวเถิด—จงเลือกพรเถิด”

จากนั้นพระประหลาดผู้เป็นไวษณพได้เป็นราชาแห่งเหล่าแทตย์ ท่านละทิ้งความพยาบาทและรุ่งเรืองด้วยการได้รับเกียรติจากเหล่าเทวดา

จงบูชาพระองค์เถิด โอ้ประหลาดผู้โชคดี ตามกฎระเบียบที่ถูกต้อง ด้วยพระเมตตาของพระเอกทันต์ ท่านจะพ้นจากคำสาป

บทที่ ๒.๕๘ ชื่อว่า 'การพรรณนาเกี่ยวกับคำสาปของยม' เป็นบทที่ ๕๘ นมัสการพระคเณศ ประหลาทกล่าวว่า ท่านฤๅษีฤตสมทผู้ทรงปกป้องผู้ต่ำต้อย โปรดฟังคำของข้า จงบอกข้าว่าผู้รู้ชื่อภรุศุณฑีนี้คือใคร

แม้พำนักในบ้านของครู เขามีจิตใจจดจ่อต่อพระอัจยุตะผู้ไม่เสื่อมคลาย ประพฤติตนราวกับคนเขลาในกิจภายนอก โดยมองเห็นโลกทั้งใบเป็นพระอนันตะเสมอ

บุตรของราชาอสูร (ประหลาด) ผู้มีเครื่องประดับที่แท้จริงคือความภักดีต่อพระหริ ถูกเหล่าอสูรพาไปยังบ้านของครูอย่างรวดเร็ว เมื่อเวลาผ่านไป โยคีผู้นั้นก็ได้เข้าสู่ช่วงวัยหนุ่มพร้อมกับการได้รับวิชาความรู้ทุกแขนง

'โปรดเล่าเรื่องราวของประหลาทโดยละเอียดเถิด ข้าแต่ผู้ไร้บาป พวกเราได้รับพรแล้ว ข้าแต่มหาโยคี ด้วยความเมตตาของท่าน ข้าแต่มหาฤษี