Sukta 63

Mantra 1

क्व त्या वल्गू पुरुहूताद्य दूतो न स्तोमोऽविदन्नमस्वान् । आ यो अर्वाङ्नासत्या ववर्त प्रेष्ठा ह्यसथो अस्य मन्मन् ॥

ఈ రోజు ఆ ఇద్దరు మనోహరులు, బహు-ఆహూతులు (పురుహూత) ఎక్కడ? దూతవలె ఈ స్తోత్రం నమస్కరించే ఉపాసకుణ్ణి కనుగొంది. హే నాసత్యులారా, ఇటువైపు తిరిగి రండి—ఎందుకంటే ఈ అంతర్మన భావనలో మీరు నిజంగా అత్యంత ప్రియ సహాయకులు.

Mantra 2

अरं मे गन्तं हवनायास्मै गृणाना यथा पिबाथो अन्धः । परि ह त्यद्वर्तिर्याथो रिषो न यत्परो नान्तरस्तुतुर्यात् ॥

నా ఈ ఆహ్వానానికి వెంటనే రండి—మేము పాడుతుండగా మీరు ఇద్దరూ పిండిన సోమరసం (అంధః) పానంచేయునట్లు. మీరు ఆ మార్గాన్ని చుట్టూ రక్షణగా పరిభ్రమిస్తారు; అందువల్ల బయటిదైనా లోపలిదైనా ఏ దెబ్బ చొచ్చుకువచ్చి గాయపరచలేను.

Mantra 3

अकारि वामन्धसो वरीमन्नस्तारि बर्हिः सुप्रायणतमम् । उत्तानहस्तो युवयुर्ववन्दा वां नक्षन्तो अद्रय आञ्जन् ॥

మీ ఇద్దరికోసం విస్తారంగా ప్రవహించే సోమ-ఆనందం (అంధః) సిద్ధమైంది; యజ్ఞాసనంలోని బర్హిస్ కూడా పరచబడింది—మీ శుభాగమనానికి అత్యంత అనుకూలంగా. చేతులు పైకెత్తి, యోగాన్ని కోరే ఆత్మ మిమ్మల్ని వందించింది; అలాగే పిండే రాళ్లు (అద్రి) మిమ్మల్ని చేరాలని, ఆ రసాన్ని అభిషేకించి ఉత్సాహపరుస్తున్నాయి.

Mantra 4

ऊर्ध्वो वामग्निरध्वरेष्वस्थात्प्र रातिरेति जूर्णिनी घृताची । प्र होता गूर्तमना उराणोऽयुक्त यो नासत्या हवीमन् ॥

యజ్ఞాలలో మీకొరకు ఊర్ధ్వంగా నిలిచింది అగ్ని; దానధార ముందుకు సాగుతుంది—వేగంగా, ప్రవహిస్తూ, ఘృతదీప్తిగా. ముందుగా, సూటిగా విస్తారమైన మనస్సుతో హోతా (ఆహ్వానక పురోహితుడు), ఓ నాసత్యులారా, మనలో హవిని మోసేవానికై యజ్ఞాన్ని యుక్తం చేశాడు.

Mantra 5

अधि श्रिये दुहिता सूर्यस्य रथं तस्थौ पुरुभुजा शतोतिम् । प्र मायाभिर्मायिना भूतमत्र नरा नृतू जनिमन्यज्ञियानाम् ॥

శ్రియై సూర్యుని దుహిత రథంపై నిలిచింది—పురుభుజా, శతోతి (వంద సహాయాలు) కలది. ఓ మాయినులారా, మీ మాయాశక్తులతో ఇక్కడ ప్రత్యక్షమవండి; ఓ నరులారా, నృతూ (గతినాయకులారా), యజ్ఞీయ కర్మల జననంలో.

Mantra 6

युवं श्रीभिर्दर्शताभिराभिः शुभे पुष्टिमूहथुः सूर्यायाः । प्र वां वयो वपुषेऽनु पप्तन्नक्षद्वाणी सुष्टुता धिष्ण्या वाम् ॥

మీరు ఇద్దరూ, మీ దర్శనీయ శ్రీ-వైభవాలతో, శుభమైన సూర్యా కోసం పుష్టి మరియు వృద్ధిని ముందుకు నడిపిస్తారు. మీ దీప్తిమంత వపు (దేహం)ను అనుసరించి మా శక్తులు ఎగిరి సాగుతాయి; మా సుష్టుత వాణి మిమ్మల్ని చేరుతుంది, ఓ ధిష్ణ్యులారా (దీప్త ఆసనాధిపతులారా).

Mantra 7

आ वां वयोऽश्वासो वहिष्ठा अभि प्रयो नासत्या वहन्तु । प्र वां रथो मनोजवा असर्जीषः पृक्ष इषिधो अनु पूर्वीः ॥

ఓ నాసత్యులారా, మా ప్రయః (అర్పణ-బలం/యజ్ఞ-రసం) మోసుకుంటూ మీ అత్యంత వేగవంతమైన అశ్వాలు మిమ్మల్ని ఇక్కడికి తీసుకురావాలి. మనోవేగంతో నడిచే మీ రథం ముందుకు విడిచిపెట్టబడింది; అది ప్రేరణ (ఇష్) మరియు అన్వేషణ (పృక్ష) యొక్క అనేక ప్రాచీన మార్గాలను అనుసరిస్తుంది.

Mantra 8

पुरु हि वां पुरुभुजा देष्णं धेनुं न इषं पिन्वतमसक्राम् । स्तुतश्च वां माध्वी सुष्टुतिश्च रसाश्च ये वामनु रातिमग्मन् ॥

ఓ పురుభుజులారా (బహు-దాతలు), మీకు అనేక విభజనలు/దానాలు ఉన్నాయి; పాలు ఇచ్చే ఆవులాగా మా ఇషా (ప్రేరణ/పోషణ-శక్తి) నిరంతరం, ఆగకుండా పెరగనీయండి. అలాగే మధురమైన స్తుతి, సుసంఘటిత స్తోత్రం, మీ రాతి (దానం) వెంట వచ్చే రసపూరిత ఆస్వాదాలు—ఇవి మా లోపల వృద్ధి చెందనివ్వండి.

Mantra 9

उत म ऋज्रे पुरयस्य रघ्वी सुमीळ्हे शतं पेरुके च पक्वा । शाण्डो दाद्धिरणिनः स्मद्दिष्टीन्दश वशासो अभिषाच ऋष्वान् ॥

మరియు నా కొరకు—ఋజ్ర (నేరుగా సాగే) మరియు రఘ్వీ (వేగమైన) గమనంలో, సు-మీళ్హే (సుప్రసన్న/సుసంపన్న) అన్వేషణలో—నూరు పేరుకే, పక్వ (పరిపక్వ) పరిపూర్తులు వచ్చాయి. ఒక శాండ (బలమైన వృషభం) హిరణ్య (స్వర్ణ) దానాలు ఇచ్చింది; పది వశా (మహా-గోవులు), అభిషాచ (సన్నిహితంగా అంటుకున్న), ఋష్వాన్ (ఉన్నత బలమున్న)—ఇవి జీవితంలో సాకారమైన దివ్య సహాయానికి చిహ్నాలయ్యాయి.

Mantra 10

सं वां शता नासत्या सहस्राश्वानां पुरुपन्था गिरे दात् । भरद्वाजाय वीर नू गिरे दाद्धता रक्षांसि पुरुदंससा स्युः ॥

ఓ నాసత్యులారా! మీకోసం శతశతాలుగా, సహస్రసహస్రాలుగా అశ్వ-శక్తులు సమకూరుగాక; అనేక మార్గాలుగల ఈ ‘గిరా’ (స్తుతివాక్యం) వాటిని ప్రసాదించుగాక. ఓ వీరులారా! ఇప్పుడు భరద్వాజునికి ఈ గిరా దానమగుగాక; మరియు మీ బహుకర్మలచే ‘రక్షాంసి’ (అంధకారమయ దాడిచేసే దుష్టశక్తులు) నశించుగాక—అనర్థశక్తులు నిర్వీర్యమగునట్లు.

Mantra 11

आ वां सुम्ने वरिमन्त्सूरिभिः ष्याम् ॥

మీ ‘సుమ్న’ (కల్యాణకర అనుగ్రహం) యొక్క విశాలతలో, ప్రకాశమయ దాతలు (సూరిభిః) తో కలిసి, మేము మీతో ఉండుగాక.